We nemen jullie mee op onze camper- en geocaching-reis door Hongarije.
Maar eerste lezen jullie hoe we Oostenrijk doorkruisen en daar nog een paar Bundesländer op de geocaching-kaart zetten. Veel plezier!
 |
| eerste cache in Hongarije |
09-09 Hohenwarth - Ottenzell
De nacht was in principe ook stil, maar het weer sloeg om. Regen en wind. Dat heeft me wel enige tijd uit m’n slaap gehouden. Dus ik sta niet helemaal uitgerust op.
De weersomslag zet echt door, dus halverwege de ochtend besluiten we deze plek te verlaten om weer door te reizen.
Onze eerste stop is bij de eerstvolgende supermarkt die we tegenkomen in de richting van onze volgende bestemming. We gaan weer naar Tsjechië zonder geld te wisselen, dus dan is het altijd wel handig de kasten weer vol te hebben.
Terwijl we lekker van het verse brood genieten na de inkopen, merken we dat we tot hier in de camper aan toe goed wifi hebben van de supermarkt. Dus even onze apps updaten. Althans, daar begint het mee. Het regent nog steeds pijpenstelen, dus we besluiten ook onze laptops tevoorschijn te halen en even een uurtje wat te doen. Dan zetten we ook maar even lekker een bakkie. En voor we het weten is het ineens half vier. Oeps.
We ruimen alles op en maken de camper reisklaar. Terwijl ik bezig ben met de laatste dingetjes, is GEOrg op zoek naar een overnachtingsplek. Hé, eentje met douches en wifi, zegt hij. Jaja, 20 euro zeker. Nee, gratis. En nog geen kilometer verderop. Daar gaan we dus maar eens even kijken.
Inmiddels staan we er. Het lijkt een prima plek. Wifi is er inderdaad. En de rest, dat zien we morgen wel. Want het regent nog steeds.
 |
| sunset in Oostenrijk |
10-09 Ottenzell (DE) - Linz (AT)
Plannen zijn er om te wijzigen toch? Tsjechië is van de baan en we gaan richting Hongarije. Dat was ons plan al enige tijd, maar de huidige temperatuur (8 graden in de ochtend, ook waar we heen wilden in Tsjechië) doet ons besluiten nu een paar reisdagen in te plannen zodat de temperatuur weer 2-cijferig wordt.
Maar eerst ga ik nog even zwemmen en douchen. Ondanks de temperatuur en het feit dat het een koude douche is, was het toch heerlijk. Helemaal opgefrist zit ik even later in de warme camper (kachel aan) en een bakkie thee. GEOrg gaat daarna even zijn haar wassen onder de douche.
Niet veel later maken we de camper klaar voor vertrek en gaan rijden.
Het allereerste stuk hebben we een prachtige rit door de bergen. Daarna wordt het vlakker en draaien we ook de snelweg op. En dan schrikken we ons rot. De alarms van onze telefoons gaan af. Wat is dat nu weer? GEOrg checkt. Blijkt slechts een landelijke test te zijn. Een paar minuten later nogmaals. En maar liefst 3 kwartier later weer: dan wordt de zogenaamde noodsituatie opgeheven. Je schrikt je echt rot elke keer.
Verderop hebben we nog behoorlijk wat drukte en file en dan gaan we de snelweg al weer af, kort voor de grens. We mijden namelijk tolwegen en daar begint de tol. We eten even een hapje en dan starten we aan het tweede deel van onze reis. Vlak daarna passeren we de Oostenrijkse grens, waar helemaal niets te zien is. Terwijl er op de snelweg de andere kant uit dikke file stond. De Duitsers hielden iedereen na de grens aan voor controle. Ongelofelijk dat de EU daar nog geen stokje voor gestoken heeft.
De reis verloopt verder vlot en rond 15 uur komen we op het door GEOrg uitgezochte plekje uit, al weer bij een meertje waar we douchen en zwemmen kunnen. Het ziet er leuk uit. Hij stelt voor direct een rondje te gaan lopen. Alhoewel ik moe ben van de reis, stem ik in. Wel beter voor ons even wat bewegen. We lopen een rondje om het meer - dat langer is dan verwacht en zoeken één van de vele caches die hier liggen. De meeste restaurantjes zijn of helemaal dicht of vrijwel uitgestorven. Er is er eentje daar zit wat volk en daar staat toevallig iets op de kaart wat GEOrg heel lekker vindt. Een Kroatisch gerecht: gehakt gevuld met kaas met frietjes. We vragen even na of ze later nog open zijn en jawel.
We lopen door naar de camper, relaxen daar wat tot etenstijd en lopen dan weer terug naar het restaurant waar we heerlijk gegeten hebben tussen de locals, die we totaal niet verstaan. Dat was een mooie afsluiting van deze reisdag. Morgen nemen we een dagje pauze en dan reizen we weer door.
En helemaal vergeten te zeggen: het reizen heeft z’n nut al opgebracht, want het is hier zo’n 18 graden en we hebben in ons tshirt gewandeld. Ook de avond is niet koud.
 |
| lekker Kroatisch eten |
11-09 Linz (AT)
Wat een rotnacht, zelfs voor GEOrg. Erg veel verkeer op de weg, treinen, vliegtuigen en ook veel kletsende mensen met dichtslaande portieren enzo. En dan ook nog muggen. We hebben er vanochtend al 3 gedood.
We twijfelen of we verder reizen, maar even een rustdag is toch wel prettig, dus we blijven. Bovendien liggen er hier rond dit meertje vele caches, dus vervelen zullen we ons niet. We besluiten naar de andere kant van het meertje te rijden. Ten eerste start daar de multi en ten tweede is het daar misschien wat rustiger.
Het wordt weer een lekkere wandeling rond het meer met aangename temperaturen. We lopen nu andersom en vinden diverse labs en caches. Helaas kunnen we de finale van de multi niet vinden. Maar toch een fijne ronde.
De plek waar we staan lijkt ook wat rustiger. Direct hier voor de deur zwemmen lukt helaas niet. Er zitten vissers. Ik ben te lui om verderop te gaan. We hebben een rustige avond, al rijden er ook hier wel wat auto’s langs.
 |
| we staan weer aan een meertje |
12-09 Linz (AT) - Klausen-Leopoldsdorf (AT)
De nacht was een stuk beter. Geen muggen en geen herrieschoppers buiten. Helaas nog steeds vrij luid de trein. Dat draagt echt ver zo over het water, zelfs door de bomenrij heen.
Voor we deze plek verlaten ga ik nog even zwemmen en douchen. Heerlijk opgefrist zit ik even later aan mijn bakkie thee, dat GEOrg elke ochtend voor met zet. Wat is het toch een lieverd.
Daarna verlaten we deze plek en reizen we weer verder.
We hebben vooral het eerste deel een prachtige route. Langs de Donau. Van de lage waterstand is hier niets te zien. Hij staat nokkie vol. We vinden een plekje om te lunchen langs de rivier. Kan ik er ook even van genieten, want de route is dusdanig dat daar tijdens het rijden niet veel van komt. Het is opletten geblazen.
Hier direct tegenover onze P ligt een cache, waarmee ik een nieuw Bundesland in Oostenrijk op de kaart kan zetten, m’n vierde. GEOrg neemt een souvenier meer want hij trapt vol in de bijna vloeibare stront. Getver……
Nadat hij z’n schoen zo goed en zo kwaad als het gaat schoongemaakt heeft, reizen we weer door. GEOrg op z’n slippertjes. De route verloopt vlot maar kost wel veel tijd. Eigen schuld als je geen vignet gekocht hebt. Maar je ziet des te meer van Oostenrijk!
We komen tot kort voor Wenen iets minder ver dan verwacht. Morgen nog 2 uur te gaan, goed te doen. We lopen nog een rondje door het dorpje waar we willen overnachten. Er ligt zowaar een reeks labs. Maar heel bijzonder is het niet.
Er komt nog even een flinke bui over, maar we zijn toch blij dat we doorgereisd zijn. Het is 23 graden en we komen de avond zonder kou door. Morgen weer verder.
 |
| lunchen aan de Donau |
13-09 Klausen-Leopoldsdorf (AT) - Halászi (HU)
We zijn op tijd wakker en gaan ook vroeg rijden. De laatste ruk naar Hongarije.
We hebben een vlotte, niet zo heel bijzondere rit met twee korte stops. Eentje om te lunchen en eentje om een nieuw Oostenrijks Bundesland op de kaart te zetten voor mij: Burgenland. Mijn vijfde land hier (van de negen).
Niet veel later passeren we de grens. Heb ik al een paar dagen een beetje spanning om naar Hongarije te gaan, de grens stelt in elk geval helemaal niets voor. Geen hokje, geen slagboom, geen beamte. We kunnen zo doorrijden.
De wegen daarna zijn wel direct anders. Een beetje Belgisch zullen we maar zeggen. Of dat toeval is, geen idee. Dat gaan we ontdekken.
Daarna is het niet ver meer naar onze volgende bestemming. We gaan bij een paar Nederlanders “op de oprit” overnachten. Een leuk initiatief op FB. We blijken zelfs in hun tuin te mogen staan. Erin komen was wel even een dingetje, want je moet vanuit een smal grasweggetje achteruit door een smalle poort de tuin in rijden. Maar met GEOrg zijn aanwijzingen en tich keer steken goed gelukt. Ik wil er nog even niet aan denken hoe we hier ooit weer uit moeten. Maar goed, de fietsen kunnen altijd nog van de drager dan zijn we een halve meter korter.
En als we eenmaal staan is het een perfecte plek. Tussen de druiven, kiwi’s en appelbomen. En we hebben inmiddels ook al een hele bak pruimen geplukt. De ontvangst is allerhartelijkst. We mogen zelfs gebruik maken van het toilet en de douche. En worden op de koffie/thee gevraagd in de tuin. We kletsen honderduit. Wij natuurlijk over onze reizen en over geocaching. Verrassend genoeg zijn deze mensen geen camperaars. En zij vertellen ons van alles en nog wat over Hongarije. Ik was vooral nieuwsgierig waarom er zoveel Nederlanders hierheen trekken, maar dat is me nu helemaal duidelijk geworden!
Na een tijdje gaan wij weer naar onze camper en onze gastheer en -vrouw gaan ook hun eigen ding doen. Niet veel later blijkt er heel onverwacht nog een camperaar te komen. Die gaat dan echt op de oprit voor het huis staan (wij staan erachter). Ontmoet hebben we haar nog niet. Wie weet morgen.
 |
| pruimen uit de tuin |
14-09 Halászi (HU)
Helaas hebben we langdurig regen. Het begon in de nacht al. Niet veel, maar teveel om op pad te gaan. Dus we blijven binnen.
Na de lunch klaart het op en de temperatuur is prima. Dus we halen de fietsen van de drager en gaan op pad. We komen langs de andere camper die hier gebivakkeerd hebben en kletsen gezellig even wat. Maar dan stappen we toch echt op de fiets.
Onze eerste stop is deze keer niet bij de vuilnisbak maar bij de bank. We hebben Forints nodig. Dat lukt niet al te best, want GEOrg krijgt wel z’n pasje terug (gelukkig!) maar er komt geen geld uit. Een tweede poging lukt gelukkig wel. We lopen de bank in om ons verhaal te doen. Engels spreken de dames nauwelijks maar eentje spreekt er gelukkig redelijk Duits. Ze kunnen ons niet verder helpen, GEOrg moet zich bij z’n eigen bank melden als er twee keer geld afgeschreven is. Waarschijnlijk komt het door de stroomstoring die hier een half uurtje geleden was. Ik denk gelijk oh jee dat wordt een kastje naar het muurtje verhaal voor die 500 euro. Maar het geld blijkt gelukkig niet afgeschreven. Wel gek trouwens hoor dat geld met die grote bedragen.
En dan kunnen we eindelijk gaan fietsen. Via rustige landelijke wegen - met iets meer verkeer dan gewenst - fietsen we richting de Donau. Maar we voelen ons veilig want de automobilisten houden allemaal keurig afstand van ons.
Onderweg maken we een stop om een van de vele zonnebloemenvelden te fotograferen. We blijken onder een walnootboom te staan. Dus even later fietsen we met een kilo walnoten in de fietstas weer verder. De volgende stop is bij een paar rare bollen. Het blijken broodbakovens en zo te zien worden ze echt gebruikt. Even verderop is een een of ander herdenkingsmonument. Alles alleen in Hongaars dus geen idee waarom. Maar ik vind er wel mijn eerst Geocache in Hongarije. De overige twee caches waar we later langs komen, worden DNF's.
En dan komen we eindelijk bij de Donau aan. Hij heeft hier een heel breed stroomgebied met allemaal meertjes en zijtakken. En we hebben geluk want als de zijtakken erg vol zijn, gaat de overloop gewoon dwars over de weg door een geul. Daar hadden we niet door kunnen fietsen! De zijrivieren staan tot de rand maar stromen net niet over.
En zo hebben we een pittige fietstocht een flink stuk langs de Donau. Het gaat namelijk de hele tijd over grind en keitjes en bovendien hebben we tegenwind. We zijn blij als we bij onze laatste stop aankomen: de vistrap. Heel bijzonder is het niet, want het glas waar je doorheen kunt kijken is zo groen dat je überhaupt geen vissen kunt zien. Wel mooi om te zien is de Donau, die prachtig groen met donderend geraas hier een stukje naar beneden stort.
Daarna fietsen we weer terug naar ons dorp. Met op sommige stukken weer flink tegenwind, dus het is best zwaar. In het dorp gunnen we onszelf nog een klein ijsje, ondanks het feit dat het al best laat is. Maar we vinden het gewoon leuk om onze nieuwe Forints uit te geven. En ik ben heel blij dat ik even kan zitten zonder trappen.
Dan stappen we weer op de fiets voor de laatste 500 meter. Ik voel spetters en er komt een heel donkere lucht aan. Net voor de bui zijn we weer bij de camper. Wat een mazzel. We zetten onze spulletjes binnen en gaan dan aan de borrel bij Marika en Marco. Wat een gezellige mensen!
Uiteindelijk sta ik pas om half acht te koken! Inmiddels hebben we gegeten, afgewassen en lekker warm gedouched. Moe maar voldaan kijken we terug op een zeer geslaagde dag. Er staan ruim 30 fietskilometers op de teller.
 |
| eerst even voor cash zorgen ... |
15-09 Halászi
We staan op met schitterend weer en besluiten direct op pad te gaan. Eigenlijk zouden we bij Marika een wasje draaien - heel lief dat dat mag - maar dat vinden we zonde met dit schitterende weer. Dat doen we wel een keer met een regendag.
We pakken de fietsen en rijden naar het eerstvolgende stadje, zo’n 4 kilometer verderop. Het heeft de onuitspreekbare naam Mosonmagyaróvár. Het blijkt een klein, maar gezellig en levendig stadje met vele, vele terrasjes. We volgen de labcaches, die ons langs de markante plekken leiden, te beginnen met het kasteel, het oudste gebouw hier. De vragen zijn gelukkig in het Engels en zijn vlot te beantwoorden. Ook liggen er nog 2 Earth caches - waarvan GEOrg de vragen inmiddels beantwoord heeft - en twee tradies. Een betere vangst dan gisteren!
Ergens halverwege dit stadje zien we een terrasje met een menuutje voor EUR 10,50: een soepje, schnitzel met patat en salade. En als er dan ook nog een klant op het terras tegen je zegt dat het eten prima is, tja, dan is de keuze snel gemaakt. We zitten er heerlijk in het zonnetje, de bediening is snel en vriendelijk en het eten staat snel op tafel. We waren al gewaarschuwd dat de porties hier groot zijn en dat klopt. Maar liefst 3 schnitzels per persoon en behalve frietjes ook nog rijst erbij. Wij kunnen er weer even tegen. We rekenen af met onze nieuwe florints. Dan blijkt het menu nog goedkoper!
Op de terugweg stoppen we nog even bij een supermarkt voor brood en kaas. Beiden is het niet veel. Slap wit brood dat in no time oud is. En slappe kaas Gouda “flavour”. Hopelijk is hiermee niet de trend gezet voor heel Hongarije.
We fietsen weer door en verwennen onszelf nog met een toetje bij de ijscoboer. Niet veel later zijn we weer thuis. Stoelen eruit en lekker even luieren naast de camper. Wat een heerlijk weer hier zo half september.
Later in de middag borrelen we gezellig met Marika en Marco op hun terras. Aan gespreksstof geen gebrek. Dan nemen we afscheid van Marco - die morgen al heel vroeg naar zijn werk vertrekt - en gaan terug naar de camper. Later op de avond komt Marika nog even een potje jam brengen voor GEOrg. Wat zijn het toch een lieve mensen. De lat ligt hoog voor de rest van Hongarije. Heel benieuwd.
 |
| in goed gezelschap |
16-09 Halászi - Györ
Vandaag gaan we afscheid nemen van deze fijne plek en onze nieuwe vrienden. Maar eerst nemen we nog lekker even een warme douche bij hen en zetten via hun wifi een video online, zodat jullie a.s. vrijdag weer verzekerd zijn van een reisvlog van ons.
Daarna start de uitdaging dit terrein weer te verlaten. Waar we even hadden gehoopt dat het een makkie zou worden omdat we de fietsen er nog even af gelaten hebben, blijkt niets minder waar. Het gaat echt ongelofelijk moeilijk en ik moet wel tig keer steken en dan nog rij ik rakelings langs de poort. Maar gelukkig zijn GEOrg en ik goed op elkaar ingespeeld en weet ik de camper schadevrij van het terrein af te krijgen. Pffffftttttt…..geloof niet dat we dat ooit weer doen zo’n krap plekje. Als we hier ooit weer komen, gaan we aan de voorkant van het huis staan. En die kans zit er best in, want we hebben genoten van deze eerste stop in Hongarije bij deze super lieve en gastvrije mensen. Heel veel dank voor alles, Marika en Marco! Ook het concept Welkom Op Mijn Oprit is voor ons zeker voor herhaling vatbaar.
Met schitterend weer (het is nu al 23 graden) rijden we naar Gyor, dat we willen gaan bezoeken. De oorspronkelijk uitgezochte plek staat helemaal vol met auto’s, dus we moeten op zoek naar een alternatief. Maar dat vinden we gelukkig vlot. Een stille en ruime plek met ook nog een beetje schaduw.
Het waren super leuke, maar best wel intensieve dagen - je kan echt merken dat wij vaak gewoon met z’n tweetjes zijn. Dus we besluiten het voor vandaag hierbij te laten. Zelfs het kleine middagwindeltje dat we in ons hoofd hadden, skippen we. We call it a day. Morgen weer een dag.
17-09 Györ
Vandaag is het bewolkt en wat frisser, maar prima te doen. We gaan in de middag het stadje bekijken. In onze lange broeken, GEOrg in tshirt en ik in een trui die regelmatig uit gaat.
We nemen de toeristische route langs de rivieren, eerst langs een heel smal paadje schuin boven het water, maar dat gaat vlot over in een goed begaanbaar wandelpad. Györ wordt ook wel de stad van het water genoemd en via deze route kunnen we goed zien waarom. Er komen hier 3 grote rivieren samen. Het is er gezellig druk, maar de meeste mensen lopen op de promenade aan de overkant van de rivier, aan de kant van het stadje.
Ook het stadje zelf is levendig met veel horeca en vooral veel ijswinkels. We slenteren rond aan de hand van geocaches. Er zijn opvallende veel kerken en beelden. En mooie gebouwen, maar ook “oude troep”. Een van de caches brengt ons langs allerlei uithangborden aan de gevels, erg leuk. Bij een bakkertje kopen we wat lekkers om uit te proberen. GEOrg een enorm rondgedraaid ding van bladerdeeg met chocola erin. Ik een langwerpig stuk gevuld met iets van fruit. Ik kom er niet achter wat het is. Het ziet er uit als pruimen, maar het zou ook zomaar appel met kaneel en spijs kunnen zijn. Lekker was het in elk geval.
Rond een uurtje of 4 lopen we weer terug richting de camper. Genoeg voor vandaag. Maar we hebben wel het idee dat we hier nog niet helemaal uitgekeken zijn. Later maar even beslissen of we nog een dagje gaan of dat we het laten.
 |
| Györ - we gaan het stadje bekijken |
18-09 Györ
We hebben besloten nog een dagje te blijven om nog wat meer van Györ te zien. Het is heerlijk weer en daardoor doet het stadje nog vriendelijker aan. Je zou bijna de foto’s en video’s van gisteren opnieuw maken.
We doen nog een paar losse caches, maar ook wat multi’s. De een wat meer geslaagder dan de ander. Vooral was het leuk bij het raadhuis geweest te zijn met het grote teken ervoor van Györ met een hart.
Ook de tweede dag genieten we volop van deze stad en uiteindelijk hebben we meer kilometers in de benen dan gisteren (9). Moe maar voldaan zijn we eind van de middag zijn we weer thuis.
Het is een fijne plek hier, ook waar we staan met de camper. Lekker groen en stil. Maar toch reizen we morgen weer door.
 |
| bij het raadhuis van Györ |
19-09 Györ - Komárom
Het wordt tijd voor nieuwe avonturen, dus we verlaten deze plek al vroeg in de ochtend.
Maar eerst moet de VanLife-administratie geregeld worden. Allereerst de boodschappen, ons eerste avontuur. Voor het eerst in een grote supermarkt in Hongarije, weliswaar de Aldi. Het is een heel gedoe hoor met dat omrekenen van die grote bedragen om te bepalen hoeveel je betaalt. Onze eerste inschatting is dat het ongeveer even duur is als in Nederland. Wat opviel is dat de zoetwaren erg duur waren, wie weet hebben ze hier wel een suikertaks. Wat kaas betreft wordt het behelpen, want ze hebben hier alleen hele slappe kaas vinden wij (erg jong, weinig smaak). Gelukkig lag er een stuk oudere Gouda, dus daar hebben we er twee van meegenomen (niet duurder dan in NL). Er was geen feta, maar ook geen voorgebraden vlees (kipstukjes, Leberkäse). Nou ja, het is ook een stuk gezonder als we zelf kipstukjes bakken en er eventueel een portie van invriezen. Fruit zag er erg overrijp uit en er zaten veel fruitvliegjes bij, dus daar hebben we ook niet veel van meegenomen. Maar het is zoals het is. Dan blijkt maar weer eens hoe goed wij het in NL hebben!
Na even gelunched te hebben en een rondje gedraaid door de DM (drogist), rijden we verder. De volgende stop is bij een benzinestation, waar we volgens de app water bij kunnen vullen. Dat lukt inderdaad vlot! We hadden nog een half volle watertank, maar aangezien we nog geen idee hebben of zoiets hier gemakkelijk gaat, hebben we hem alvast maar vol gegooid.
We rijden weer verder en worden ergens in een klein dorpje omgeleid door een paar gele hesjes. Wat is daar aan de hand? Een feest! Bij de eerstvolgende mogelijkheid parkeren we de camper en lopen erheen. Maar tegen de tijd dat wij daar aankomen, zijn ze net de paardenpoep van de straat aan het vegen en de tafels aan het weghalen. Net te laat! Het was een feest van de brandweer.
Onze volgende en laatste stop is bij Komárom, ons eigenlijke doel van vandaag. We hebben hier wat op het programma staan, maar dat laten we liggen tot morgen, want het is inmiddels 4 uur. Ongelofelijk hè hoe lang je over zulke dingen doet, want we reden vanochtend al voor 10 uur weg. Kost allemaal altijd meer tijd dan je denkt, want we hebben maar kleine stukjes gereden.
Het plekje waar we hier staan is een droomplek. Een hele stille en rustige plek in het overstromingsgebied van de Donau. Ja, je moet hier echt alleen met mooi weer gaan staan hoor, dat hebben we goed gecheckt. Een nadeel: we staan achter het talud van de spoorlijn en er komen best veel treinen langs, dus dan is het even niet zo stil. Afwachten hoe dat vannacht is. Maar verder is deze plek echt fantastisch. We staan in de schaduw van een paar bomen - gelukkig maar, want het is ruim 25 graden.
 |
| Komárom - slapen aan de Donau |
Onze avonturen leggen wij ook vast in vlogs op YouTube. Deze blogs zijn ons reisdagboek; in onze vlogs vind je (veel) meer beeldmateriaal en ook achtergrondinformatie over de plaatsen die we bezoeken. Wij hopen natuurlijk dat jullie ook op YouTube van de partij zullen zijn!
Al onze overnachtingsplaatsen met omschrijving en foto's vinden jullie op de pagina Overnachtingen met de camper. De camperroutes die wij al eerder maakten, vind je hier.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten
Wil je op de hoogte blijven van nieuwe reacties? Zet dan hierboven het vinkje bij "Melding sturen" aan.