donderdag 30 juli 2020

Avontuur op het fort (NL mei 2020)

sluis Sint Andries

Avontuur op het fort




Ons volgende geocache-avontuur ging richting GC1B5E8 Avontuur op het fort. Ik wilde daar al lang graag een keertje heen, omdat ik in de tijd dat ik nog bij Siemens werkte een keer een rondleiding heb gehad bij de Sluis St. Andries. Mijn afdeling voerde hier destijds een grote renovatie uit. En laat deze multi nou het startpunt precies bij deze sluis hebben! Verder had ik al een paar keer op facebook gelezen dat dit een leuke multi is, dus deze twee dingen samen maakten dat hij al een tijdje op mijn to-do-lijst stond.



Ander soort multi


de start van de multi
Ook past hij precies in onze blog-verhaallijn! Recentelijk schreven we over een multi waarbij je van tevoren de route wist (blog: een koninklijke multi)Bij deze multi op het fort wist je alleen het startpunt en moest je daar een vraag beantwoorden. Daardoor kreeg je een waarde bij een letter (bijvoorbeeld A=4) en daarmee kon je het volgende waypoint berekenen. Daar vond je dan de waarde voor B, etcetera. En zo liep je van waypoint naar waypoint. Als een multi zo opgebouwd is, loop je natuurlijk ook het risico echt vast te lopen als je een vraag niet kunt beantwoorden. Dan kom je namelijk niet naar het volgende punt. Terwijl je bij zo’n andere multi altijd verder komt en dan hooguit de eindcache niet kunt vinden (wat natuurlijk ook zeer jammer is). Maar meestal kun je dan met een beetje gokken het eindcoördinaat nog wel berekenen.


Deze plek doet hun offer geen eer aan!


herdenkingsmonument
Dat was weer even een klein stukje over de veelzijdigheid van geocaching en multi’s. Nu terug naar de multi zelf. Vlak naast de genoemde moderne sluis, blijken namelijk de restanten van de oude sluis uit de jaren 30 van de vorige eeuw te liggen. En vlak daarnaast de restanten van het „Nieuwe Fort Sint Andries” (klik hier voor meer informatie over het Fort). Echt nooit geweten dat daar zo’n bijzonder stukje historie ligt. Dat vind ik een van de leuke dingen van geocachen, dat je dat soort dingen ontdekt. Precies hier werd in de tweede wereldoorlog geschiedenis geschreven. Hier zijn destijds twee jonge soldaten begraven. Kort daarop hebben de Duitsers bij nadering van de geallieerden dit fort opgeblazen en daarmee zijn de veldgraven van deze jongemannen onder het puin bedolven en nooit meer teruggevonden. Tot op de dag van vandaag liggen hier twee jonge mensen die hun leven gegeven hebben voor onze vrijheid op een plek die hun offer geen eer aandoet.


luchtwachttoren

Echte Lost Place

GEOrg met zijn verrekijker

De multi zelf vertelt je van waypoint naar waypoint een verhaal uit de tweede wereldoorlog. Een ingrijpend verhaal, overigens zonder dat je ellenlange teksten moet lezen. Het komt echt binnen als je weet wat hier gebeurd is! Tijdens het lopen van de multi kom je - behalve langs de oude en de nieuwe sluis - langs diverse punten van het fort. Je klimt in de oude luchtwachttoren en gaat zelfs een stukje het fort in om een vraag te beantwoorden. Erg leuke en toepasselijke vragen ook. Je speurt zelfs de omgeving af als een echte wachtcommandant, kijk GEOrg daar eens staan met zijn verrekijker! Heel speciaal. En ondanks het feit dat het „Lost Place” attribuut niet aan staat bij deze cache, vinden wij dit toch echt een LP! En daar zijn er niet zo heel veel van in Nederland, dus ook dat maakt deze multi zeer bijzonder.


Stash gevonden!

GEOrg met de eindcache

En gelukkig vonden we ook de eindcache! Dat had nog heel wat voeten in de aarde omdat hij volgens ons niet geheel op GZ ligt. Maar uiteindelijk vond GEOrg hem gelukkig. Wij hebben echt genoten van deze multi, de mooie verhaallijn erbij, de bijzondere lost place, maar ook van de mooie en vooral stille natuur, want wij liepen hier werkelijk helemaal alleen.

Wij zijn natuurlijk heel benieuwd hoe jullie over multi’s denken. Doen jullie die veel? Wat voor soort multi heeft jullie voorkeur?




restanten van de oude sluis






fort met wachttoren op achtergrond








ff pauze






prachtige Lost Place




in de wachttoren


in de verte de huidige sluis








het fort in




nee niet hier









maandag 27 juli 2020

Natuurschoon dankzij tankgeweld (DE juni 2020)

asperges VanLife-style
Er was weer een weekend in de homezone van GEOrg ingepland. Het ging richting Aachen-Brand / Stolberg, waar we de multi GSG Aktiv op het oog hadden. We kwamen aan met vreselijk slecht weer: koud, wind, regen, onderweg zelfs hagel en ter plekke onweer. Zoals gebruikelijk kwamen we vrijdag ergens in de middag aan en we besloten niet meer op pad te gaan (wat we normaal gesproken eigenlijk altijd wel doen) vanwege het slechte weer. Het werd een gezellige VanLife-avond met "asperges VanLife-style" (hele asperges passen niet in de pan, dus ze moeten doormidden) en rummikup. En vroeg naar bed want het was ongezellig koud en donker.

Na regen komt.....zonneschijn!


schapen....heel veel schapen...
Heerlijk geslapen en wakker geworden met......zon! Nadat we van de warme broodjes met blauwe kaas hadden genoten (jaja, ik ben een bofferd: mijn schat bakt elke dag in de camper broodjes in de Omnia!), gingen we op pad. We besloten de multi die we op het oog hadden te combineren met de multi Naturschutz Pur en nog wat andere caches. Dat paste allemaal prima, ook met de parkeerplaats waar wij overnachtten. Wat een prachtig gebied is het hier! Heel afwisselend en heuvelachtig. En ook hier stroomde de Inde, waar we al eerder zo leuk langs gewandeld hadden. En hebben jullie op Instagram (@dnf_finder) het filmpje langs zien komen met de kudde met tientallen, misschien wel honderden schapen waar we in terecht kwamen? Zo leuk!

Natuurschoon dankzij tankgeweld


poel in bandensporen
Dit gebied is een van oorsprong militair oefenterrein dat ook beschermd natuurgebied is. Je kunt hier dan ook alleen maar 's avonds en in het weekend terecht, tenzij de rode vlag gehesen is. Er leven hier bijzondere en beschermde planten en dieren, zoals bijvoorbeeld de geelbuikvuurpad. Deze kan hier leven juist doordat de zware militaire voertuigen zulke diepe sporen in de natuur hebben achtergelaten waardoor poelen ontstaan zijn. In deze poelen leven deze padden; we hebben wij helaas niet kunnen ontdekken. Wel de kikkervisjes in de poelen van bandensporen. Overigens hadden wij totaal niet het idee dat dit gebied momenteel ook nog door militairen gebruikt wordt; daarvan zag je nergens sporen.

Militaire LP


achtergebleven tank
Wel zagen we uiteraard de sporen uit het verleden. Dat was waarom deze multi ons hierheen getrokken had. Bunkers, vele drakentanden en.......oude pantservoertuigen of tanks (ga ook even langs N50°46.117 E006°11.923). Het is een bijzonder gebied door al deze restanten uit de oorlog die zo tegenstrijdig zijn met de prachtige natuur hier. Het is lang geleden dat ik zoveel en zulke grote varens gezien heb. Ik heb dit weekend veel aan mijn vader gedacht. Die zong vroeger namelijk altijd een liedje voor mij over varens:



"een gordijn van varen"



Een peluwtje van mollig mos
een kussentje van blaren
en een gordijn van varen
zoete middag rust in 't bos

Dat hoorde ik het hele weekend in mijn hoofd. Wat ben ik dankbaar dat hij (en ook mijn moeder natuurlijk) mij de liefde voor natuur, wandelen, fietsen en vooral kamperen heeft bijgebracht. Want zonder dat alles, liep ik hier nu niet met de liefde van mijn leven.


Striptease?!?


striptease....?
Het werd echt een heerlijk weekend met veel mooier weer dan voorspeld. We hadden een of twee keer een buitje, maar ook veel zon. We hebben genoten van dit Lost-Place-terrein, de natuur en elkaar. Vele leuke foto's zijn daar een mooie herinnering aan. Vooral die ene, hè GEOrg? Hij daagde mij uit voor een striptease-foto op een tank. De striptease kwam er, maar hij was niet snel genoeg om op het juiste moment een foto te maken, haha!!!!



Willen jullie dat GEOrg het opnieuw probeert? ;-)




drakentanden


bunker






de stash

diverse tanks







in de tank



de tank van binnen



pas op!!!








GEOrg wil erop

Algemeen

Caches

Klik hier voor de lijst met geocaches die wij hebben gedaan.

Overnachten

Wij hebben overnacht op: N50°45.820 E006°12.017. Een kleine, rustige parkeerplaats aan het eind van een doodlopende weg direct naast het natuurgebied. 's Nachts doodstil; overdag en 's avonds (auto's van) wandelaars, mensen met honden en paarden. Geen vuilnisbak; wel 2 bankjes. Geen grote campers! De parkeerplaats is wel een beetje scheef.

Je kunt ook overnachten op N50°46.331 E006°11.864 (kleine parkeerplaats langs een doorgaande weg (alleen kleine campers)). 

Of op N50°45.291 E006°11.382 (kleine parkeerplaats met vuilnisbakjes aan de rand van een rustige woonwijk aan het begin van het natuurgebied (alleen kleine campers)).

Horeca

Hebben wij niet gezien. Wel regelmatig bankjes onderweg.

donderdag 23 juli 2020

En nu de natte tunnel in... (DE april 2020)

Het was prachtig weer en GEOrg stelde voor een waadpak-cache te gaan doen. Maar ja......wat de boer niet kent.......dus ik zei: nee joh, ander keertje. GEOrg had geluk, want het weekend daarna was het wederom mooi weer. Ik kon natuurlijk niet nogmaals nee zeggen en hij wist me over te halen met de afspraak: hij het water in en ik de foto's en de blog.


Nat pak of niet?


Zo gezegd, zo gedaan. Het was werkelijk fantastisch weer en de omgeving was schitterend, dus ook de wandeling en een beetje fotograferen is al leuk! Vlakbij de cache aangekomen trok hij het waadpak aan (alhoewel, echt een waadpak was het niet, meer lieslaarzen, maar dat voldeed wel voor deze cache) en stapte het water in. Heel even dacht ik dat ik daar het filmpje van m'n leven kon maken, want hij verloor zijn evenwicht en........hield zich staande. Jammer voor het filmpje en de blog; gelukkig voor GEOrg en zijn telefoon!

Fuuuuuuuund......


 GEOrg waadde door het water naar de tunnel en verdween toen uit zicht. Het waden op zich was niet zo'n uitdaging (het was niet erg diep), maar doordat het nogal een klein tunneltje was, moest hij behoorlijk uitkijken geen natte kont te halen. En de beenspiertjes werden flink op proef gesteld in het tunneltje zelf. Maar al gauw hoorde ik hebbes (oftewel fuuuuuund zoals onze Duitse (blog)vrienden zeggen) en daar kwam GEOrg de tunnel weer uit en even later was hij veilig op het droge.



Waadpak-cache voor beginners


Dit was echt een mooie waadpak-cache voor beginners (ik heb namelijk nog nooit eerder een waadpak-cache gedaan), dus nadat ik gezien had hoe het GEOrg verging, heb ik ook de stoute schoenen (pardon...laarzen!) aangetrokken en ben de tunnel ingegaan. Het was echt leuk om te doen en ik ben heel blij dat ik me heb laten overhalen. Maar ook blij dat ik geen nat pak heb gehaald, haha!



Comfortzone


Hiermee hebben we jullie weer een van de vele gezichten van geocaching getoond. Het blijft een heel bijzondere en rare hobby die er toch elke keer weer voor zorgt dat mensen buiten hun comfortzone treden. Want zeg nou zelf, wie is er - behalve een geocacher - zo gek een waadpak aan te trekken om ergens in het water zijn of haar nickname op een papiertje (logrolletje) te kunnen schrijven?

Wie van jullie heeft wel eens een waadpakcache gedaan? En wie heeft daarbij wel eens een nat pak gehaald? Nieuwsgierig naar jullie verhalen en vooral foto's. Die kunnen jullie mailen naar georgkarsdnf en dan het bekende gmail-account.


vrijdag 10 juli 2020

Hoe ziet ons camper-weekend eruit? (juli 2020)

Home is where you park it!

Home is where you park it!


Zoals (de meesten van) jullie weten, woont GEOrg in Duitsland en woon ik in Nederland. Het gevolg is dat wij van voor- tot najaar eigenlijk elk weekend met de camper op stap zijn. Want wat is er makkelijker dan elkaar op vrijdag ergens halverwege te treffen en daar een heerlijk weekend samen door te brengen, elke weekend weer op een andere locatie. Want jullie weten: home is where you park it! En dat geldt zeker voor ons. Wij zijn beiden liever onderweg met de camper dan bij een van ons thuis.

Op zoek naar leuke plekjes in NL


in een tuin bij de Holterberg
Vaak komen wij terecht in Duitsland of in België, omdat deze landen veel gemakkelijker zijn met 'vrij overnachten', wat wij het liefste doen. Waar we vrij mogen staan, doen we dat (zoals bijvoorbeeld tijdens onze vakantie vorig jaar in Bretagne) en anders staan we het liefste op een parkeerplaats in de natuur. Ook dat laatste is in veel gemeentes in Nederland niet toegestaan. Vandaar dat we vooral in Nederland altijd op zoek zijn naar leuke plekjes. Dus heb je nog een plekje in je tuin over? Of een weiland achter je huis? Woon je landelijk en kunnen we op de oprit parkeren? Onze camper is zelfvoorzienend en wij houden ons zeer aanbevolen voor je gastvrijheid.

Water tappen bij Dunea

Voorbereiding


Meestal een dag of 1-2 voor het weekend begint de voorbereiding. De gewassen kleding en handdoeken e.d. van het vorige weekend gaan de camper weer in en ik rij richting de duinen van Den Haag, waar een watertappunt van Dunea is. Daar vul ik onze jerrycans met vers water en leeg ik onze grijswater-jerrycan in het riool. Ik woon namelijk 2 hoog en kan voor de deur slecht parkeren, dus dat is voor mij de makkelijkste oplossing.


Koken in de camper

inkopen, de helft blijft in de camper
Vervolgens rij ik door naar de supermarkt om inkopen te doen. Een gedeelte van de aankoop blijft direct in de camper; een gedeelte gaat mee naar huis.

Chili con carne
Van tevoren is goed over de inkopen nagedacht, want de koelkast in de camper is maar klein. En aangezien ik graag met verse ingrediënten kook, is het echt passen en meten. Daarom heb ik een aantal recepten waarbij ik ene dag de ene helft van een ingrediënt gebruik en de andere dag de andere helft.

pizza (bijna op.....)




Bijvoorbeeld sperziebonen. De ene dag wordt een dubbele portie sperziebonen en aardappelen gekookt die we die avond warm eten (met vlees erbij). De volgende dag maak ik van het restant een salade met appel, ei en tonijn erin. Of de ene dag de helft van de rode saus, ui en paprika voor de chili-con-carne; de andere dag de andere helft ervan voor in een pizza in de omnia.


Het is ook wel eens voorgekomen dat we vergaten dat de helft voor de volgende dag was en dat we ineens heeeeel veeeeel hadden (en de volgende dag......). Wij proberen ook vaak groente tegelijk in één pan te koken met (kleingesneden) aardappelen. Dat lukt bijvoorbeeld prima met sperziebonen of koolrabi. Maar probeer dat vooral niet uit met zuurkool! Die fout hebben wij al een keer gemaakt en dan kun je echt heeeeeeel lang wachten totdat je aardappelen gaar zijn.....

Wij koken in een pannenset van Bo-Camp en in de Omnia. We hebben een gasfles van 1,8 kg butaan bij ons en daar doen we ongeveer 20-25 dagen mee.

Genoeg aan boord voor een lang weekend


2 zonnepanelen op het dak
Als we het goed inplannen, hebben we genoeg 'aan boord' om een lang weekend weg te kunnen zonder inkopen te hoeven doen of water te halen. En met lang bedoel ik bijvoorbeeld: donderdag na het werk weg en zondag weer thuis. Noodrantsoen hebben we ook aan boord, dus uit een blik of pak redden we het nog 1-2 dagen langer. Het zonnepaneel op het dak zorgt ervoor, dat de huishoudaccu het hele weekend vol blijft. Dus ook rijden hoeven we niet. We kunnen echt een lang weekend op dezelfde locatie blijven staan als we dat willen. Moet natuurlijk de zon wel schijnen! En moeten we niet teveel in de schaduw staan. Alhoewel kort zon al genoeg is om de accu vol te krijgen, want ik heb 2 panelen op het dak liggen en het gaat heel snel.

Water halen


Water wordt na een paar dagen als eerste ons knelpunt. Maar juist daarom hebben we geen vaste watertank maar losse jerrycans. Daarmee kan je echt overal water halen. Bijvoorbeeld bij een begraafplaats of in de toiletten van een benzinestation (of de toiletten op de locatie van een geocache-event), zie ook onderstaand overzicht. Ik heb een kleine trechter mee en een slangetje (en een nippeltje om een klein kraantje open te draaien) en daarmee lukt het overal.





Hoe ziet jullie camper-weekend eruit? Hoeveel dagen kunnen jullie weg zonder iets aan te hoeven vullen? En weten jullie nog handige apps als aanvulling op het onderstaande overzicht?


Voor vertrek alles met de fiets richting camper

dinsdag 7 juli 2020

Tekenbeet en brandharen (juni 2020)

De Tekenbeet

GeoKars zei tegen mij nadat ik een cache bedekt had: check je handen en jawel, daar liep er eentje. Heel klein, bijna niet te zien!

Snel weg met dat ding! 



Eerst maar eens even rustig blijven! Zo snel had ik nog nooit ontdekt dat er een teek op mij zat - en ik had er al vele! Nu wilde ik hem eerst maar eens even bestuderen.
OK, ik had met mijn handen in de droge bladeren op de bodem van het bos gewroet, daarna zat de teek op mijn hand. Volgens mij geen fijne plaats voor een bloedzuiger. Het diertje kruipt richting mijn arm, ik heb niet gewacht totdat ik wist waar hij zich prettig voelde, maar besloten hem eenvoudig met mijn vinger weg te schieten. Mis! Helaas slecht licht geraakt en direct voel ik het bijtwerktuig in mijn arm. Nog een keertje schieten, gelukt!


Ik wil bloed! - Als de juiste plek gevonden is...



Meestal ontdek je die vervelende beesten pas als ze zich al vastgeklauwd hebben. Ik voel dan meestal jeuk, dit jaar was het al in februari voor de eerste keer raak. Tijdens een telefoongesprek met een klant had ik jeuk aan mijn been, het was zo ver, de teek had vele uren de tijd genomen een goede plek te vinden.

GeoKars heeft niets gevoeld; zij heeft het gezien! Na een rondje door het bos de korte broek aan en wat chillen, dat was het plan, maar de zwarte punt op haar been heeft ons daarvan afgehouden. Het rotbeest zat vast en het werktuig moest uitgepakt worden.

lepel met teek

Weg, maar hoe?


Draaien of trekken? De ene zegt zus, de andere zegt zo...

Wij hebben bij kleine teken goede ervaringen met de tekenlepel, in een mooie, vloeiende beweging proberen we het dier weg te scheppen. Dat klinkt makkelijk, maar is het niet! We hebben soms diverse pogingen nodig voordat de teek zich van de waard scheidt. Wat achterblijft is een rode vlek, die na een paar dagen weer weg moet zijn. 

zelfs op de cache!
De grote teken, vaak ook met de volgezogen 'buik', hebben wij op onszelf (gelukkig!) nog nooit gevonden, die ken ik alleen van mijn toenmalige hond, maar bij (huis)dieren verloopt het weghalen van teken heel anders, die blijven niet stil zitten...

Maar of hij nou groot of klein is, of het trekken, schudden of wrikken is, als dat rotbeest eruit is, is het belangrijk de plek waar hij zat goed in de gaten te houden! Als zich daar binnen een paar weken tot maanden een rode cirkel vormt, wordt het tijd een arts te bezoeken.

Je kunt echt goed ziek worden na een tekenbeet. Wij proberen ze echt te voorkomen, hetgeen bij deze hobby echt niet makkelijk is. Voor vertrek spuiten we de bovenkant van onze schoenen in met de natuurlijke tekenspray van Den Hoek. We checken onderweg regelmatig onze handen of we teken zien (dat gebeurt echt regelmatig!) en het allerbelangrijkste is: check jezelf en elkaar dagelijks na het cachen!


De eikenprocessierups


eikenprocessierupsen
De volgende stoorzender in het bos is de eikenprocessierups, een rups die na verpopping een nachtvlinder wordt. De laatste jaren komen er steeds meer problemen met deze rupsen, in de maanden mei en juni verdelen de brandharen van de rupsen zich in de bossen, bij aanraken kunnen huidirritaties ontstaan, bij inademen een pijnlijke hoest. Ook duizeligheid en koorts kunnen voorkomen.

Wat kunnen we ertegen doen?


Ten eerste kan je de betreffende gebieden mijden en je moet de dieren al helemaal niet aanraken. Als je er toch heen wilt/moet, trek dan een lange broek en een shirt met lange mouwen aan, doe je kleren thuis direct in de was en douche zelf goed. Wij zijn een paar dagen zonder wasmachine en douche met de camper onderweg, dan kun je je alleen maar wassen, maar dat moet je dan wel heel goed doen!

afgesloten vanwege die rupsen

Als het gebeurd is


Na ons bezoek aan de Brunssummerheide begin/midden juni, hadden wij uitslag aan onze armen en ons bovenlichaam, het geheel zag eruit en voelde als heel veel muggenbeten. Wij waren met lange broek, maar met een t-shirt met korte mouwen onderweg. Bij mij (GEOrg) onstonden waterblaasjes, die door jeuken of aanstoten open sprongen - echt heel aantrekkelijk! Na een paar dagen was de jeuk weg en waren de blaasjes verdroogd. Bij GeoKars hebben de 'pukkels' zich niet met vocht gevuld en het duurde ongeveer even lang voordat ze weg waren. Fijn dat wij er zo goed vanaf gekomen zijn!









Welke plaagdieren kunnen jullie nog, muggels, muggen, ...?


vrijdag 3 juli 2020

Op stap met de Wehrer Stappers (NL juni 2020)

Gedurende de gehele Corona-tijd zijn GEOrg en ik zeer voorzichtig en op onszelf geweest. Samen op stap; niet met anderen. Alleen de winkel in en ook alleen voor het hoognodige. Even bij mijn ouders langs: niet naar binnen, maar voor de deur op ruim anderhalve meter afstand staan kletsen. Even bij zijn moeder langs: op het balkon met mondkapje en op afstand bijgeklets.

4 BCF-vrienden!

Op stap met de Wehrer Stappers



Maar alles versoepelt en dus laten ook wij de teugels een klein beetje vieren. Wij hebben gezellig een middagje gecached met de Wehrer Stappers in de regio Heerlen/Brunssum. Wat was dat gezellig hen weer te zien. Dat doet ons des te meer beseffen hoe wij onze vrienden van Birre's Camper Friends missen. Ook de Wehrer Stappers zijn lid van Birre's Camper Friends, dus we hadden afgesproken onze promo-shirtjes van het laatste mega Welcome to Belgium 2019 aan te doen. We vielen dus wel op daar met z'n vieren in dat felle groen tijdens ons cacherondje in het park! Wij liepen het rondje Buitenspelen, lees hierover meer in onze blog Weekend Brunssummerheide.

Veel bij te kletsen


valt wel op dat groen
Het was heel gezellig. Zo gezellig dat we al kletsend regelmatig een cache voorbij liepen en weer terug moesten..... Daar hebben wij overigens wel vaker last van, hè GEOrg?





Zijn jullie de laatste maanden nog met andere geocachers op stap geweest? En laten jullie de teugels al een beetje vieren? We zijn benieuwd hoe jullie hiermee omgaan.