Hallo allemaal, daar zijn we weer en we zijn nog steeds met z’n vieren. We gaan op zoek naar granaten in een krater van 12 miljoen jaar oud en maken een wandeling door de groene en waterrijke vallei van de Huebro met restanten van watermolens uit de 19e eeuw.
Dan is de tijd van afscheid nemen aangebroken en Georg draait volledig door. Of we daarna nog van onze reis kunnen genieten? Je gaat het zien in het komende half uurtje.
 |
| kraterwandeling met Sabine en Marco |
11-02 Nijar
We staan op met mist. Gedurende de ochtend trekt het wat open en tegen de tijd dat we op pad gaan schijnt de zon af en toe. Vandaag gaan we proberen de krater te bereiken, waar we eigenlijk voor kwamen (maar aan die kant weggestuurd werden). De wandeling erheen is nu veel twijfelachtiger. Ik heb geen paden op mijn kaart daarheen. Maar we staan wel bij een pad en Marco z’n kaart laat wel wat die kant uit zien. Dus we gaan het gewoon proberen.
Het pad houdt al snel op bij een boomgaard. Direct daarnaast is de rambla, die helemaal droog staat. Dus dat gaan we proberen. Het is een schitterende wandeling die heel avontuurlijk is. Niet door de hoogtemeters maar je moet voortdurend over rotsen en rotsblokken klimmen en grote stappen naar beneden maken (of je via je kont laten glijden). Lang is de route ook niet - een kilometer of drie - maar wel heel zwaar.
Maar we komen zonder al teveel problemen bij het pad richting de krater uit en vanaf daar weer omhoog de krater in. Er staan al weer diverse campers hier! Bijna boven aan de de kraterrand zien we wat berggeiten, helaas te ver weg om
vast te leggen. En ik spot daar al direct de eerste granaten - halfedelstenen- waar deze krater om bekend staat. Het ligt er echt bezaaid mee. Geen honderden, nee duizenden. De meeste heel klein, maar als je wat beter zoekt vind je ook wat grotere.
We lopen naar beneden de krater in en gaan op zoek naar 1 traditionele cache - die we vlot vinden. En de antwoorden op een earthcache. Want zo zijn we dus weer op deze bijzondere plek terecht gekomen. Dankzij geocaching. Deze plek is al 12 miljoen jaar oud!
Midden in de krater staat een berg(je). Wij klimmen nog even naar boven om van het uitzicht te genieten en een foto te maken en dan gaan we weer door. Via een ander pad de vallei uit, daar ligt nog een cache. De dames geven van beneden aanwijzingen; de mannen klauteren een stuk omhoog om op zoek te gaan. Marco is deze keer degene die de cache vindt.
Daarna gaan we terug richting de campers. Eerst terug naar de rambla en dan erdoor omhoog. We spotten nog een keer geiten maar ook een roodpatrijs, die we rondom de campers ook vaak horen. Zoals gehoopt gaat naar boven makkelijker dan naar beneden. Maar het is bloedheet en zwaar. Soms zijn de stappen een volgend rotsblok op zo hoog, dat ik ze niet haal. GEorg trekt me aan m’n stok een stukje omhoog of - als hij toevallig achter met loopt - geeft me een duwtje in m’n kont. En zo lukt het me en zijn we niet al te veel later bij de campers. Moe maar voldaan. Vrees wel dat dat veel spierpijn gaat worden in de billen….
We kunnen nog net even kort van het zonnetje genieten voor hij achter de bergen verdwijnt. Voor de gele Ugly zitten we fijn uit de wind. En we hebben nog een stuk taart van Georg zijn verjaardag. Die gaat er wel in na deze schitterende maar pittige hike!
Daarna verdwijnen we naar binnen. Wij eten lekker vis met salade en gaan op tijd naar bed. Poeh….ik ben wel stijf….zelfs m’n voeten en tenen. Even afwachten hoe ik me morgen voel.
 |
| granaten gevonden |
12-02 Nijar
Maar goed dat we op tijd naar bed gegaan zijn, want rond 2 uur zijn we al weer wakker. De volgende storm raast kennelijk over Spanje en helaas ook over ons. Enorme rukwinden doen de camper weer schudden op z’n wielen. Snel het dakluik dicht, maar veel rust brengt dat niet. Ik sukkel af en toe in slaap, maar steeds haalt een rukwind me er weer uit. Het zand en de kiezeltjes hoor je tegen de camper waaien.
Desondanks voel ik me redelijk fit, dus we besluiten de “aqua” wandeling vanuit Nijar te gaan doen. We rijden met z’n vieren met onze camper naar het stadje, want anders wordt de wandeling wel heel erg lang.
De wandeling gaat naar boven naar het dorpje Huebro en volgt de oude waterkanalen hier. Op diverse plekken onderweg zie je restanten van molens, irrigatiekanalen en dergelijke. Het is echt een schitterende en groene route met op vele plekken amandelbloesem. Wel waai je - vooral het eerste stuk - bijna uit je hemd. Niet normaal zoals die wind hier door de vallei heen jaagt. Gedurende de hele route zoeken en vinden we op diverse plekken geocaches.
Boven komen we aan bij een groot waterbassin van waaruit het water naar beneden stroomt. En daarna direct in het dorpje. Of eigenlijk gehucht, want het is heel klein. Het is wel heel mooi, alles wit, netjes onderhouden, een prachtige kerk en een schitterend uitzicht over Nijar, de kassen daarachter en nog verder de zee.
We nemen 10 minuutjes pauze en een banaan en dan vervolgen we onze route weer. Die gaat aan de andere kant via de weg naar beneden. Geen straf, want er is nauwelijks verkeer en de uitzichten zijn prachtig. We zien op een paar plekken bokjes, zo leuk. Lang is de wandeling wel, want hij gaat via haarspeldbochten naar beneden. Ik ben dan ook aardig moe tegen de tijd dat we weer bij de camper zijn. Zo te horen ben ik niet de enige. En dat mag denk ik ook na de pittige wandeling van gisteren en vandaag 10 km en 435 hoogtemeters er bovenop. Maar het was het waard, want het was een pareltje van een wandeling.
We rijden weer terug naar ons plekje naast de Ugly. De wind is totaal weggevallen, het is ruim 20 graden. Snel de stoelen buiten voor de zon achter de bergen verdwijnt. En zo genieten we van een laatste moment met z’n vieren. Morgen scheiden onze wegen zich. Wat hebben we lange tijd samen doorgebracht en wat hebben we ervan genoten. We zullen het gezelschap van Marco en Sabine en het zicht op de gele Ugly echt gaan missen. En dit is een mooie afsluiter van deze heerlijke tijd samen.
 |
| wandeling langs oude watermolens |
13-02 Nijar - Cieza
Alweer worden we wakker van storm. Gelukkig is het nu pas om 6 uur. Het houdt maar niet op in Spanje. We zijn al bij de letter O van dit stormseizoen. Ik ben er wel een beetje klaar mee die wind…
Vandaag hebben we reisdag, dus ik hoop dat het een beetje meevalt onderweg. Nou ja, dat is het voordeel van je huis bij je. Als het te heftig is, stoppen we gewoon. We wilden eigenlijk naar de kust, maar morgen is een zeer ernstige storm voorspeld. Dus daar gaan we niet heen en besluiten op deze qua weer mindere dag een stuk naar het noorden te reizen. Zo lang hebben we tenslotte niet meer. 1 maart willen we thuis zijn.
We maken de camper reisklaar en nemen afscheid van onze vrienden. Een veel te kort afscheid maar het is echt onaangenaam met wind en regen. Snel naar binnen en rijden. Maar het afscheid doet wel een beetje pijn. Voorlopig zien we hen niet meer en we hadden een fantastische tijd met z’n vieren. Bye bye lieverds! Dank voor alles.
De stop in het dorp voor water besluiten we over te slaan. Het plenst inmiddels van de regen. We hebben nog voor een paar dagen dus dat komt op een ander moment wel. Eerst maar even kilometers maken. Het is goed te doen onderweg. Het is ongezellig weer met regen en wind, maar niet extreem. Jammer, want het is een mooie route met veel amandelbloesem. Op veel plekken wordt ook iets geoogst, we kunnen niet zien wat. Het is groen. Kool? Artisjokken?
Tijdens een gat in de wolken maken we een stop om te lossen. En zowaar: hier is ook water. We moeten - in de plensregen - even op ons beurt wachten. Niet erg, want tegen de tijd dat wij op de losplek kunnen, is het droog. Dan nog even een stop bij de Mercadona hier tegenover voor brood en lunch en dan draaien we de snelweg weer op.
Het wordt een wisselend stuk route. Eerst zeg ik tegen Georg: de wind is weggevallen, lekker. Dan komen we langs Murcia waar het erg druk is en we ook even in de file staan. Vervolgens rijden we de bergen in. Daar gaat het van windstil ineens naar enorme rukwinden. Ik moet het stuur echt goed vasthouden, want de camper krijgt flinke rukken. Gelukkig is het nog maar een klein half uurtje.
We komen op een fantastische plek in de bergen terecht. Wel bijna bij de top, maar redelijk beschut door een muurtje. Er staat nog één andere camper.
We drinken een bakkie, doen wat achter de computer (er staat weer een nieuwe video online), ik sport een beetje en GEorg loopt nog even een klein rondje. Om z’n agressie kwijt te raken. Nee hoor geintje, hij is alleen de ballonnen te lijf gegaan.
En dat was het weer voor vandaag. We gaan op tijd naar bed, want morgen om 6 uur gaat het nog erger stormen.
 |
| overnachten bij Cieza |
14-02 Cieza
Het werd een onrustige nacht. Soms was er niets en dan enorme rukwinden. Al snel heb ik het dakluik dicht gedaan.
Inmiddels ben ik al even buiten in de zon geweest. We staan nog steeds in de luwte, maar zelfs hier is het erg. En hier boven aan de trap gaat het tekeer dat is niet normaal meer. Gewoon beangstigend!
In de middag gaan we even een frisse neus halen. De berg af naar beneden naar het stadje. Het waait hier enorm en je loopt door een dennenbos. Ik voel me er niet goed bij en wil graag terug. GEorg vindt het een beetje onzin met die kleine boompjes en ik laat me overhalen. Dom!
Zo snel als ik kan loop ik de 300 hoogtemeters naar beneden, daar in het stadje zal het wel meevallen. Doet het in het begin ook. Tot we bij een soort plein komen waar de wind doorheen giert. De gemeente is bezig parken af te sluiten. Waar zijn we mee bezig vraag ik me af? Niet veel later komen we weer bij een punt uit waar het enorm waait en de zonwering en wat al niet meer vreselijke herrie maakt. Ik ben er klaar mee en wil hier weg.
GEorg doet nog één AL en dan gaan we in een vlot tempo naar beneden naar de rivier het stadje uit. Maar dan moeten we nog naar boven door het bos. Ook dat doe ik zo snel als het gaat. Maar ik ben kapot. Door de stress zit m’n ademhaling heel hoog en ik krijg weinig lucht. Maar we halen het veilig en wel en ik ben heel blij dat ik weer thuis ben.
Ik stort neer in de camper en probeer tot rust te komen. Dat heeft even nodig maar inmiddels ben ik weer helemaal zen.
En wat we vanmiddag ontdekt hebben? Behalve dat ik beter m’n grenzen moet bewaken? We kwamen hier speciaal voor de amandelbloesem maar we zijn te vroeg! De bomen bloeien nog niet of nauwelijks. Verbazingwekkend als je weet hoeveel mooie in bloei staande amandelbomen we al gezien hebben.
Nou ja, blijft op onze to do. We staan op een prachtige en met wind veilige plek dus geen man overboord. Er zijn hier nog andere prachtige wandelingen te maken en er liggen nog caches. Maar dan moet de wind wel gaan liggen en dat is voor morgen nog twijfelachtig.
 |
| te vroeg voor amandelbloesem |
15-02 Cieza - Ojós
Wat een geluk dat de wind is gaan liggen. Heerlijk geslapen. En een fantastische zonsopgang. Lekker buiten wat gesport in tshirt en zonder wind.
Daarna besluiten direct in de ochtend op pad te gaan nu de wind weg is. Maar tegen de tijd dat we ons bakkie op hebben, is hij weer terug🤪. Het steile moeilijke pad bergop gaan we dus niet doen vandaag. We lopen alleen naar het uitzichtspunt en de hermita. En vervolgens nog wat hoger op de andere berg naar een kasteelruïne. Die bereiken we niet helemaal want daar boven op de top gaat het echt vreselijk tekeer. Gelukkig gaat het pad erheen langs de windluwe kant van de berg en zo kunnen we vandaag toch twee caches loggen.
Terug bij de camper worden we opgewacht door twee rangers. Jullie mogen hier niet overnachten. Nee, we zijn aan het wandelen. En waar gaan jullie dan nu heen? Naar Ojos. OK, veel plezier!
En laat dat verhaal nou nog kloppen ook! We hadden eigenlijk wel een nacht willen blijven, maar gisteren hadden we gezien dat een paar volgers van ons - of zijn wij volgers van hen? - hier vlakbij zijn, dus we hebben met hen afgesproken. We maken de camper reisklaar en vertrekken.
Na flink wat omleidingen vanwege een hardloopwedstrijd, duurt het enige tijd voor we het dorp uit zijn, maar dan hebben we een mooie route langs de rivier. Een van de amandelbloesemroutes. Maar ook hier is weer duidelijk: we zijn te vroeg.
Aangekomen in Ojos zien we de opvallende camper van Nomads on Wheels al vlot staan en we vinden ook een mooi plekje aan de rivier. Zij zijn nog wandelen - maar dat wisten we. Wij hebben een rustige middag en een kletsje met de buurman. Hij vertelde ons dat de rivier gisteren wel een meter hoger was en dat het pad aan de overkant toen helemaal onder water stond. Vele dorpelingen kwamen kijken; dat is al jaren niet gebeurd.
Eind van de middag komen de nomads terug van hun wandeling en we hebben een gezellige tijd met hen. Eerst op een bankje in de zon. Later bij hun in de camper. Het bijzondere is dat ook zij een Nederlands Duits koppel zijn. Het gesprek stokt geen moment, want we blijken veel overeenkomsten te hebben en vooral zij vertellen veel van hun reiservaringen. Zij zijn echt al door heel Europa en Turkije geweest.
We hadden echt een super gezellig tijd en het was heel leuk hen kort voor onze terugreis nog even te ontmoeten.
 |
| eindelijk hebben we elkaar ook een keer ontmoet: NOW - Nomads on wheels |
16-02 Ojós - El Poble Nou del Delta
Al voor de wekker zijn we allebei wakker. Het is pas half 7 en nog pikdonker. We hadden een wekker gezet omdat we vandaag een flink stuk willen reizen en het vanmiddag weer schijnt te gaan waaien. We drinken even op het gemak een bakkie en tegen de tijd dat we klaar zijn, is het licht. De buren slapen nog, dus we kunnen geen gedag zeggen, maar laten een briefje achter onder de ruitenwisser en een berichtje op Instagram. We vullen het water nog even aan en daarna verlaten we dit mooie plekje.
Direct om de hoek lopen we de eerste vertraging al op. Er staat een vrachtauto waar we niet langs kunnen. De chauffeur geeft aan dat het 10 minuten gaat duren. Ze hijsen zo te zien zakken vol puin uit de achterbak. Met een kraan die elke keer onder een telefoon of elektriciteitskabel doormoet. De kraan raakt regelmatig de kabel en we houden ons hart dan vast dat hij de hele kabel meetrekt. Ik ben al een stukje achteruit gereden. Hoeveel van die zakken passen er in de achterbak vraag ik Georg. Maximaal twee is zijn gok. Nou, er kwamen geloof ik wel acht zakken uit. Dus dat werden echt Spaanse diez minutos.
Maar dan gaan we toch echt op pad. Even een stukje nog van de bergen genieten en daarna hebben we vrijwel de hele weg snelweg. Dat schiet lekker op. Het is ook prima weer om te reizen: droog en windstil. Zo hier en daar kunnen we nog een beetje genieten van de amandelbloesem. Onze eerste stop is na ongeveer een uur om diesel te tanken. De wind is inmiddels enorm aangetrokken en ik krijg flinke rukken aan het stuur. Niet echt relaxed rijden. Maar gek genoeg is het een tijdje later weer bijna windstil.
Weer een uur later ofzo hebben we een stop om LPG te tanken. Ook daar kunnen we weer even mee voort. Het landschap verandert langzamerhand van amandelbomen naar citrusbomen. Kort voor Valencia hebben we een wat langere stop om even te eten. Ook daar waait het weer enorm. Als de wind van opzij komt - wat vaak het geval is - waag ik me maar aan 80 km/u maximaal. Gelukkig is het vanaf Valencia weer vrijwel windstil en kunnen we lekker doorrijden.
Zo rond half 4 houden we het voor gezien. We zijn dan aangekomen bij de Ebro-delta. De eerste plek was totaal vol, maar we staan nu aan de rand van een klein dorpje met een stuk of 10 andere campers, ook een prima plek. Morgen houden we een dagje reispauze, zodat we de omgeving hier een beetje kunnen verkennen. We reden hier al een stukje door een groen en totaal vlak landschap. Ik zei gekscherend nog “we zijn in Nederland”, want dat had qua beeld zomaar gekund. Zoals jullie begrijpen hoop ik op weinig wind morgen, zodat de fietsen weer een keertje van de drager kunnen. Hopelijk gooien dan niet weer de muggen roet in het eten!
 |
| welkom! |
Onze avonturen leggen wij ook vast in vlogs op YouTube. Deze blogs zijn ons reisdagboek; in onze vlogs vind je (veel) meer beeldmateriaal en ook achtergrondinformatie over de plaatsen die we bezoeken. Wij hopen natuurlijk dat jullie ook op YouTube van de partij zullen zijn!
Al onze overnachtingsplaatsen met omschrijving en foto's vinden jullie op de pagina Overnachtingen met de camper. De camperroutes die wij al eerder maakten, vind je hier.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten
Wil je op de hoogte blijven van nieuwe reacties? Zet dan hierboven het vinkje bij "Melding sturen" aan.