En….waar zijn we terecht gekomen? In Tsjechie of zijn we nog steeds in Beieren? Beide antwoorden zijn correct! Maar naar Tsjechie gaan we alleen te voet.
We verkennen zowel de omgeving van Bad Neualbenreuth als Flossenbürg. Nooit van deze plaatsen gehoord? Laat je verrassen, we zijn in The Middle of ….
 |
| in the middle of ... |
17-08 ... - Bad Neualbenreuth
…
We verlaten het Fichtelgebirge en rijden naar een nieuwe regio om te verkennen vlakbij de Tsjechische grens. Bad Neualbenreuth, nooit van gehoord. Maar komende dagen zul je wel merken waarom we hier zijn.
Kort voor het eten doet het zonnetje zijn best en wij lopen nog een rondje door het dorp. We loggen een reeks Labcaches met een bonus. Gewoon een leuk dorpje met wat oude vakwerkhuizen, niet heel bijzonder.
Dat was het weer voor vandaag. Even afwachten wat de rest van de week ons gaat brengen, want er is 10 dagen lang elke dag regen voorspeld. Vandaag was het maar 16 graden, maar de komende tijd wordt het rond 20. Heel wat anders dan de 30+ die we al weken hebben!
 |
| fontein in Bad Neualbenreuth |
18-08 Bad Neualbenreuth (stadje - kurpark - stadje)
Ik ben nog droog opgestart met sporten, maar daarna begon de regen. We besluiten naar het kurpark te rijden, waar we vlot een klein rondje kunnen lopen tussen de buien door.
Al met al wordt het wachten tot na de lunch maar dan is het toch echt beter. Regenjassen mee en op pad. Die zijn uiteindelijk wel aan geweest, maar het mocht eigenlijk geen naam hebben. En we zitten net weer in de camper en regent het al weer flink, dus geluk gehad.
Onze wandeling - aan de hand van geocaches - begon in het kurpark. Ze hebben daar een behendigheidscircuit en we zijn weer lekker even kind geweest.
Dan volgt een saaie route met ook een DNF. Geen cache gevonden maar er liepen tientallen mieren over ons hoofd, over onze rug, in onze nek. Brrrrr…. In eerste instantie dacht ik waarom helpt GEorg me niet even. Totdat ik zag dat er net zoveel mieren over hem als over mij heen liepen.
Gelukkig bleef de route niet saai. We kwamen in het bos, waar ik nog een groep reeën zag lopen. En midden in het bos een cache bij een Wimbledon boom, een boom vol met tennisballen en -rackets, echt bizar. We lopen naar beneden en vervolgen onze weg in het dal, waar we ook nog langs een klein watervalletje komen. De route hier is erg mooi en we vinden alle geocaches.
Dan gaat het weer bergop. Totdat we weer bij het huidige kuuroord komen waar we geparkeerd staan. Vlak daarnaast en totaal verscholen ligt een lost place van het voormalige kurhaus. Wij ontdekken het dankzij een multi, want anders had je het beslist niet gezien. Terwijl het reusachtig groot is maar het is helemaal opgenomen in het bos. De afstand naar het huidige is nog geen vijf meter.
De bouw werd begonnen in 1965 en heeft miljoenen gekost maar het is nooit afgemaakt. Nu is het een paradijs voor geocachers en urbexers, want het is echt bizar en enorm imposant. De multi is niet moeilijk en de eindcache vinden we vlot. Dit was de kers op de taart van vandaag. Enorm van genoten.
We lopen terug naar de camper en besluiten hier toch niet te overnachten. Parkeren overdag is gratis, maar voor de nacht schijnen ze geld te vragen. We gokken het er maar niet op.
We rijden terug naar ons oude plekje in het dorp en hebben er een rustige avond.
 |
| betonbomen voor een sanatorium uit de jaren 1960 |
19-08 Bad Neualbenreuth (stadje - middelpunt)
We hebben ons vanochtend nog een keertje extra omgedraaid, want het regende. Gevolg is dat we pas om half 9 opstaan. Maar dan is het gelukkig wel droog en het ziet er redelijk uit voor de rest van de dag. Dus we besluiten te gaan doen waar we hier eigenlijk voor gekomen zijn: naar het middelpunt van Europa!
We rijden met de camper naar een P van waaruit je daar heen zou kunnen wandelen. Het is nog wel een flink stuk lopen, niet qua lengte, maar wel qua hoogtemeters. Drie kilometer enkele reis en 200 hoogtemeters. Maar het is een schitterende wandeling door prachtige dennenbossen. Als eerste komen we uit bij een grenspaal. De grens tussen Duitsland en Tsjechië een daar zetten we land 9 van deze reis op de kaart. Toevallig bij grenspaal nummer 9. De route volgt een heel stuk de grens, wel grappig zo met steeds die grenspalen. Dan komen we aan bij de Königsstein, een grote kei die officieel gebombardeerd is tot grenssteen. We lopen weer door en niet veel later komen we bij het middelpunt van Europa uit. Bijzonder om ook dit geografische punt te bezoeken. Er ligt hier ook een multi en met een beetje rekenen hebben we een coördinaat en niet veel later ook de finale. Een ouwetje uit 2003. Leuk.
Het is pas 2 uur en er ligt hier niet al te ver vandaan nog een bijzondere locatie. De een na hoogste berg van de regio - aan de Tsjechische kant - de Tillenberg of Dylen. We twijfelen wel even, want ver weg is het niet, maar er komen nog wel flink wat hoogtemeters bij. En er komt eind van de middag slecht weer aan. Maar we besluiten toch te gaan. Niet alleen bereiken we daar de top. De locatie is ook bijzonder omdat het militair gebied was ten tijden van het oostblok. Vanuit deze locatie werd het westen afgeluisterd. Nu mag je er vrij rond lopen, al blijken de gebouwen daar nog steeds achter een flink hek met prikkeldraad te staan. Slechts één hek. Van het tweede hek van destijds zien we nu nog alleen de palen staan. Het was weer een mooie en pittige wandeling erheen. Het landschap is hier weer heel anders, veel bosbessen en bloeiende hei. Leverde ons wel 3 teken op merken we later thuis. Twee bij Georg en eentje bij mij.
We vinden hierboven nog twee geocaches en later op de weg terug naar beneden nog eentje. De weg terug naar de camper lopen we in een vlot tempo want hier van boven zien we het slecht weer al aankomen. We krijgen wel wat spetjes af, maar het valt mee. We zijn net op tijd weer terug bij de camper, want even later plenst het. Ik ben bezig met duolingo, maar kan het nauwelijks verstaan. Geluk gehad!
Later wordt het weer droog en komt zelfs het zonnetje af en toe weer door. We blijven hier lekker op dit plekje staan. We zien een weiland van een boer, maar verder worden we omringd met naaldbossen en is het hier doodstil. Een heerlijke plek!
 |
| we're in the middle of ... |
20-08 Bad Neualbenreuth (middelpunt) - Altmuggle (Wasserfall) - Bad Neualbenreuth (grenstoren) - Bad Neualbenreuth (stadje)
We hebben hier nog een gemoedelijke ochtend, brunchen en gaan rijden.
We rijden naar Altmuggle, waar we een waterval willen bekijken. Het is maar een klein wandeltje naar beneden en dan zijn we er. Hij is langgerekt met verschillende niveaus, waarvan eentje wat hoger. Maar eerlijk gezegd valt het geheel wat tegen. En dat na die regen van de laatste tijd. Maar we loggen er een earth cache en een tradi.
We besluiten nog een stuk verder te wandelen en er een rondje van te maken. Hogerop schijnt nog een kapelletje te staan en daar ligt een cache en een reeks labs. Het is een mooie wandeling door het bos en het weer is best wel weer OK geworden. We hebben het zelfs heet met onze lange broeken aan en de truien blijven uit.
Het is een schattig klein kapelletje midden in het bos. Het gastenboek is tevens het logboek. Das lekker makkelijk. Er ligt nog een serie labs en ook een mini kruisweg. Een keer rond het kapelletje lopen en je hebt ze gezien, ze hangen op de drie buitenmuren. Leuke stop tijdens de wandeling. Daarna lopen we via een andere en ook weer erg mooie route terug naar de camper. We stappen in en vertrekken, op zoek naar een slaapplaats.
We belanden bij de grenstoren. Een prima punt om te overnachten. We hadden gezien dat we hier ook goulashsoep of iets dergelijks kunnen krijgen. Dus dat staat vanavond op het programma. Maar eerst even relaxen, duolingo, boekje lezen en dat soort dingen.
Rond 6 uur lopen we naar de toren. Maar wat een teleurstelling: dicht! De auto’s die we hier gezien hebben, blijken voor een privé feest te zijn waarvoor ze een tent aan het opbouwen zijn. Dan blijven we hier ook maar niet slapen. Zal wel herrie worden.
We rijden naar het ons bekende plekje in het dorp. Daar vlak naast zit een pizzeria, maar die blijkt dicht. Evenals al het andere in het dorp. Wat een domper. Ik ben inmiddels sjagrijnig van de honger want het is al 7 uur. We besluiten broodjes op te bakken en daarmee onze honger te stillen. Het is niet anders.
Uiteindelijk horen we van iemand uit de regio waarom de pizzeria dicht is. Maar ze moet het ik geloof wel 3 x herhalen voordat GEorg het verstaat. Wat een dialect spreken ze hier. Voor mij vrijwel onverstaanbaar en voor GEorg met moeite. Maar de pizzabakker blijkt dus vandaag 70 te worden en er is feest. Er komen in de loop van de avond maar liefst twee blaaskapellen. En er worden schoten gelost met ouderwets buskruid. Ongelofelijk wat een klappen, je voelt de schok in je hele lichaam.
Maar verder hebben we er weinig last van en hebben een rustige avond.
 |
| een beetje teleurstellende waterval |
21-08 Bad Neualbenreuth - Hildweinsreuth
Het is droog en zonnig als we opgestaan zijn, dus we besluiten direct te vertrekken.
We rijden weer naar het Sybillenbad, waar we nog een lost place multi willen doen. Hij heeft een paar DNF’s, dus het is twijfelachtig, maar we willen het toch een kans geven. De vragen zijn niet moeilijk en er bestaat eigenlijk geen twijfel over de waypoints en later het eindcoördinaat. En je gelooft het niet, maar hier is dus gewoon nog een tweede lostplace. We zijn er al langs gelopen een paar dagen geleden, maar er niets van gezien. Het ligt alweer helemaal verscholen in het bos, 20 meter van het park vandaan en de andere kant 5 meter van de weg vandaan. Dit is weer een voormalig kuurhuis, nooit afgebouwd. De eerste was uit 1965, deze uit 1974. Bizar! Hij is niet zo imposant als de vorige, maar toch leuk om te ontdekken. De cache zelf vinden we helaas niet, maar aan de foto’s zien we dat we echt wel op de juiste plaats staan. Vermoedelijk is hij weg. We leggen een nieuw logboekje neer en sturen een berichtje aan de CO.
We lopen terug naar de camper een gaan eerst wat eten. Een vers stokbrood dat we bij de bakker gehaald hebben. Het was nog warm toen we het vanochtend voor vertrek kochten. Mmmmmm….. Daarna rijden we naar de camperplaats die hiernaast is, waar we kunnen lossen en water halen. Dan kunnen we er weer even tegenaan.
En dan gaan we rijden. Een stuk(je) richting het zuiden. Daar hebben we weer een paar interessante dingen op het programma staan. Te beginnen met het middelpunt van Midden Europa, waar ook een P naast is waar we kunnen overnachten. Een mooi rustig plekje, landelijk gelegen. Maar het slechte weer heeft ons bereikt, dus we zien het punt vanuit de camper. Morgen gaan we het echt bekijken. De rest van de dag relaxen we in de camper.
 |
| nog een lost place van een sanatorium |
22-08 Hildweinsreuth
Regen! Gisteravond, vannacht en in de ochtend nog steeds. Fijn voor de natuur maar niet voor ons. Het lijkt wel herfst. De kachel is weer aan, net zoals gisteravond.
Na het middaguur gaan we even tussen de buien door naar buiten om het middelpunt van dichtbij te bekijken en foto’s en video’s te maken. En de cache die hier ligt loggen. Ik heb m’n bodywarmer aan maar desondanks is het koud. En ik krijg onmiddellijk oorpijn van die koude wind. M’n oorwarmers moeten weer uit de garage komen. Evenals m’n sloffen en onze jassen, wat een weersomslag ineens.
Eind van de middag lijkt het beter te worden en gaan we nogmaals op pad, deze keer voor een echt wandeltje. We krijgen een klein buitje maar we lopen zelfs een groot gedeelte in de zon en in ons tshirt. Het is geen bijzondere wandeling en de ene cache waar we langs kwamen, vinden we niet. Toch is het lekker om de benen even gestrekt te hebben!
Verder maken we niet veel meer mee vandaag. Maar ik vind het wel lekker even een rustig dagje. En dat op een heerlijk stil plekje. Af en toe komt er iemand bij het middelpunt kijken, maar verder komt hier niemand.
Morgen gaan we - als het weer het toelaat - het dal in om het stadje te bekijken.
 |
| in the middle of nowhere vind je dit middelpunt |
23-08 Hildweinsreuth - Flossenbürg
Het was weer een koude nacht. Ik heb er slecht van geslapen en zelfs GEorg had het koud. Ik vrees dat er een extra deken uit de garage moet komen of m’n pijama. Maar het zonnetje schijnt volop tegen de tijd dat we opstaan en buiten sporten is echt aangenaam.
Halverwege de ochtend maken we de camper klaar voor vertrek en rijden naar beneden, naar Flossenbürg, waar we een herdenkingsmonument van een voormalig concentratiekamp gaan bezoeken. Maar eerst gaan we even lekker een hapje eten in een klein restaurantje hier vlakbij. Ze hebben Schäuferl op de kaart staan, een specialiteit hier uit de regio die we graag willen eten. Maar dat is helaas uitverkocht. Dus ik bestel een Schweinebraten en Georg een cordonbleu. Ik met knödel erbij en hij met frietjes. En een overheerlijke salade. We moeten weliswaar lang wachten, maar de bediening is vriendelijk en het eten overheerlijk en beslist niet duur (rond 13 euro). We vragen of ze morgen open zijn om alsnog de Schäuferl te kunnen proberen, maar ze zijn alleen op zondag open.
Daarna lopen we met een volle buik naar de overkant van de straat waar het KZ is. Wat een schril contrast, als we later de foto’s zien van die uitgemergelde mensen hier….. Op het eerste gezicht zijn het gewoon gebouwen en restanten van muren die je hier ziet staan. Maar als je de verhalen op de bordjes erbij leest en de foto’s ziet, wordt je er stil en verdrietig van. Wat kunnen mensen elkaar toch aandoen! Het is enorm groot en we hebben er uren rondgelopen. Eind van de middag vinden we het genoeg. Je kunt ook nog naar de steengroeve iets verderop waar de gevangenen te werk werden gesteld, maar dat laten we tot morgen liggen. Het was genoeg voor vandaag.
De rest van de middag en avond beleven we niets bijzonders meer. De P lijkt prima geschikt om te overnachten, dus dat doen we dan ook.
 |
| concentratiekamp Flossenbürg |
24-08 Flossenbürg
Het was inderdaad een heerlijk rustige overnachtingsplek. En de zon is er alweer. We gaan eerst maar eens even boodschapjes doen in de buurtsuper. Het is eigenlijk niet zo’n heel klein winkeltje, maar je kunt zien dat er nauwelijks omzet is. Heel veel houdbare spullen - de drankafdeling is net zo groot als de rest van de winkel - en nauwelijks verse. En wat vers is, ziet er vaak ongelofelijk verschrompeld uit. Dat ze dat überhaupt nog kunnen verkopen. Aardappelen, eieren, tomaten en er was een komkommer die er redelijk uitzag. Maar met een beetje creativiteit hebben we toch weer een paar dagen redelijk gezond te eten.
Maar ze hebben wel lekker verse broodjes, dus terug in de camper gaan we eerst maar even lekker eten. Ze hadden er ook kaas en boter, dus dat komt goed. Daarna gaan we aan de wandel. Eerst een multi bij het concentratiekamp waar we gisteren waren, maar die we nog niet deden. Georg kon hem vanuit de camper op een paar meter na oplossen. Hij lijkt bij een wachttoren net buiten het kamp te liggen. En dat klopt ook met de spoilerfoto. En inderdaad, korte tijd later vinden we hem. Vanaf hier hebben we een fantastisch zicht op de burgt van Flossenbürg, die overal bovenuit torent. Morgen gaan we daarheen.
Daarna gaan we richting de steengroeve, waar de gevangenen te werk gesteld werden. Ook dat maakt weer veel indruk door de verhalen die je daar leest. Wat een tijd moet dat geweest zijn. Daar kun je je - gelukkig - echt nauwelijks een voorstelling van maken. Na daar ook alles bekeken te hebben, lopen we op het gemak weer richting de camper. Het was imposant om gezien te hebben, maar twee keer was echt genoeg. Morgen wordt het tijd voor heel wat anders.
We hebben nog een rustige middag bij de camper. Maar we gaan wel nog even op pad. Hier vlak boven is een cafeetje waar mensen met een verstandelijke beperking werken. En dat krijgt zo ongelofelijk veel aanloop. Wij gaan er ook maar eens kijken voor “Kaffee mit Kuchen”. En dat was me toch lekker! En wat een leuk tentje. De hele buurt zit er gezellig een bakkie te drinken en te kletsen en er hangt een heel leuk sfeertje. We zien dat ze ook een dagmenu voor nog geen 10 euro hebben, morgen pasta bolognese, een van GEorg zijn favorieten. Dus we besluiten ons plan aan te passen, morgen nog een dagje te blijven en een menuutje te nemen. Lekker van het leven genieten toch?
‘s Avonds maken we alleen een omeletje. Dat is meer dan voor voldoende na de lekkere taartjes. En zo hadden we alweer een leuk en relaxed dagje.
 |
| hier wil je niet moeten werken ... |
25-08 Flossenbürg
Het is heel ander weer als we opstaan. Grauwig en flink veel wind, vannacht ook al. Maar de weerapp zegt dat het droog blijft, dus we gaan op pad. Richting de kasteelruïne waar dit stadje naar genoemd is, de Flossenbürg. Het is een flink steile klim, maar we zijn vlot boven. En wat een mooi kasteel moet dit geweest zijn; de ruïne ervan is ook heel mooi. Een paar niveau’s, smalle en steile trappetjes, een paar torens. En helemaal bovenaan hebben we een prachtig uitzicht rondom, want het kasteel staat bovenop een rotspunt. Het is er eigenlijk half overheen gebouwd. Het waait flink hierboven, dus al vlot dalen we weer naar beneden af en loggen een cache die net buiten de muur ligt. De Adventure lab hadden we op de weg naar boven al gelogd.
Na de cache dalen we aan de andere kant naar beneden. Daar ligt nog een earthcache bij een steengroeve. En eigenlijk heb je aan deze kant de mooiste zichten op de burcht. Hier zie je pas goed op wat voor rotsplateau’s hij gebouwd is. Het zijn granietrotsen die als uischillen om de berg heen liggen. Het schijnt een van de bekendste granietrotsen hier uit de Oberpfalz te zijn en het ziet er echt bijzonder uit met dat meertje ervoor en de ruïne er bovenop. Er is ook nog een klein museumpje bij waar we zien hoe ze graniet winnen en ook hoe het verwerkt wordt, bijvoorbeeld tot een bank of hele platte verwarmingen.
Daarna lopen we in vlot tempo eerst bergaf en dan weer bergop terug richting de locatie waar de camper staat. We stoppen even kort bij de supermarkt voor wat broodjes en dan lopen we door naar het museumcafé, waar we een menuutje besteld hadden. Een overheerlijke spaghetti bolognese met geraspte kaas. Het is er weer zo gezellig druk en iedereen zit of van spaghetti te smikkelen of van de heerlijke taarten die ze hier hebben. Er stonden weer een paar nieuwe in de vitrine die ons erg aankijken. Het is hier ook heel normaal om bij elkaar aan tafel te gaan zitten. Wij krijgen 2 mannen bij ons aan tafel. We nemen lekker de tijd, genieten van de gezelligheid én de gratis wifi. En we sluiten onze tijd hier af met een lekker stuk taart. Ik kies voor de vers gebakken appeltaart en Georg voor de ook nieuwe frambozencheesecake. Wat een genot!
Daarna lopen we ook weer in een vlot tempo terug naar de camper, nu omdat het regent. We hebben verder een rustige en gemoedelijke middag en avond en er komt eerder regen naar beneden dan voorspeld. Maar ons deert het niet meer. Wandeltje check, lunch check, taart check, broodjes voor de avond check. Morgen weer een dag.
 |
| on the top of the hill |
26-08 Flossenbürg - Wernberg
We hebben een drukke dag vandaag want de VanLife administratie moet gedaan worden. We starten met water halen hier vlakbij, bij de toiletten van het KZ. Daar zit ook een losse kraan en zo kunnen we mooi met onze jerrycan de tank weer vullen. Tweeëneenhalve kan voor 5 dagen en dat is ook precies ons gemiddelde: (ruim) 5 liter water per dag, netjes toch?
Daarna rijden we naar een meertje hier vlakbij. Ik heb gelezen dat je daar kunt douchen. En zowaar: warme douches voor 50 cent. Die luxe gunnen we ons. Je blijkt echt waar voor je geld te krijgen. Lekker lang en warm douchen, heerlijk!
Het blijkt uiteindelijk later dan gedacht, dus we rijden terug naar het kleine supermarktje voor wat broodjes en die peuzelen we lekker op daar waar we eerder water gehaald hebben.
Dan gaan we rijden en verlaten echt deze regio. Op zoek naar een wasmachine.
Die wasmachine vinden we vlot, hij ziet er schoon en recent gebruikt uit. Hup de was erin en even naar de Aldi er vlak naast voor wat betaalbare boodschappen. De droger blijkt ook goed te functioneren en eind van de middag is onze was weer schoon en droog.
We gaan op zoek naar een slaapplek niet al te ver weg want het is inmiddels half 5. Net buiten - of eigenlijk boven - een dorpje iets verderop vinden we een heel mooi plekje. Aan 3 kanten zicht op het dal en aan kant 4 zicht op de bosrand. Bij een kruis en een bankje. Op zich een heel stil plekje, maar het is verrassend hoeveel wandelaars, fietsers en hondenuitlaters hier langs komen. Maar dat stoort ons niet en hen kennelijk ook niet want ze zeggen allemaal heel vriendelijk goededag.
Het is inmiddels echt mooi weer geworden, warm zelfs. We zitten tot de schemer met de deuren open. Fijn voor de was die niet in de droger kan. Is die ook snel droog. Al kort voor 10 uur gaan we naar bed want GEorg valt om van de slaap. Welterusten allemaal.
 |
| wat een mooie plek |
Onze avonturen leggen wij ook vast in vlogs op YouTube. Deze blogs zijn ons reisdagboek; in onze vlogs vind je (veel) meer beeldmateriaal en ook achtergrondinformatie over de plaatsen die we bezoeken. Wij hopen natuurlijk dat jullie ook op YouTube van de partij zullen zijn!
Al onze overnachtingsplaatsen met omschrijving en foto's vinden jullie op de pagina Overnachtingen met de camper. De camperroutes die wij al eerder maakten, vind je hier.
Gerelateerde blogs/pagina's
Meest gelezen blogs afgelopen 30 dagen
Geen opmerkingen:
Een reactie posten
Wil je op de hoogte blijven van nieuwe reacties? Zet dan hierboven het vinkje bij "Melding sturen" aan.