Welkom bij een nieuwe blog van DNF. Üdvözöljük! We nemen jullie mee op onze camper- en geocachingreis door Hongarije en Slowakije. En wat komen we weer op mooie plekjes terecht!
 |
| een bezoek aan Komárno |
20-09 Komárom (HU) - Komárno (SK) - Komárom (HU) - Komárno (SK)
Ondanks het feit dat de trein ook in de nacht reed, prima geslapen. Om 7 uur staan we op. We gaan allebei direct even naar buiten, het ziet er sprookjesachtig uit zo met de zon door de bomen en laag boven het water.
Na de lunch rijden we het hobbelpad weer af richting de bewoonde wereld en daarna richting het stadje. We willen de oversteek maken naar Slowakije, maar wilden onze camper niet hier achter laten.
We vinden een parkeerplek vlak voor de brug en gaan te voet verder.
Het is een lange brug over de Donau maar dan zijn we er. In Slowakije, het 11e land van deze reis. Jippie! En geen grenspost of beamte, niets. Wel wisselkantoren, want we zijn weer in de eurozone.
We lopen het stadje in. Het begin lijkt wat oud en vervallen, maar daarna wordt het verrassend mooi én gezellig. Bij het eerste de beste café horen we direct een Nederlands lied: links een shotje rechts een shotje. De trend is gezet voor een gezellig middag. We lopen van restaurantje naar ijssalon naar restaurantje. Tot twee keer toe zien we een grote groep mensen met een stadsgids.
De labcache die we volgen brengt ons weer buiten de toeristisch zone, bij het fort een eindje verderop. Het is een reusachtig complex, dat voor een klein stukje gerestaureerd is maar het merendeel staat in de steigers. We kunnen er niet veel van zien, terwijl je wel een heel stuk naar binnen kan.
Even later komen we weer in het drukke centrum uit, bij een verborgen binnenplaats met een grote fontein. Het wordt het Europaplein genoemd. Heel veel Europese landen zijn hier met een pand vertegenwoordigd in de bouwstijl van dat land. Ook een Nederlands en een Fries pand. En een groot Duits gebouw, vanaf boven gezien in de vorm van een bierpul. Ook hier is het gezellig druk en de terrassen zitten vol.
Inmiddels is het half vier en we moeten nog een flink stuk terug lopen, dus we laten het hierbij en gaan terug richting camper.
Daar aangekomen kijken we in de app naar een slaapplek. We kunnen terug naar ons lekkere plekje aan de Donau, maar dan hebben we weer een lange hobbelige weg om alleen te slapen. Verder is er hier eigenlijk niets. Maar wel in Slowakije! We hadden voor de burgt een hele ruime P gezien waar ook een camper staat. Hij staat ook in de app en goed aangeschreven dus we rijden alsnog met de camper - weer via die lange brug - Slowakije in.
We komen vlot bij de P aan en hebben ook direct een praatje met de andere camperaar. Hij staat hier al 3 dagen, dus dat zit wel goed. Hadden we hier maar direct heen gereden, dat had ons heel wat kilometers te voet gespaard en dan hadden we wat meer tijd voor het stadje gehad. Maar het is zoals het is en we kunnen in elk geval een overnachting in land 11 van deze reis aftikken.
 |
| we gaan de grens over (weer eens te voet) |
21-09 Komárno (SK)
Het weer is een beetje omgeslagen. Vannacht hadden we al een paar keer rukwinden en tegen de tijd dat we opstaan, waait het flink. Er is zeker 5 graden kouder en er is wat bewolking. Maar daarmee nog steeds rond de 20 graden, niet slecht dus.
We hebben besloten nog een dagje te blijven, omdat er morgen direct hiernaast markt is. Daar zijn we nieuwsgierig naar.
Vandaag gaan we al in de vroege ochtend op pad, zodat we ergens onderweg voor vanmiddag een vers brood kunnen scoren. We doen de overgebleven labs die een beetje meer buiten het centrum liggen. Heel bijzonder is het niet. Wel komen we nog in een markthal terecht, met vooral kleding en oosterse eettentjes.
Rond het middaguur scoren we een brood bij de Lidl. Het lijkt hier in Slowakije goedkoper dan in Hongarije, maar even in de gaten houden of dat echt zo is. In elk geval zien de groenten en het fruit er beter uit en ze hebben er wat luxere producten. Komt dat omdat we in een ander land zijn of omdat we bij de Lidl in plaats van bij de Aldi zijn? Geen idee.
We hebben nog even gekeken of we ergens een hapje kunnen eten om te vieren dat we vandaag 8 jaar samen zijn. Maar we konden niet echt iets vinden; het is dan ook maandag. Dat houden we tegoed voor een andere keer. We zijn precies op tijd terug bij het raadhuis om de pop van 12 uur naar buiten te zien komen boven de toren met luid getrompetter.
Rond half een zijn we weer thuis en gaan lekker lunchen met het verse brood. In de middag ondernemen we niet veel meer. Wel werken we beiden nog enige tijd aan een blog. GEOrg is bezig met twee blogs over waymarking. Ik schrijf een blog over onze highlights in Beieren.
 |
| nog een dagje Komárno |
22-09 Komárno (SK) - Komárom (HU) - Komárno (SK)
Wat een teleurstelling: geen markt te zien! Voor niets een dagje langer gebleven. Nou ja, maakt niet uit. Een beetje meer Slowakije-sfeer geproefd. Dan maken we er vandaag wasdag van. Maar eerst lopen we nog even kort het centrum in om een paar foto’s te maken voor bij GEOrg zijn blog.
We rijden terug naar Hongarije, want daar zit een wasserette. Het is een heel gedoe om hem aan de gang te krijgen in een vreemde taal en met dat vreemde geld met die hoge getallen. Maar het is gelukt. De wasmachine centrifugeerde helaas niet super, waardoor onze was er behoorlijk nat uit kwam. Daardoor helaas twee rondjes droger. Want ophangen in de camper gaat helaas niet.
Al met al heeft het ons bijna de hele dag gekost en besluiten we terug te gaan naar ons oude stekkie in Slowakije.
Dus we staan nu weer in Slowakije. Grappig hoor, ik ben nu al drie keer in dit land geweest en GEOrg al vier keer.
 |
| heen en weer over de Donau |
23-09 Komárno (SK) - Vértesszőlős (HU)
Na twee iets mindere dagen met gisteren zelfs wat spetjes regen, staan we vandaag op met een strakblauwe hemel. Wel is het een stuk frisser (ik had het vannacht ook koud), maar vanmiddag gaat het naar 20 graden.
We gaan vandaag weer rijden. Een stukje dieper Hongarije in, richting Budapest. Ik heb een soort “landgoed” ontdekt waar je bij 2 meertjes kunt staan. De eigenaar schijnt te koken en locale producten te verkopen, er is een composttoilet en stroom. Heel benieuwd.
Begin van de middag komen we op de plek van bestemming aan. De poort is dicht (er schijnen hier ook dieren te zijn ), maar er staat een telefoonnummer op. Na één keer overgaan wordt de telefoon al opgenomen en ik wordt in goed Engels te woord gestaan. We kunnen de poort openen en doorrijden. Wel weer even het hek ook sluiten!
We volgen het pad en komen uit bij een meertje en een soort barretje. En jawel, daar is de eigenaar. We kunnen zelf een plekje uitzoeken. We parkeren de camper zo lang even op het veld en gaan een rondje lopen om te bepalen waar we willen staan. Hier op het veld staan diverse campers en je kijkt direct op het meertje. Als we doorlopen zien we op diverse andere plekken een camper, caravan, tent, yurt of huisje staan. Ergens in een hok zitten een tiental van varkens. Van groot tot klein, in diverse kleuren. Hé, daar lopen geiten los in het bos. En ook een ezel. De ezel komt het bos uit naar ons toe. We geven hem een paar aaien en hij besluit ons te volgen. Kort daarop krijgen we ook een van de geiten achter ons aan. Gewoon, vriendelijk, waarschijnlijk in de hoop wat lekkers te krijgen.
We lopen helemaal rond het meertje en komen weer bij het barretje aan, waar we in gesprek raken met de eigenaar. Totdat hij gebeld wordt en weg scheurt op z’n stepje. De varkens zijn ontsnapt! En zo raken wij vervolgens aan de klets met een Hongaarse die hier al lange tijd verblijft in een tent. Ze vraagt naar onze reis en we vertellen haar over geocaching en ons YouTube kanaaal. Ze is mega enthousiast en kijkt direct een paar shorts. We hebben er een volger bij!
Zij krijgt een telefoontje en wij lopen weer door. Langs de twee Franse campers. Zullen we proberen met hen te kletsen of niet. Ze hebben 2 honden, dat schrikt af. En Fransen spreken meestal geen Engels. We wagen toch een poging en de honden blijken vriendelijk en de Fransen spreken goed Engels. Ze zijn bovendien uitermate gastvrij en vriendelijk en al gauw zitten we met koffie en thee aan een geanimeerd gesprek. Het is een jonger gezin met 2 kleine kinderen die langdurig door Europa reizen. En zijn ouders zijn nu ook een paar weken gekomen om mee te reizen.
En zo is de dag al bijna voorbij voor wij besluiten de camper te laten staan waar we hem even tijdelijk geparkeerd hadden. We gaan naar binnen om een beetje op te warmen want heel aangenaam is het niet. We zitten net als we weer een paar varkens los zien lopen. Met een man die ze probeert te vangen. Ik ga even poolshoogte nemen misschien kan ik nog wat leuk videomateriaal schieten. Maar ik ben net te laat: ze zitten al weer opgesloten. Wel raak ik met de man aan de klets. Het is een Nederlander die hier al maanden met de camper staat, hier tot rust komt en ook wat klusjes doet.
Later komen we ook nog met een stel Duitse studenten aan de klets die met een oud VW busje een lange reis maken. En een jonge Nederlander die lange tijd op de fiets rond reist en hier ook even tot stilstand is gekomen.
Wat een toffe plek dit en wat een interessante mensen ontmoeten we hier. Maar het is hoog tijd nu te gaan koken, eten en afwassen. De tijd vliegt hier echt voorbij.
We willen namelijk nog even aan de wandel in het schemer. Op het veld hiernaast schijnen regelmatig grote groepen herten te komen en die burlen momenteel elke avond. We hebben helaas pech. Niets te zien of te horen. Een klein beetje teleurgesteld zitten we een tijdje later weer binnen en werken nog wat aan onze video. Rond half elf duiken we ons bed in.
 |
| mooie overnachtingsplek gevonden |
24-09 Vértesszőlős (HU)
Niet best geslapen vannacht. Ik had een pijamabroek aan gedaan, maar toch had ik het koud. Het is ook fris als we opstaan. Als ik enthousiast van het sporten weer binnenkom, heeft GEOrg de kachel aan gedaan. Waarom mijn blijdschap? De herten burlen regelmatig. Niet heel dichtbij maar toch goed hoorbaar - mits je buiten staat.
We hebben besloten vandaag een luierdagje te houden. We wilden eigenlijk naar het stadje fietsen, maar het lijkt vanmiddag te gaan regenen. Dus dat stellen we nog even uit en we komen - zoals veel mensen hier - op dit relaxte plekje even tot stilstand. Maar niet precies zoals verwacht. We hadden nog een rondje willen lopen en willen socializen, maar helaas gaan er veel mensen weg én gaat het eerder regenen dan verwacht. En de regen houdt de hele middag aan.
We vermaken ons prima hoor, maar als je op zo’n fijn plekje staat zou je toch liever lekker buiten zitten staren naar het meertje dan nu naar de regendruppels op de voorruit.
Maar we klagen niet, want de voorspellingen zijn prima. Morgen weer een dag.
 |
| dagje regen ... |
25-09 Vértesszőlős (HU)
Heerlijk geslapen vannacht. Ten eerste was het bed waarin ik gisteravond kroop niet zo koud omdat we de kachel aan hadden. En ten tweede had ik een pyjama én sokken aan.
Als we opgestaan zijn doet zonnetje z’n best tussen de wolken door. We besluiten al vroeg op de fiets te stappen om naar het volgende dorp te rijden. We tossen welk dorp het wordt: de ene kant uit ligt Tata met een paar meertjes, de andere kant uit Tatabánya met een grot. Het wordt het tweede. We hebben in een begin als we hier het terrein afrijden wat klimmetjes en dan gaan direct de truien uit. Daarna komen we vlot bij een vrijliggend fietspad uit en gaat het geheel vlak. We komen onderweg langs 3 geocaches, helaas allemaal een DNF.
Precies rond lunchtijd zijn we in het stadje en zoeken we een terrasje uit. We nemen het menu del dia en gelukkig is er iemand die ons in een beetje verstaanbaar Duits uit kan leggen wat we te eten krijgen en wat de keuzes zijn. Want de vertaal app die maakt er echt helemaal niets van. Hij vertaalt een deel zelfs met “prettige verjaardag”. Maar we krijgen dus een soepje vooraf met stukken wortel en een soort kapot gesneden knödels van lever, een beetje alsof er stukjes leverworst in je soep zitten. Best lekker maar niet zo erg warm. En dat blijkt de trent in dit restaurant, want het hoofdgerecht is ook niet helemaal warm. Jammer, want het smaakt eigenlijk heel erg lekker. Een soort doormidden gesneden gevulde schnitzel. Heel lekker knapperig en de vulling is ook heel lekker. Patatjes erbij en koolsalade. Met een halve liter bier en een mineraalwater erbij zijn we inclusief fooi nog geen 30 euro kwijt.
We fietsen weer door. Hier vlak voor het restaurant kunnen we gelukkig een Adventure lab loggen, tenminste 1 cache in the pocket. We rijden richting de grot, zover als mogelijk is dan, want zo langs de rivier is alles vlak, maar daarna zijn er direct steile bergen. We zetten de fietsen op slot en gaan te voet verder. En dat hebben we geweten. Volle buik, slappe spaghetti-benen en hoogtemeters. Heel steil en heel veel traptreden, meer dan 400! Maar het was het meer dan waard. We komen eerst bij een schitterende adelaar uit, die we vanaf beneden al gezien hadden (en nooit gedacht dat we zo ver omhoog zouden lopen). En kort daarop zijn we bij de grot. Het is een grot waar je door 2 gaten naar binnen kunt en die dan nog 2 openingen heeft naar de hemel en één hele grote opening gericht naar de stad met een mega steile wand naar beneden. Erg bijzonder. Later als we weer beneden zijn, blijk je ook de grot al van verre te kunnen zien.
We stoppen nog even voor een brood voor vanavond bij de Lidl en wat lekkers en fietsen dan weer langs het riviertje terug naar de camping. We kletsen nog even wat met de eigenaar, die een enorme pot met een stoofprutje aan het maken is. De 20 kg uien was hij aan het bakken en er komt nog 20 kg Angus-biefstuk bij. En ik zag ook nog een enorme hoeveelheid knoflook klaar liggen. Dat wordt een best stoofpotje, ik hoop dat we daar nog van mee kunnen eten. Het is op z’n vroegst pas morgen klaar, maar hij denkt pas over 2 dagen.
Daarna fietsen we het laatste stukje naar de camper. Ik zit nog even buiten in het laatste zonnetje, gewoon op een blok hout, want zo lang is de zon er niet meer. Onze nieuwe buurman komt er even bij zitten. Een wereldreiziger die samen met zijn hondje meer dan 20 landen gezien heeft in zijn jeep-achtige auto met daktent.
We eten ons lekkers van de Lidl op: een soort pruimenflap en iets gevuld met maanzaadspijs. GEOrg wordt er helemaal enthousiast van: dat maakte zijn moeder vroeger met kerst!
Verder maken we niet veel meer mee vandaag. Overdag is het lekker, maar nu doen we de kachel weer even aan. We horen de herten op de achtergrond burlen en we maken dankbaar gebruik van de wifi hier. Lekker een filmpje kijken.
 |
| fly like an eagle ... |
26-09 Vértesszőlős (HU)
Het belooft een prachtige dag te worden vandaag en wij gaan vroeg op pad. Lekker de bergen in - te voet.
We starten door de villawijk die direct naast dit hippiedorp ligt en dan komen we al direct bij het wandelpad naar boven uit. De cache die hier ligt, vinden we helaas niet. De route gaat via een gemakkelijk pad omhoog. Niet steil maar gestaag. Maar daardoor zijn het erg veel kilometers en is de weg naar de top langer, veel langer dan verwacht. Maar heerlijk om weer lekker in de natuur te zijn. We genieten van de vergezichten, ook een keer vanaf een grote schommel. De plek waar we staan kunnen we helaas niet ontdekken.
En dan zijn we eindelijk boven. Bij een ruïne van een oude toren met picknicktafels. We nemen even een korte pauze en eten ons noodrantsoen van noten en rozijnen geheel op. We hadden de wandeling veel korter verwacht en ik dacht dat kan wel op m’n nuchtere maag. Maar dat was niet zo’n goed plan.
Er komt hier ook een Hongaars gezin aan die ook plaats nemen aan een tafeltje. Ze spreken zowaar een beetje Duits en we hebben een kort gesprekje. Onderweg kwamen we ook al een paar fietsers tegen die graag een kletsje met ons wilden. Ook die spraken beter Duits dan Engels. Evenals de man in het restaurant. Lijkt dat we hier beter weg komen met Duits.
Na een korte pauze gaan we op zoek naar de cache, die hier 80 meter vandaan ligt. En die vinden we zowaar, jippie! Daarna lopen we dezelfde lange route weer terug en enige tijd later staan we weer voor de poort. Moe maar voldaan. En trots. Het is denk ik onze langste en zwaarste wandeling in elk geval van deze reis maar ik denk sinds we reizen: 15 km en ruim 300 hm.
We lopen langs het barretje om even wat te drinken. Op deze manier kunnen we deze mooie plek hier sponsoren, want we staan hier gratis. Mark maakt voor mij een heerlijk verfrissend drankje met citroen, gember en honing, het lijkt wel een cocktail (tegen cocktailprijzen ook). GEOrg drinkt een Hongaars biertje. Het loopt al tegen 3-en en we zien dat er pasta uitgeserveerd wordt bij een groep nieuwkomers - die later onze buren blijken te zijn. Wij bestellen ook een portie. Mmmmmmm genieten, zo in het zonnetje aan het water na een zware hike lekker pasta uitgeserveerd krijgen.
De pan met het sudderpotje staat nog steeds op het vuur. Het vlees zit er nu in en er gaat een enorme hoeveelheid knoflook bij. Het ruikt verrukkelijk. We mogen een lepeltje proeven van de saus. Mmmmmmm, goddelijk. Morgen is het klaar en kunnen we ervan eten.
We lopen terug naar de camper en ondernemen niet veel meer. Zelfs GEOrg is moe. Ik geniet nog even van m’n spannende boek buiten in het zonnetje. De buurman duikt naakt het meertje in. Ook de tentkampeerders aan de overkant van het meer hoor ik vrolijk het water inspringen. Een uurtje later steken onze buren die met een groep kinderen hier zijn een kampvuurtje aan en roosteren marshmallows. Wat een leven hier! Nooit meer naar huis. Oh nee, we zijn thuis. Home is were we park!
 |
| schommelend genieten van het leven |
27-09 Vértesszőlős (HU)
Na de fikse wandeling van gisteren, besluiten we vandaag een luierdagje te houden. Het weer en de plek lenen zich er uitstekend voor. En luieren betekent voor ons ook socializen. Dat is ook een van de redenen waarom we deze plek uitgekozen hebben. En dat lukt hier prima. We horen vele reisverhalen, maar ook informatie over het leven hier.
Rond het middaguur gaan we lekker een hapje eten. Het stoofprutje is vandaag eindelijk klaar. We krijgen het geserveerd met gepofte aardappel en zure room en het is om van de smullen. De omstandigheden werken natuurlijk ook mee: lekker in ons tshirt in de zon aan het meertje. Veel meer valt er niet te wensen.
De dag vliegt voorbij. Beetje computeren, thuisfront bellen, “badkamer” schoonmaken, rondje lopen, boekje lezen. We hebben wel gehoord dat we gisteren wat gemist hebben. Aan de overkant van het meertje was een kampvuur en het gehuil van de jakhalzen was heel goed te horen. Kennelijk is onze camper behoorlijk geluiddicht! Vanavond nog naar een keertje extra naar buiten.
Zo gezegd zo gedaan. Maar helaas niets te zien of te horen. Wel zagen we eind van de middag - terwijl het nog licht was - een hert over het veld rennen en in het bos verdwijnen. Later op de avond denk ik - behalve het burlen - ook nog gejank te horen. Zo snel mogelijk ga ik naar buiten, maar tegen de tijd dat ik daar ben, is er helaas niets meer te horen. Pech. Maar als we later in bed liggen, horen we het burlen weer regelmatig. Ook dat is en blijft bijzonder.
 |
| het stoofvlees is klaar! |
28-09 Vértesszőlős - Tata - Vértesszőlős
Alweer fantastisch weer. We gaan lekker fietsen, deze keer de andere kant uit richting Tata.
We starten weer bij het station op een vrijliggend fietspad. Deze keer fietsen we langs diverse meertjes, een schitterend gezicht. Ook de stad zelf ligt aan een meer. Het blijkt een gezellige en mooie stad. We starten direct bij een leuk kerkje dat bovenop een heuvel staat. Even verderop staat een oud kasteel aan het water. En overal is het gezellig druk. Je kunt zien dat iedereen lekker van het mooie weer geniet: boten op het water en veel fietsers en wandelaars.
We nemen een avontuurlijke route terug, langs het 5e meertje - dat het mooiste is - via Baj terug. Dat betekent het laatste stuk via zandwegen door de bossen en velden en proberen de achteringang van dit terrein te vinden. En dat gaat verrassend vlot. We hoeven maar een paar 100 meter te duwen omdat het te mul wordt en ook het hek vinden we vlot. En duwen had ik ook gemoeten als we via de hoofdingang waren gegaan, want daar is een rottig steil stukje bij.
We zijn kort na 5 uur weer bij de camper en kletsen nog even wat met onze nieuwe Nederlandse buren. En dan is het al weer tijd om eten te koken en kan ik eindelijk zitten als we ons maaltje eten. Heerlijk even uitpuffen. Maar het was weer een geweldige dag!
 |
| mooie afsluiting van de dag |
29-09 Vértesszőlős - ...
Ons wekkertje gaat vroeg, want we gaan vandaag naar Budapest. Met de fietsen in de trein, een heel avontuur voor ons want wij reizen nooit met het OV. Maar we hebben hier wat informatie ingewonnen en het schijnt makkelijk te gaan.
Als we bij het station aankomen, zien we net een trein wegrijden. En jawel, dat blijkt onze trein. Heel raar, want we hadden op internet de tijden opgezocht, maar die blijken dus ongeveer een half uur af te wijken van de tijden die hier op het perron staan. Het kopen van de tickets in de automaat kost enige moeite, maar gelukkig gelukt. Blij dat er een knopje was voor Engels. Onze trein blijkt ook flink vertraging te hebben.
 |
| wachten op de trein |
Onze avonturen leggen wij ook vast in vlogs op YouTube. Deze blogs zijn ons reisdagboek; in onze vlogs vind je (veel) meer beeldmateriaal en ook achtergrondinformatie over de plaatsen die we bezoeken. Wij hopen natuurlijk dat jullie ook op YouTube van de partij zullen zijn!
Al onze overnachtingsplaatsen met omschrijving en foto's vinden jullie op de pagina Overnachtingen met de camper. De camperroutes die wij al eerder maakten, vind je hier.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten
Wil je op de hoogte blijven van nieuwe reacties? Zet dan hierboven het vinkje bij "Melding sturen" aan.