Aangekomen in de Ebro-Delta halen we de fietsen van de drager en gaan lekker van het mooie weer en de omgeving genieten.
Daarna start onze terugreis echt. Maar liefst 5 landen willen we doorkruisen. Of beletten de weersomstandigheden ons? Je leest het allemaal in deze blog.
 |
| in de sneeuw |
17-02 El Poble Nou del Delta
Alweer ben ik voor 7 uur wakker en GEorg ligt dan zelfs al te lezen. Kennelijk zijn we niet echt moe van de lange reisdag. Maar ik moet wel eerlijk bekennen dat we vroeg naar bed gegaan zijn.
In de vroege ochtend is er wat bewolking, maar eind van de ochtend zou het prachtig weer moeten worden. En dat klopt gelukkig! Eindelijk de fietsen weer van de drager en lekker fietsen. Onze wegen scheiden zich vandaag. Er liggen hier heel veel caches; die gaat Georg doen. Ik heb zin om wat verder te fietsen en wat meer van de omgeving te zien. We zijn hier maar één dag. Zo gezegd, zo gedaan. Ik zwaai Georg uit, die richting het dorp gaat - althans dat was zijn bedoeling. Ik ga naar rechts, richting het natuurgebied. Het is echt perfect fietsweer. Dik 20 graden en weinig wind.
Al gauw spot ik de eerste rijstvelden. Valt niet veel aan te zien, want er wordt pas ergens in mei gezaaid. Niet veel later kom ik in het natuurgebied terecht en spot direct vele, vele flamingo’s. Heel leuk! De omgeving doet me aan de Camargue denken, maar nu gelukkig met mooi weer.
Ik fiets weer door en kom bij zee uit. Hier staan vele campers gewoon op het strand geparkeerd. Overnachten mag je er niet, maar overdag kun je hier heerlijk genieten van zon, zee en strand. Maar ik denk wel gelijk: weet niet of ik dat zou doen met de camper het zand oprijden. Stel dat je vast komt te zitten. Mul is het niet; het is heel hard aangereden zand. Later hoor ik van de buurman - die dus wel vast is komen te zitten en goed ook! - dat trekkers dat pad hard aanrijden, omdat de vrachtwagens er overheen moeten om helemaal achteraan bij de zoutfabriek te komen. Eigenlijk wilde ik ook helemaal naar het einde fietsen, maar het is toch wel een beetje zwaar door het zand, dus dat skip ik.
Ik rij weer verder en maak zo een rondje om het natuurgebied en de meren heen. Het tweede stuk gaat over een vrijliggend geasfalteerd fietspad met links en rechts water. Dit is echt genieten. Enige tijd later gaat de route over in een breed grindpad. Echt een vervelend hobbelpad. En het ergste is: het gaat ineens enorm waaien, zeg maar gerust stormen. Hij komt van zij en ik heb moeite rechtuit te rijden. En even later heb ik hem zelfs pal tegen. Ik kom nauwelijks vooruit en vraag me af of ik sneller ben als ik ga lopen. Maar ik zet door en enige tijd later kan ik gelukkig naar links afbuigen richting de camper met de wind in de rug. Lekker het laatste stukje genieten met nog één stop bij een vogeluitkijkpunt met flamingo’s en duizenden meerkoeten, ik heb er nog nooit zoveel bij elkaar gezien!
De rest van de tijd breng ik door met een boek, duolingo (ja, nog steeds elke dag!) en video monteren. Kort voor etenstijd is ook Georg terug. En hij ziet er behoorlijk kapot uit - dat is hij volgens mij ook. Uiteindelijk heeft hij bijna dezelfde route gefietst als ik maar dan mét caches. Ik had eigenlijk nog naar het volgende stadje gewild, maar dat heb ik overgeslagen omdat de wind zo sterk geworden was.
Kortom: het was een geslaagde stop hier in de Ebro-Delta. Morgen reizen we weer door, weer een stukje noordwaarts.
 |
| Ebro Delta - een paradijs voor vogelaars |
18-02 El Poble Nou del Delta - Sils
Na nog een heerlijk stille nacht hier verlaten we al vroeg de Ebro-delta. De reis back home gaat verder.
Onze eerste stop vandaag is al vlot: bij de Mercadona. Nog even een laatste keer een Spaanse supermarkt. Lekkere Spaanse kaas mee, lomo en chorizo.
Daarna rijden we een flink stuk door totaan Reus, waar een wasmachine is. Grappig is dat we daardoor bij toeval door een ini mini plaatsje komen waar we vorig jaar overnacht hebben. We herkennen diverse locaties waar we naar geocaches gezocht hebben en zien onze overnachtingsplek.
We willen dus ook nog één keer wassen in Spanje. Ten eerste omdat het hier goedkoper is. En ten tweede omdat er vorige keer geen plek was voor ons beddengoed. Nu reizen was straks Frankrijk in met alles schoon.
Het wassen verloopt vlot en wij brunchen ondertussen. Eigenlijk was het de bedoeling hier in de buurt te overnachten maar het is nog zo vroeg. Zullen we nog een stukje verder rijden vraag ik GEorg? Maar dan gelijk Barcelona een stuk voorbij. Daar hoor je zoveel over overvallen en inbraken, daar wil ik niet stoppen in de buurt.
Ook de droger verloopt vlot en wij besluiten nog een ruk noordwaarts te maken. Uiteindelijk komen we totaan Sils, waar we op een mooie CP met voorzieningen aankomen. Mooi gelegen, maar direct bij het station waar nogal wat treinen langskomen. Dus of dat een rustige nacht gaat worden? Ik vrees het ergste. Maar zoveel is hier niet in de buurt. Ook hier lees je in de reviews veel over inbraken. Dus we gokken het erop.
Direct achter het station kun je kebab of pizza krijgen. We hebben besloten gedurende de reis een beetje simpel te eten, dus daar beginnen we gelijk mee. Ondanks het feit dat we net bij de Mercadona waren. Als het zich zo makkelijk aanbiedt… Uiteindelijk komen we thuis met twee hamburgermenu’s. Mmmmmmmmm lekker!
In de avond monteren we nog een video: weer eentje klaar! En daarna gaan we vroeg naar bed.
 |
| camperplaats in Sils met irritante kerkklok |
19-02 Sils - Saint-Étienne-de-Gourgas
Blij dat we vroeg zijn gaan slapen! Om 2 uur was ik wakker en daarna nauwelijks nog geslapen. Zelfs GEorg had een slechte nacht. Niet door de treinen, maar door de kerkklokken. Elk kwartier! En een schijnwerper van de parking direct boven ons dakluik. Wat een rotnacht. Nu weten we zeker dat we vandaag doorreizen en niet nog een dagje pauze nemen hier.
We vertrekken niet zo vroeg als gewenst omdat we nog even gebruik wilden maken van de faciliteiten hier. Dus alles is weer leeg, c.q. vol. Het zou namelijk best kunnen dat wat noordelijker de waterkranen dicht zijn vanwege de kou. Dus genoeg water is wel belangrijk! Maar dan zijn we toch echt klaar om verder te reizen.
Eigenlijk verloopt de reisdag heel vlot. Het eerste deel - Spanje - kunnen we lekker doorblazen op de snelweg. Kort voor de grens wordt de snelweg tolweg en gaan wij eraf. Dan trekt ook de wind flink aan. Betekent dus dat we op de snelweg ook niet meer zo hard hadden kunnen rijden, dus win/win, want nu kunnen we meer van de omgeving genieten. Voornamelijk Georg dan, want ik moet m’n aandacht er goed bij houden door de rukwinden.
Na een korte brunchpauze rijden we weer door. Inmiddels regent het. We komen totaan de rand van de Cévennes, waar Georg een prima plek voor ons heeft gevonden. Helaas genieten we er niet van, want het plenst van de regen en het stormt enorm. De temperatuur is flink gekelderd en we redden het niet zonder kachel. Kunnen we alvast beginnen te wennen aan de winter in Nederland…..
GEorg logt tussen de buien door nog één cache. Ik blijf lekker binnen, brrrrr….
Vandaag koken we weer netjes zelf. Een overheerlijke salade (niet handig met deze kou maar dat wisten we toen nog niet) met een tonijnsteak. Voor het eerst dat ik me daaraan waag, maar mmmmmmm…. wat was dat lekker geworden (al zeg ik het zelf).
In de avond monteren we een stuk video, lezen een boek en gaan op tijd naar bed. Hopelijk kunnen we een beetje slapen want het stormt enorm.
 |
| rustig plekje voor de nacht |
20-02 Saint-Étienne-de-Gourgas - Saint-Ferréol-d'Auroure
Ik heb matig geslapen. De wind gierde weer om de camper en deed hem regelmatig flink heen en weer schudden. Gelukkig voor GEorg heeft hij wel goed geslapen.
Maar tegen de tijd dat we opstaan, is het droog en de wind is gaan liggen. Ideaal reisweer, dus vlug op pad.
We zijn deze keer al voor 9 uur onderweg. Het eerste stuk verloopt vlot en probleemloos. Rond 11 uur hebben we plaspauze. We blijken puur toevallig bij een losplaats terecht te komen, dus dat doen we ook nog een keertje. Beetje vroeg voor brunch, maar ja, anders moeten we over een klein uurtje weer stoppen, dus dan maar vroeg. En het smaakt er niet minder om.
We rijden weer door. Het gaat via een smallere weg de bergen in. We genieten van de rit en ik zeg nog tegen Georg: niet gedacht dat we nog langs zulke mooie routes zouden tijdens de terugreis. Een cadeautje dit. Maar het gaat hoger en hoger.... Leuk in de zomer, maar niet in de winter. Bij de eerste sneeuwresten zeggen we nog naïef: leuk, sneeuw! Maar het gaat nog hoger. Alle wegen zijn gelukkig "ouvert", maar er ligt gewoon verse sneeuw op de bomen. En er is vanochtend een sneeuwschuiver aan de gang geweest. Het grootste gedeelte van de route is goed sneeuwvrij. Op enkele stukken na, waar we echt door een paar centimeter sneeuw moeten. Op zich niet zo heel spannend, maar we vragen ons wel voortdurend af hoe het verder gaat. Als het zo blijft prima, maar als het nog slechter wordt. Op een gegeven moment komt er zelfs een klein beetje sneeuw naar beneden.
Uiteindelijk kwamen we op zo'n 1400 meter terecht en daarna ging het gelukkig naar beneden en kwamen we op een bredere, meer bereden weg uit. Gelukkig! Dat avontuur hebben we ook weer achter de rug. Maar mooi was het wel!
De rest van de weg verloopt weer heel vlot. Op een akkefietje na van een vervelende vrachtwagen die me van de weg af probeerde te drukken. Gelukkig had ik een soort voorgevoel en ging in de vluchtstrook rijden toen hij me passeerde, dus niets aan de hand. Maar anders..... Is die gek ofzo, vraag Georg. Ja ik denk het!
Rond 15 uur komen we aan op onze overnachtingsplek. Een kleine, stille P in een dorpje naast de kerk. De kerkklokken zijn heel luid, maar Georg heeft me beloofd dat ze vanavond uit zijn. We gaan het meemaken!
 |
| weer bij een kerk |
21-02 Saint-Ferréol-d'Auroure - They-en-Sorans
Heerlijk geslapen. Wat een lekker stil plekje. Uitgerust reizen we weer door.
De reis gaat vandaag heel vlot over goed begaanbare wegen met relatief weinig dorpjes en rotondes. Ook Lyon passeren we zonder oponthoud. Wel zien we de andere kant uit veel skiverkeer, soms ook een file. In onze richting gelukkig niet. Ook zien we regelmatig sporen van de wateroverlast in Frankrijk. Hele brede rivieren, bomen in het water en sommige weilanden zien er uit als meertjes.
Vooral het laatste stuk is leuk. We rijden dan door de Jura, waar we mooie herinneringen hebben liggen in vele plaatsen van onze vakantie in 2022. Kort daarna zoeken we een plekje voor de nacht. We zijn dan net Besançon voorbij (dat is hoogte Dijon). We staan op een kleine P in een boerengehucht.
Morgen reizen we weer door.
 |
| alleen overnachten |
22-02 They-en-Sorans - Langsur
Alweer heerlijk geslapen in dit kleine stille dorpje. En alweer vroeg vertrokken om door te reizen.
Vandaag verloopt de reis super vlot. Snelle wegen en ook veel echte snelwegen. Weinig verkeer en geen wind. Wel bijna de hele dag regen en miezer, erg ongezellig dus.
We hebben één wat langere stop bij een Intermarché om nog even een paar specifiek Franse boodschapjes te halen. Ze hebben daar ook warme kippetjes, dus we brunchen er gelijk ook even. Kunnen we vanavond lekker makkelijk alleen stokbrood eten.
Daarna rijden we weer door en zijn al vlot in Luxemburg, waar we de tank nog even volgooien met goedkope diesel. Was perfecte timing, want hij stond al in het oranje. Dan nog even Luxemburg uit - want daar mogen we niet overnachten - en Duitsland in. We komen echt puur toevallig uit bij een plekje in Langsur aan de Sauer (vlakbij Trier) dat we een paar jaar geleden zelf aangelegd hebben in P4N. Het is er zo te zien nog steeds heerlijk rustig, dus we blijven hier vannacht.
Morgen reizen we weer door, om Georg zijn homezone te bereiken.
 |
| Duitsland bereikt - bekende plek in Langsur |
23-02 Langsur - Brühl - Bedburg - Wickrath
Het heeft flink geregend gisteravond en vannacht maar tegen de tijd dat we opstaan, is het droog. Voor 9 uur zijn we op pad.
Na een vlotte en korte reis komen we aan in Brühl, waar we een gezellige tijd hebben met Georg zijn zus.
Halverwege de middag rijden we door naar Bedburg voor wat korte privé-afspraken van Georg.
Eind van de middag rijden we naar zijn dochter, om haar eerstgeborene te bewonderen. Hij is geboren tijdens onze reis, dus dat is GEorg zijn eerste ontmoeting met z’n kleinzoon. Het leuke was dat Georg zijn andere dochter ook kwam met kids, dus we hebben ze allemaal weer gezien. Heel happy!
Daarna zijn we op zoek gegaan naar een slaapplek en uitgekomen in Wickrath, waar we al eerder stonden. Op zich een prima plek maar wel veel lawaai van de snelweg er vlak langs. OK voor één nacht en weer een half uur dichter bij Den Haag.
We parkeren de camper, draaien de stoelen en zakken onderuit. Even bijkomen van deze gezellige maar zeer vermoeiende dag. Dat zijn we niet meer gewend al die drukte na zo lang lekker rustig met z’n tweetjes geweest te zijn. We liggen dan ook al voor tienen op bed.
 |
| opa GEOrg met een van zijn kleinkinderen |
24-02 Wickrath - Den Haag
We zijn vroeg en uitgerust wakker geworden. Ondanks dat we vandaag een beetje uit wilden slapen, gaan we er toch maar uit. Als Georg naar het toilet gaat, wordt hij ineens duizelig. Ik snel er naar toe en help hem weer op bed. Benen hoog en even liggen. Dat helpt al snel. Na een beetje water gedronken te hebben, voelt hij zich nog beter.
Even later staan we nogmaals op. GEorg is niet meer duizelig, maar voelt zich niet lekker. Hij gaat op het toilet zitten voor een grote boodschap, maar zegt ook misschien moet ik kotsen. Voor de zekerheid pak ik de prullenbak en dat is nog maar net op tijd. Het komt er van boven en onder tegelijk uit en ik heb intens medelijden met hem. Maar ben ook wel een beetje opgelucht. Dit is gewoon ziek en niet zomaar duizeligheid vanuit het niets.
Hij gaat weer terug in bed en de reis naar Den Haag stellen we uit. Georg slaapt lekker een behoorlijke tijd en komt dan z’n bed uit om wat te eten en drinken. Dat blijft gelukkig binnen en hij knapt wat op.
Desondanks stuur ik hem weer terug in bed en hij gaat zowaar. Dat zegt wel genoeg. Slapen lukt niet meer, maar lekker liggen met een boek herstelt ook.
Maar rond half 2 is hij er klaar mee. Hij wil reizen. We overwegen de voors en tegens en besluiten te gaan rijden. Als het tegen valt, kunnen we alsnog stoppen onderweg. Maar het valt niet tegen en ik zie hem gaandeweg de reis verder opknappen. De reis verloopt vlot en na een paar uur zijn we veilig op ons bekende stekkie bij Den Haag.
We gaan de komende tijd genieten van familie en vrienden in Nederland - met natuurlijke de nodige verplichte afspraken.
Van de zomer begint er weer een nieuw avontuur. We gaan naar Schotland en Ierland. Nu al zin in. Onze trouwe volgers hier gaan we teleurstellen. Géén Polarsteps in Nederland, maar ook niet in Schotland en Ierland.
Als je onze avonturen wilt blijven volgen, nodigen we je van harte uit op ons YouTube-kanaal - als je daar al niet bent. Of de blog.
We willen jullie allemaal heel hartelijk danken dat jullie weer meegereisd zijn naar Spanje. Wij hebben ervan genoten en we hopen jullie ook! We hebben jullie hartjes en reacties zeer gewaardeerd. See you on YouTube!
 |
| tijd voor wat administratie |
Onze avonturen leggen wij ook vast in vlogs op YouTube. Deze blogs zijn ons reisdagboek; in onze vlogs vind je (veel) meer beeldmateriaal en ook achtergrondinformatie over de plaatsen die we bezoeken. Wij hopen natuurlijk dat jullie ook op YouTube van de partij zullen zijn!
Al onze overnachtingsplaatsen met omschrijving en foto's vinden jullie op de pagina Overnachtingen met de camper. De camperroutes die wij al eerder maakten, vind je hier.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten
Wil je op de hoogte blijven van nieuwe reacties? Zet dan hierboven het vinkje bij "Melding sturen" aan.