Terug van een zware hike in de bergen zit ik (GeoKars) nog even lekker buiten in het zonnetje met een goed boek. Het boek is spannend, maar toch kan ik me er niet op concentreren. Ik staar naar het meertje voor mij, de zon staat al laag. Ineens een plons. De buurman springt naakt in het water. Gewoon omdat het hier kan. Ik doezel weer weg. Op de achtergrond de geluiden van mekkerende geitjes en soms het balken van de ezel. En elke nacht weer opnieuw het burlen van de herten, wat een oergeluid is dat toch. Is dit wat ze noemen slow travel? Kunnen wij dat echt?
| vertragen bij het meertje |


