Ons nieuwe avontuur is gestart!
We eten aardappelen in Nuenen, gaan op zoek naar grotcaches in België en wandelen in het heuvelachtige landschap tussen de heggen door in Schotland.
Of toch niet?
 |
| doei, we zijn weer onderweg! |
28-04 Den Haag - Zeist - Nuenen
Vandaag start ons nieuwe grote avontuur. Maar voor we vertrekken lossen we en vullen we water bij. Ook gooien we wat biotex in de vuilwatertank met 10 liter schoon water. Dan kan hij lekker even shaken en schoon worden. We nemen afscheid van onze vrienden waar we overnacht hebben en gaan rijden.
Vlot en probleemloos komen we in Zeist aan, onze eerste stop vandaag voor de acupuncturist. Daarna loop ik nog even het centrum in om de benodigde magnesium te halen en toevallig kom ik ook langs de Hallfords en neem een liter vloeistof voor de ruitenwissers mee. En dan reizen we weer verder.
De reis vandaag gaat totaan Nuenen, want daar kunnen we het sop uit de grijswatertank lossen. We spoelen het toilet er ook nog mee om en zo moeten we er weer even tegen kunnen.
Vandaag ondernemen we niet veel meer. Het is al rond half 5. GEorg raapt vuilnis van de P. Ik speel m’n dagelijkse lesjes duolingo en we eten een feta salade.
Morgen gaan we de omgeving hier verkennen voordat we NL echt verlaten.
 |
| avondeten op de camperplaats in Nuenen |
29-04 Nuenen
We treffen het met het weer, maar de harde wind is wel vervelend. Vooral omdat ik me op lekker nog even fietsen in Nederland had verheugd. Maar daar waait het een beetje te hard voor. Dus we besluiten de benenwagen te nemen en gaan na onze brunch op pad.
Al cachend lopen we naar het centrum van Nuenen. Geen heel bijzondere caches, maar het centrum is wel gezellig met terrasjes en veel Vincent van Gogh, die hier een paar jaar gewoond en geschilderd heeft. Ongeveer een kwart van zijn werk is hier ontstaan.
Rond half 5 zijn we weer bij de camper terug en hebben ruim 8 km in de benen. Lekker weer een beetje conditie opbouwen want we zijn veel te weinig actief geweest de laatste tijd. Maar vandaag hebben we er lekker van genoten!
En morgen? Dat zien we dan wel weer. Ik vind het heerlijk dat we de zomer nog voor ons hebben en niet linea recta ergens heen willen knallen qua bestemming of temperatuur. Lekker rustig aan en pas doorreizen als we daar zelf zin in hebben.
 |
| GEOrg en de aardappeleters |
30-04 Nuenen - Olne
We hebben besloten Nuenen en Nederland vandaag te verlaten. Dat betekent dat we nog even langs de Appie moeten om lege blikjes in te leveren, dan kan GEorg ook gelijk ijsthee kopen. Hij flitst even naar binnen maar vergeet helaas de blikjes. Ik sta zodanig geparkeerd dat ik hem niet even snel achterna kan lopen, dus ik geef ze aan een vrouw die met lege flessen naar binnen gaat. Beter dan weggooien toch? Kunnen ze dat niet beter regelen in de EU?!?
De volgende stop is bij een melktap net buiten Nuenen. We halen er ook kaas, eieren, aardappelen en een ijsje. En dan gaan we echt verder.
We hebben een vlotte reis naar België. Wel zien we onderweg de enorme rookwolken van een brand bij een kazerne in Budel. Er zijn in 24 uur tijd 5-6 grote natuurbranden in NL, waarvan maar liefst 3 op militaire terreinen. En eentje vlakbij mijn broer.
De P die we uitgezocht hebben is ruim en perfect rustig gelegen. Wel een beetje schuin, maar achteraan vinden we een mooi horizontaal plekje naast het groen. We maken ons vanmiddag gekochte ijsje soldaat en doen verder niet veel meer. Het is dan ook al half 5. Morgen gaan we het dorpje bekijken.
 |
| mooie overnachtingsplaats in Olne |
01-05 Olne
Wat een fantastisch weertje hebben we. Heerlijk om het ‘s nachts niet meer koud te hebben, geen kachel aan te hoeven en ‘s middags gewoon zonder sloffen of sokken in de camper te zitten!
We genieten ervan maar het is ook wel even wennen hoor. Het is ineens zo snel gegaan. Ook met de wandeling merken we het. Zweten en te weinig water bij ons. Maar de tocht zelf is fantastisch. We volgen een route van Komoot en komen op plekken waar we anders nooit gekomen waren. Het is soms net of je een privéterrein oploopt. Het is hier een glooiend coulisse landschap en alles groeit en bloeit. Het is genieten. Er liggen ook enkele caches op de route, maar daar zitten ook veel hengelcaches tussen.
De route is maar 8 km, maar toch valt het me behoorlijk zwaar. Die hoogtemeters - 200 - zijn we niet meer gewend. En dan de hitte en een beetje weinig water.
Rond half 5 zijn we weer terug bij de camper, die we gelijk in tropenstand zetten. Even lekker zitten met de beentjes hoog en de vocht voorraad aanvullen. Wat een vermoeiende maar heerlijke dag was dit.
 |
| heerlijk wandelen bij Olne |
02-05 Olne - Pepinster - Cornesse
Vandaag rijden we weer een stukje door.
Allereerst rijden we naar Pepinster, waar we een paar grotcaches willen doen. Of dat gaat lukken is zeer de vraag, want ze hebben nogal hoge D- en T-waardes.
We kunnen vlakbij de eerste parkeren en vinden al gauw de ingang van de grot. Hij is heel smal en nauw en je moet er echt op je knieën doorheen. Daarna kom je in een grote ruimte waar je kunt staan. Die loopt alleen schuin naar beneden en het is er spekglad. Niets voor mij. GEorg is dapperder en waagt zich het schuine stuk af. Maar de cache vinden ho maar. Ik zit enorm in dubio of ik het toch ga wagen om te helpen maar ik zie er toch vanaf.
Ik ga weer naar buiten door het smalle gangetje om foto’s te kijken en logjes te lezen. En kruip vervolgens weer naar binnen om GEorg aanwijzingen te geven. En zowaar: hij vindt de cache. Heel gaaf! Niet veel later staan we allebei weer veilig en smerig buiten. Maar we hebben hem. Op naar de tweede.
 |
| grotcaches bij Pepinster |
Na even zoeken vinden we het pad naar boven. Vooral het eerste stuk is het flink klimmen. Het is een heel smal, maar erg mooi paadje tussen de daslook door. Overal ruikt het naar ui. We moeten af en toe over omgevallen bomen klimmen maar het is goed te doen. Dan komen we op GZ aan. We staan inmiddels hoog boven het riviertje dat we diep beneden zien stromen. De cache vinden we in eerste instantie niet. Totdat ik foto’s ga kijken. Hij lijkt bij een paar bomen te liggen die een stuk dieper staan op de steile afgrond naar de rivier. No way dat ik daar naar beneden ga en ik raad het GEorg ook af. Maar eigenwijs als hij is - ja hij lijkt echt op z’n schoonmoeder - staat hij even later beneden bij de bomen en spot direct de cache. Die is in the pocket, evenals het coördinaat voor de volgende, weer een grotcache. Even later staat hij weer veilig boven bij me op het pad. Op naar de derde.
Het pad gaat nog verder omhoog, ongelofelijk steil. Waarom heb ik geen stokken bij me. Een groot deel gaat steil omhoog, daar heb ik niet zo’n moeite mee. Maar een deel gaat parallel aan de afgrond. Een heel smal paadje vol bladeren. Naar boven gaat nog wel maar hoe ik hier straks terug moet komen?
Dan komen we bij de toren aan. Oud en vervallen en geheel afgezet met gaas om te voorkomen dat je naar binnen gaat. Dat doen we dan ook niet. Het uitzicht naar beneden hier is fenomenaal. Op een bocht van de rivier. De paardjes in de wei lijken heel klein. Even verderop staat een kasteel met een mooi onderhouden toren. Schitterend!
We lopen weer door en zijn hier een beetje in de bewoonde wereld aangekomen. Dat betekent een makkelijk wandelpad. We leggen een paar stokken neer waar we uit het geitenpaadje kwamen zodat we de terugweg weer kunnen vinden. Maar voor nu genieten we even van een goed begaanbaar pad.
En dan komen we bij de grot. Dwars door de daslook bereiken we hem. De eerste regendruppels vallen. We kruipen door het gat naar binnen en moeten volgens de omschrijving direct naar rechts. Ik ga een stuk die gang in. De gang wordt een tunnel. Eentje zonder einde. Daar moeten we verder op z’n hondjes op handen en knieën. Durf ik dat? Nee! Ik ga terug naar GEorg en zie dat ik langs een vreselijk dikke spin gekropen ben en er nu weer langs moet. De paniek slaat een beetje toe maar ik moet door. Gered!
Dan gaat GEorg de tunnel in. Maar ook hij besluit niet verder door te gaan. Het is ook zo smal dat je achteruit terug moet en we hebben geen idee hoe ver het is. Het is dan ook niet voor niets een D5/T5. We houden het voor gezien en kruipen de grot weer uit. Ondanks het feit dat we de laatste cache niet gevonden hebben, hadden we een fantastische tocht. Nu nog veilig beneden zien te komen.
De route naar beneden vind ik op sommige stukken echt heel spannend en ik probeer soms een stukje op m’n kont te gaan. Niet echt een succes want ik grijp daardoor in de stekels. Maar niet al te lange tijd later zijn we toch relatief vlot en in elk geval weer veilig bij de camper terug. Wel ben ik KO, het was een pittige tocht. We gaan op zoek naar een overnachtingsplek.
Een paar dorpjes terug vinden we een schitterende plek. Heel stil en met een fantastisch uitzicht over het dal. Maar goed dat ik gelijk een video gemaakt heb, want niet veel later breekt tot twee keer toe een flink onweer los. Van het dal zie je niets meer.
Ons kan het niet meer deren. Wij zitten veilig in de camper en hadden een fantastische dag.
 |
| GeoKars in de daslook |
Onze avonturen leggen wij ook vast in vlogs op YouTube. Deze blogs zijn ons reisdagboek; in onze vlogs vind je (veel) meer beeldmateriaal en ook achtergrondinformatie over de plaatsen die we bezoeken. Wij hopen natuurlijk dat jullie ook op YouTube van de partij zullen zijn!
Al onze overnachtingsplaatsen met omschrijving en foto's vinden jullie op de pagina Overnachtingen met de camper. De camperroutes die wij al eerder maakten, vind je hier.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten
Wil je op de hoogte blijven van nieuwe reacties? Zet dan hierboven het vinkje bij "Melding sturen" aan.