In deze blog beginnen en eindigen we met geocaching maar daartussen in is nog veel meer.
Bijvoorbeeld Frigiliana, een mooi wit dorpje met spekgladde keitjes, een schitterende zonsopkomst en een hangbrug 35 meter boven zee.
Mogen wij jullie weer meenemen op onze reis?
 |
| goede morgen! |
15-01 Almuñécar - Frigiliana
De ochtend vliegt weer voorbij door de gezelligheid met onze Belgische buren. Helaas gaan zij dit plekje verlaten, want hun water is op. Bye, bye nieuwe vrienden tot ziens somewhere on the road!
Het is nog steeds prachtig weer en je blijkt hier mooi te kunnen hiken, dus wij hebben een vroege brunch. Terwijl we zitten te eten, stopt er een auto met een vriendelijke, behoorlijk goed Engels sprekende man. Of we avocado’s willen. Een kilo voor 4 euro. Wel wat duurder dan op de markt, maar aangezien we graag locals sponsoren, nemen we een kilo. Dankbaar vertrekt de man weer en wij ontdekken dat hij niet geheel lokaal is, want hij rijdt in een auto uit Estland.
Daarna gaan we op pad. Als eerst doen we een geocaching multi die ons naar een lost place moet voeren. Hij is ruim een half jaar niet gevonden dus dan is het altijd weer spannend of hij er nog is. De getallen bij WP1 vinden we vrij vlot. Dan gaan we bergaf tot bij een lost place. Althans: was het ooit. Het wandelpad is afgezet met takken en we zien camera’s bij het gebouw. Maar GEorg is niet meer te stoppen en staat al gauw bij WP2 en ik volg. We moeten iets tellen en dat lijkt ook te kloppen. Dan moeten we achter deze LP zijn en daarmee achter een ketting. Doen we het of doen we het niet? We gaan! Tijdens het zoeken naar WP3 stuiten we op 2 berggeiten. Ze lopen weg en verderop blijkt de hele groep te staan. Gaaf! En dan vinden we ook het doosje met de volgende aanwijzing. Even de code ontcijferen, ja GEorg heeft getallen en een logisch coordinaat voor de eindcache. We lopen verder via een smal paadje naar beneden en komen nu bij een echte lost place uit. Alleen de muren staan nog en er is een prachtig uitzichtpunt over de zee beneden ons en de stadjes terug. En zowaar vinden we ook de cache vlot. Jippie!
Het heeft ons meer tijd gekost dan gedacht en we willen nog twee tradies doen, dus we gaan snel door. Verder naar beneden langs het smalle, steile pad. Oh, het voelt zo heerlijk om weer in de natuur en de bergen te zijn. En dan zo langs de kust, schitterend. We lopen een heel eind naar beneden en dan aan de andere kant weer omhoog totaan een uitzichttoren, waar we vlot de cache vinden.
Op naar tradie 2. Het gaat nu via een zigzaggend pad min of meer horizontaal pal langs de kust op enige hoogte boven zee. Links van ons een steile rotswand omhoog, hoe moeten we daar ooit weer terug naar boven komen. Cache 3 kost ons veel zoektijd maar vinden we helaas niet. Dat is echt balen.
We volgen het pad dat op een gegeven moment weer steil naar beneden gaat tot vlakbij het strandje. De local had ons vertelt dat we hier mooi kunnen staan. Maar er staat geen enkele camper en het is natuurgebied, dus dat gaan we maar niet doen.
En dan beginnen we aan de lange weg naar boven. Via de straat, dus dat is makkelijk. Maar ik ben moe en de weg is steil en lang. Deze route was wel een beetje te hoog gegrepen zo vlak na een griepje. Ik geniet nu even niet meer maar tegen de tijd dat we weer bij de camper zijn, ben ik blij dat we dit gedaan hebben. Zon, beweging, schitterende natuur, stilte. En de griep lijken we nu definitief achter ons gelaten te hebben. Alleen weer een beetje conditie opbouwen.
Wacht ons nog een teleurstelling bij de camper. We hadden graag nog even gebleven maar ook deze P blijkt in een natuurgebied te zijn. We hebben het bordje over het hoofd gezien. Staat er ook totaal niet duidelijk. Maar we besluiten wel te vertrekken, geen zin in een boete.
We rijden naar Frigiliana, een dorpje dat op onze to do stond, maar we over hebben geslagen omdat we kaartjes voor de grot hadden. Het plekje is niet zo heel charmant, vlakbij huizen, parallel aan de straat en wat scheef. Wel een mooi uitzicht en de straat is doodlopend, dus het is hier doodstil. We doen het er mee. De plek staat heel goed aangeschreven op P4N, maar wat iedereen als P gebruikt, is volgens ons de draaicirkel van deze doodlopende straat, dus dat vinden wij niet zo gepast die te bezetten.
Nu duimen dat er morgen een droog moment is om het stadje te bezoeken. Er is namelijk behoorlijk wat regen voorspeld. Duimen.
 |
| mooi uitzicht - bergen en zee |
16-01 Frigiliana
Helaas kloppen de voorspellingen en hebben we langdurig regen. Pas na 14 uur lijkt het een beetje op te klaren en gaan we gauw het stadje in. Het is een schattig wit dorpje tegen de bergwand. Een beetje ongezellig omdat er niet veel volk is, de terrassen leeg zijn en de winkeltjes dicht. Is het eindelijk droog, doen die Spanjaarden hun winkel dicht omdat ze siësta willen,,,,, Er zijn allemaal smalle steegjes en trappetjes met een leuk patroon van meest witte kleine steentjes met zwarte figuren erin. We lopen naar een mooi uitzicht waar we helemaal totaan zee kunnen kijken. Dat is dik 5 km! Een mooi gezicht.
We lopen weer een steegje door op zoek naar een volgende adventure lab en dan gebeurt het. Mijn voeten glijden van het ene moment op het andere onder me vandaan en ik klap op de grond. Hard! Ik verrek van de pijn in m’n elleboog en blijf even liggen. Ik voel voorzichtig of ik alles nog bewegen kan. Dat lukt. Ik ga voorzichtig zitten. En dan staan er al een paar vriendelijke Spanjaarden om me heen die me naar een bankje ondersteunen. Gelukkig, daar komt GEorg. Ik bekijk de schade aan m’n elleboog. Hij voelt slechter aan dan hij eruit ziet, maar later blijkt dat er een gigantische buil op komt. Ik sta op en heb overal pijn: heup, rug, nek maar we gaan door. Ik log de AL en ga dan toch weer even zitten. Ik ben gewoon misselijk van de pijn aan m’n arm.
Als dat wat wegebt, lopen we nog een stukje verder. Het regent inmiddels ook weer flink en ik voel met niet prettig meer hier op die steentjes. Die worden alleen maar gladder nu ze nat zijn. We gaan terug!
Terug bij de camper heb ik ook een beetje last van m’n knie. Ook die blijkt geschaafd maar al met al ben ik er goed vanaf gekomen. Die bult zal over een paar dagen ook wel weer wegtrekken. Duimen dat ik er geen nek- of rugklachten aan over hou. De pijn is inmiddels verminderd tot alleen scherpe pijn bij aanraking, dus dat gaat goed.
Dat was genoeg avontuur voor vandaag. We blijven verder op het gemakje in de camper en horen weer regelmatig regendruppels op het dak. Morgen beter?
 |
| prachtig dorp met spekgladde steegjes |
17-01 Frigiliana - Torrox (Calaceite)
Brrrrr, wat is het koud. Slechts 7 graden. Maar dat komt omdat de lucht strak blauw is merken we tegen de tijd dat het licht wordt. Jippie, zon! Al vroeg in de ochtend verlaten we deze heerlijk stille plek en gaan de drukte weer opzoeken.
Via een stop bij de Aldi komen we korte tijd later bij de kust aan waar we een plekje aan zee vinden. Ik denk dat hij zo’n 5 meter voor ons is, maar ook 5 meter naar beneden, dus je bent er niet direct. Aan het begin van de P is een herdenkingsmonument. Daar ben je zo bij zee.
We lopen daar dan ook direct even heen. Er ligt ook een cache. Er zijn eigenlijk 2 monumenten. Één schitterend mini kasteel ter nagedachtenis aan Karina. En die andere is eigenlijk gewoon een rots, maar mensen hebben daar een herdenkingsmonument van gemaakt met voornamelijk witte stenen. Maar ook met bloemen, foto’s en wat al niet meer. Het is zeer indrukwekkend moet ik zeggen. Er staat ook een Duitse vrouw die vertelt dat ze hier regelmatig komt om even over haar man te huilen, die hier ook herdacht wordt.
Daarna gaan we lekker brunchen met een vers stokbrood en we werken de middag hard aan de video. We hadden wel wekelijks een nieuwe online, maar toch wordt de achterstand groter. We maken gewoon teveel mee!
Vandaag genieten we vanuit de camper van het geluid van de golven die hier op de kust slaan. Morgen gaan we weer lekker wandelen. Vandaag staat er ook erg veel wind. Hopelijk is het morgen rustiger.
 |
| weer aan de kust |
18-01 Torrox (Calaceite)
We staan hier ten oosten van Torrox en we besluiten in de middag naar het stadje te lopen. Op de kaart staat een voetpad ingetekend die kant uit. Maar helaas is dat er niet. Je loopt vrijwel de hele tijd langs de weg. Of je moet besluiten over het strand te lopen, maar dat ligt vol keien en kiezels, dus dat is ook niet lekker.
Maar het is mooi weer en leuk de kust hier even te verkennen, dus we genieten er toch van. In het stadje liggen drie caches die we zowaar vlot vinden. We lopen nog een stuk langs de boulevard en eten een ijsje. Wat is het toch genieten onderweg.
Dan draaien we om en lopen vlot terug naar de camper. Er hangt een donkere wolk boven de bergen en we weten niet zeker of het droog blijft. Maar dat was paniek voor niets, want er valt geen spetter. Vandaag weer 7,5 km in de benen.
Daarna gaan we nog even achter de computer om een plan te maken voor morgen. Het is een lekker plekje maar erg spannend is het hier niet, dus we reizen weer door.
 |
| stadje verkennen |
19-01 Torrox (Calaceite) - Torrenueva Costa
Al vroeg in de ochtend verlaten we ons plekje aan zee.
We rijden weer een stukje verder oostwaarts waar een glazen hangbrug is. Na de lunch besluiten we die direct te gaan bekijken. Het is een korte maar steile klim langs de kliffen en dan zien we hem van boven. Lang is hij niet en het glazen deel is ook niet heel groot, maar als je erover heen loopt is het toch wel spectaculair. Hij beweegt heel erg en als je door het glas naar beneden kijkt, is het toch best diep. En af en toe denderen de golven onder je tegen de rotsen met een enorme dreun, dat versterkt het spektakel. Leuk om gezien te hebben.
We besluiten nog een stukje langs de kust te lopen de andere kant uit. Weer twee korte, maar pittige klimmetjes. Het is echt fantastisch weer en de uitzichten hier zijn ook grandioos. We genieten dan ook volop.
Helaas blijken we via de weg terug te moeten lopen. Het wandelpad dat op de kaart staat, blijkt niet te bestaan. En maar goed dat we zo liepen, want het cacherondje in de bergen dat we morgen willen maken, kunnen we zo ook niet bereiken.
We komen ook nog even langs de twee camperplaatsen die hier zijn, van alle gemakken voorzien inclusief wasmachines. Eentje is helemaal vol. De andere heeft nog veel plek maar ligt dan ook aan de doorgaande weg.
Onderweg hebben we een virtual en een tradi gelogd. Zo grappig bij die eerste. Voor ons heeft DDThee gelogd en daarvoor de Wehrerstappers. Beiden vrienden van ons en ze logden ook nog op dezelfde dag. Hebben jullie elkaar gezien hier?!?
En dan zijn we weer terug bij de camper. Lekker even een bakkie doen. Morgen hopelijk een lange wandeling, want daarna komt de volgende storm langs. Die gaat in het oosten van Spanje heel veel regen en wind geven, maar ook hier geeft de app 10 dagen regen aan.
 |
| hangbrug in Torrenueva Costa |
20-01 Torrenueva Costa
We zijn verplaatst naar een P aan de rand van het dorp. Ten eerste zijn de weersvoorspellingen slecht en dan willen we niet op zand staan. Bovendien staan we daar gunstiger voor een cacherondje.
Het is zonnig maar er staat een stormachtige wind. Maar eigenlijk hebben we weer geluk, want storm Harry komt vandaag Spanje binnen aan de oostkant. En west is ook een regenfront, dus die wind nemen we graag voor lief.
We lopen eerst even naar het strand. De zee veroorzaakt al behoorlijke golven tot bijna aan de boulevard. Zowaar hebben ze hier douches. Hadden we heel graag gebruik van gemaakt, maar het waait zo hard dat het water alle kanten op waait. Gaat hem niet worden vandaag.
Daarna gaan we de bergen in voor een cacheronde. Ook hier gaat het weer kort heel steil omhoog en dan zijn we bijna boven. Dan nog één pittige klim naar het uitzichtspunt, maar verder gaat alles min of meer horizontaal. En een gemakkelijk begaanbaar pad. Dat is wel prettig, want dan kun je lekker van het mooie uitzicht genieten. Het stadje beneden, een eenzame windsurfer, Motril waar een enorm cruiseschip ligt en later op de hangbrug en onze vorige plek. Bij het uitzichtspunt kunnen we ook naar de bergen landinwaarts kijken, waar de sneeuw op de toppen ligt.
We vinden zowaar alle caches op één na, de eerste paar vlot, maar later moeten we flink zoeken. En wat zo heerlijk is dat het hierboven bijna niet waait. Dus we lopen lekker in ons tshirt en het is heerlijk. Het was weer een topdag vandaag!
 |
| achter het stadje beginnen de bergen |
Onze avonturen leggen wij ook vast in vlogs op YouTube. Deze blogs zijn ons reisdagboek; in onze vlogs vind je (veel) meer beeldmateriaal en ook achtergrondinformatie over de plaatsen die we bezoeken. Wij hopen natuurlijk dat jullie ook op YouTube van de partij zullen zijn!
Al onze overnachtingsplaatsen met omschrijving en foto's vinden jullie op de pagina Overnachtingen met de camper. De camperroutes die wij al eerder maakten, vind je hier.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten
Wil je op de hoogte blijven van nieuwe reacties? Zet dan hierboven het vinkje bij "Melding sturen" aan.