Deze blog begint een stuk rustiger dan de vorige eindigde. We kunnen weer lekker genieten van de Spaanse zon. Heerlijk wandelen en fietsen aan de kust!
Daarna reizen we door naar een heel andere regio: de woestijn. Dor, droog en kleurloos is het hier zeker niet en we komen in een heuse filmset terecht waar je de kogelgaten ziet zitten. Worden we nu echt filmsterren? Als je wilt weten wat we hier meemaken met onze vrienden van de grote gele Ugly, lees dan vooral verder.
 |
| achter de coulissen |
30-01 Roquetas de Mar CP
Prima geslapen en pas om 8 uur wakker! De zon komt al bijna boven de horizon uit en de wind is totaal verdwenen. Ik ga gauw naar buiten om zon in m’n ogen te krijgen en een beetje te trainen. Heerlijk!
Georg haalt even brood en ik maak daarna de camper reisklaar. En vervolgens reizen we weer een stukje verder.
We gaan naar de officiële CP hier in Roquetas, die mooi gelegen is direct bij het strand. En we hebben geluk, want we hebben het laatste plekje. Alhoewel er hier zo te zien niet moeilijk gedaan wordt als je op een van de overige parkeerplaatsen staat.
We gaan direct aan de wandel, want vanmiddag schijnt het weer te gaan waaien. Heerlijk een eind over de boulevard gelopen en genoten van de windstilte, het zonnetje en de heerlijke temperaturen. We lopen langs de haven totaan het fort en de vuurtoren. Ongelofelijk hoeveel rotzooi er hier naar de kust geblazen wordt en aanspoelt. De golven zijn op één plek gewoon zwart van alles wat daarin drijft. Ik denk een mengeling van wier, maar ook afgewaaide stukken van palmen. Enkele mannen verzamelen de vele vismanden die hier aangespoeld zijn.
Terug lopen we een stukje door het stadje, maar heel bijzonder is het niet. De wind begint alweer aan te trekken, dus we hadden een goede planning.
Hopelijk is het morgen een beetje windstil, want we willen een stukje fietsen. Maar nu eerst brunchen, want het is al ruim na 13 uur en ik heb trek! Heerlijk weer lekker aan de wandel geweest te zijn.
 |
| vuurtoren Roquetas de Mar |
31-01 Roquetas de Mar CP - Roquetas de Mar natuurgebied
De wind is weer aangetrokken. Het begon gisteravond al en het waait nog steeds. Wel een heerlijk zonnetje en niet koud. Het fietsplan gooien we overboord; we gaan wandelen. Dat gaan we doen vanaf een andere locatie, dus we maken de camper reisklaar en vertrekken.
De P die we uitgezocht lijkt prima, maar direct aan het strand zien we een betere, dus daar rijden we heen. En later tijdens de wandeling zien we nog een betere vlakbij het natuurgebied, maar we besluiten niet te verplaatsen. Overal staan campers hier. De hotels lijken dicht. Verder is hier niets, dus dat kan prima.
Het wordt een lekkere maar erg winderige wandeling. Koud is het niet, we lopen in ons tshirt, maar ik heb m’n oorwarmers op en GEorg z’n buff tegen de harde wind. Als we richting het binnenland kijken, zie we hier vlak vooraan de kassen en direct daarachter beginnen de bergen. De eerste is gewoon groen, maar die daarnaast ligt vol sneeuw. Een bizar gezicht zo die kassen op de voorgrond en daarachter sneeuw.
De wandeling loopt ook niet helemaal zoals gepland, want de paden staan vol water. De eerste keer weten we eromheen te komen, waardoor we gelukkig de eerste cache kunnen loggen. Maar daarna hebben we zo’n 5 mogelijkheden geprobeerd om bij de toren te komen, maar dat is niet gelukt. Alle paden erheen stonden vol water. En aangezien het hier een soort moerasgebied is, was eromheen lopen niet mogelijk. Het blijft dus bij één cache. Maar wel een wandeling van zo’n 9 kilometer in de benen en lekker weer wat zon op ons lijf.
We hebben een relaxte middag met wat computeren, kletsen met de buren, van de zon genieten etcetera. De wind is weggevallen en het is heerlijk!
Eindelijk zien we hier wat actieve Spaanse ondernemers en komt er af en toe iemand langs die wat te koop aanbiedt. Deze keer paprika en komkommer. Echt nodig hebben we het niet, maar we kopen toch wat. Komt wel op en zulke locals moet je toch ondersteunen. Ik begrijp niet dat ze dat niet vaker doen. Als ze hier 3 parkings vlakbij elkaar langs rijden ‘s ochtends met broodjes en er staan hier denk ik wel 100 campers moet dat toch lonend zijn of niet?
Het was weer een heerlijke dag. Misschien gaan we morgen alsnog fietsen.
 |
| goede morgen :-) |
01-02 Roquetas de Mar natuurgebied
Heerlijk weer. Klein beetje bewolking, maar geen wind. Dus: fietsen!
We gaan opnieuw naar het moerasgebied en de salines en nu met de fietsen via een andere route proberen de caches te bereiken. Het duurt niet lang of we moeten door het water. Maar ja, dat gaat met de fiets toch wat beter dan te voet. Het duurt dan ook niet lang of we bereiken de toren. En gelukkig vinden we de cache daar vlot, want het wemelt hier echt van de muggen. Ze landen met tientallen op je. Ik zie er 2 op 1 vinger en nog eentje op m’n telefoon. GEorg heeft het helemaal slecht, want die wordt direct een paar keer gestoken. Snel onze naam in het logboek en door.
Zolang we fietsen valt het mee met de muggen, dus de volgende cache bereiken we zonder extra steken. Maar dan. Het pad erheen staat totaal onder water. Fietsen is ook geen optie, want het wordt verderop een heel smal paadje en hoe diep het water hier is, geen idee. We spotten hier ook flink veel flamingos in het meer. Tijd om ze te bestuderen hebben we niet, want … muggen.
Gauw door naar de volgende cache, een earthcache. Een bijzondere locatie met restanten van het gereedschap voor de oude salines en wat lost Places. Maar zelfs hier wil Georg snel weg. We worden belaagd en vooral hij. De antwoorden opzoeken doet hij later thuis. Wel hebben we even snel een selfie gemaakt.
GEorg wordt zo gek van de jeuk dat hij terug wil naar de camper. En dat zegt wat als hij de volgende twee caches wil laten liggen! Jammer want ik was net zo blij met eindelijk weer een keertje fietsen. Maar wel begrijpelijk. Hopelijk gauw een keer een herkansing.
Terug bij de camper kleed ik me snel om en ga even in de zee plonzen. Echt zwemmen is me hier te listig, want het wordt hier heel snel diep en de zee trekt hard. Maar wel lekker 2x even helemaal “door” geweest. En daarna nog even afdouchen op het strand en ik voel me heerlijk opgefrist. Echt van genoten!
En dat was het dan weer voor vandaag. Morgen reizen we weer door.
 |
| de salinas - eindelijk zijn we er |
02-02 Roquetas de Mar - Sierra Alhamilla
Omdat we niet weten of we op de volgende locatie internet hebben, doen we in de ochtend een paar noodzakelijke dingen achter de computer. Bovendien is het weer omgeslagen. Het waait hard en het regent. Na onze brunch vertrekken we.
We rijden naar een bergachtig gebied kort achter Almería, waar we gisteravond spontaan met onze vrienden van de gele Ugly hebben afgesproken. Wij wilden eigenlijk naar Tabernas, maar zij hadden een plekje gezien net aan de andere kant van de berg. Prima, komen we daarheen.
Zodra we de stad en snelweg achter laten, word ik helemaal blij. Bergen! En wat is het hier schitterend. En zowaar trekt het wolkendek een beetje open. De plek waar we willen overnachten is ook een toppertje. Achter ons de bergen, voor ons een vallei en daar weer achter heel in de verte de stad. In de vallei staat een filmdecor, dat gaan we morgen bekijken. Achteraan de vallei is het helemaal roze. Zou dat amandelbloesem zijn? We gaan het zien morgen.
Wij vinden het hier een fantastische plek met een schitterend uitzicht. Maar beneden in de vallei staan ook vele campers tussen de palmbomen. Je komt daar via een steil grindweggetje, dat ik heel spannend zou vinden. En vooral omdat de weersvoorspellingen niet zo heel goed zijn. Met regen wil ik daar echt niet beneden staan. Maar mooi is het wel. Ik denk dat er wel 20-30 beneden staan. Kan prima want het is enorm groot en ze hebben allemaal een heel ruime plek.
We zitten nog een tijdje met onze vrienden buiten en kletsen gezellig bij. Met jassen aan kan het net, want het is wel fris. Maar het zonnetje laat zich zowaar een beetje zien. En we worden verwend, want de Ugly’s hebben een airfryer aangeschaft en wij zijn proefkonijn. Dus we krijgen lekkere viskroketjes voorgeschoteld. De eerst ronde was een beetje ontploft maar smaakte desondanks prima. De tweede ronde was top! We hebben nog gezelschap van een vriendelijke hond die op z’n gemakje bij ons komt liggen en doet of hij bij ons hoort. Wat een lieverd.
We genieten volop om weer met onze vrienden samen te zijn én van het feit dat we weer lekker in de natuur zijn. Dan wordt het te koud en gaat een ieder naar zijn eigen camper. We verheugen ons op morgen, dan gaan we de vallei verkennen.
 |
| met Sabine en Marco bij de set |
03-02 Sierra Alhamilla
Vandaag gaan we we een lange wandeling maken door de vallei en de bedoeling is ook veel geocaches te loggen. Dat is goed geslaagd!
Het is fris als we vertrekken, jassenweer. Maar algauw lopen we in onze trui en later in ons tshirt. De hele weg kijk je je ogen uit. Is het niet door de rotsformaties, dan is het wel door de diverse filmsets waar we langs komen. Hele dorpen zijn het soms. Althans: dat lijkt zo als je van de goede kant komt. Het zijn namelijk alleen maar wanden van een soort piepschuim; het ziet eruit als muren en stenen. Heel bijzonder!
We lopen door tot achterin de vallei, naar de amandelbloesem. De boomgaard is nog niet volop in bloei maar toch al mooi roze gekleurd. Hier duikt de hond van gisteren weer op, die besluit een heel eind met ons mee te zoeken. Het is echt een grappig beest. Als we op zoek gaan naar de volgende cache, zoekt hij hard met ons mee.
We lopen helemaal door tot links in de vallei, waar we 2 x een afsteker hebben met flink wat hoogtemeters voor een cache. We komen hier ook bij die bijzonder gevormde en gekleurde rotsen uit, schitterend!
Ook op de terugweg komen we langs nog wat caches en twee filmsets. Bij een van die filmsets zien we nep kogelgaten in de ramen. En een molensteen van piepschuim. Hier en daar staan campers. Die staan hier echt in een paradijs. Uiteindelijk hebben we zo’n 20 caches onderweg waarvan 3 niet gevonden. En het waren over het algemeen mooie caches! Een mooie score. Ook komen we aan bijna 10 kilometer met 300 hoogtemeters, niet slecht.
Moe maar vokdaan ploffen we daarna achter onze camper neer. De camper beschut ons tegen de wind en het zonnetje doet nog even z’n best. Een hapje en een drankje erbij, prettig gezelschap, meer valt er niet te wensen! Wat een topdag.
Na een uurtje wordt het te koud en verdwijnen we naar binnen. Vannacht en morgen gaat het regenen. Duimen voor wat droge momenten, zodat we naar het dorpje kunnen lopen. Maar voorlopig hebben we de mooie dag van vandaag optimaal benut.
 |
| tussen de amandelen |
04-02 Sierra Alhamilla
Er raast weer een vreselijke storm over Spanje. Plekken waar wij waren zoals Huelva zijn volledig overstroomd en mensen worden geëvacueerd. We krijgen diverse berichtjes van het thuisfront of wij OK zijn. Ja, we hebben ontzettend geluk gehad met de plek waar we heen gereisd zijn. We hebben afgelopen nacht en vanochtend regen gehad maar niets abnormaals.
In de middag gaan we weer met z’n 4-en op pad. We wandelen via de weg naar het dorpje boven. Geen simpele wandeling, want het gaat zo’n 3 km alleen maar bergop. Halverwege hebben we nog even een korte stop, want hier is het startpunt van de paragliders. We zien er een aantal naar beneden springen en de thermiek oppakken. Een bijzonder gezicht.
Het restaurantje in het dorp heeft nog net 1 tafeltje vrij, wat een geluk. We bestellen er tapas en raciones om te delen. En wat treffen we het goed, want het is echt heerlijk. Vooral het konijn in knoflook - met hele knoflooktenen - maar ook het hart en de niertjes. Eet je dat dan? Ja je moet alles proberen vind ik en het smaakt beslist niet vies (ik had het ). En dan nog die soort warme, net gebakken chips erbij, heerlijk! Maar ook alle andere gerechten waren top, zoals bijvoorbeeld die bocerones. We zien op diverse tafels grote bonen liggen waaruit mensen de kleine boontjes halen. Het lijken wel tuinbonen. We vragen wat het is en krijgen direct een handvol op tafel. Tuinbonen dus. Die eten ze hier rauw. Wij proberen het ook. Niet echt lekker (maar eetbaar).
Nadat we schandalig weinig hebben afgerekend - Marco vraagt zelfs nog even na of het wel klopt - verlaten we het restaurant. We lopen nog even langs de bron. Het is een warmwaterbron. Er stroomt hier water van 58 graden naar beneden. Georg wast lekker z’n haar met warm water. Daarna verlaten we dit piepkleine dorpje weer. Er is hier verder niets te beleven behalve een spa, een goed lopend restaurant en een mannetje dat groente en fruit verkoopt vanuit z’n auto. Waar kunnen ze van bestaan vraag je je af.
We dalen af via het wandelpad de vallei weer in en lopen die helemaal door totaan het einde. Daar liggen nog 2 geocaches die we vlot vinden. Vanaf daar klimmen we weer omhoog en komen bij de weg uit niet ver bij onze campers vandaan. Ik schrijf dit zo even vlotjes om niet in herhaling te vallen, maar vergis je niet in de afstand. We hadden vandaag zelfs nog iets meer kilometers in de benen dan gisteren en ik voel het best wel.
Helaas staat er teveel wind om nog bij de campers buiten te zitten. Koud is het beslist niet. Maar we verdwijnen toch naar binnen. Marco komt ons nog even van advies voorzien wat betreft onze electra. Toevallig was ons oog gevallen op een gesmolten zekering die er niet uitgeklapt was. Bleek een zekering te zijn die ons hele stroomcircuit uitschakelt. Best listig! We hebben er nu een wat kleinere zekering ingezet. Die zal er - hopelijk - eerder uitspringen, waardoor we er makkelijker achter kunnen komen waar het probleem vandaan komt. Even goed in de gaten blijven houden! Sowieso hebben we in NL al een afspraak staan bij de installateur ervan, omdat onze koelkast niet meer op 12V wil. Even goed laten checken alles, zodat we zeker weten dat het veilig is.
Daarna hebben we een rustige avond en genieten na van een tweede heerlijke maar pittige wandeling op rij. Wat hadden we een geluk met het weer en wat genieten we ervan om weer even met z’n 4-en op pad te zijn.
 |
| lekker en goedkoop eten |
05-02 Sierra Alhamilla - Rioja (Tabernas-woestijn)
We hebben een rustige nacht en ochtend gehad. Maar rond een uurtje of 11 slaat dat van het ene op het andere moment om. Een storm, niet normaal meer. De camper staat weer te schudden op z’n banden. Extra erg omdat de wind ergens schuin van achteren komt. Overal geluiden die we niet thuis kunnen brengen. Echt onaangenaam.
Onze vrienden stellen voor te verkassen naar een vallei iets verderop. Zij gaan direct, omdat ze het ook onaangenaam vinden. Wij maken nog wat dingen af, brunchen even en rijden hen daarna achterna.
 |
| met regenboog bij de woestijn |
Onze avonturen leggen wij ook vast in vlogs op YouTube. Deze blogs zijn ons reisdagboek; in onze vlogs vind je (veel) meer beeldmateriaal en ook achtergrondinformatie over de plaatsen die we bezoeken. Wij hopen natuurlijk dat jullie ook op YouTube van de partij zullen zijn!
Al onze overnachtingsplaatsen met omschrijving en foto's vinden jullie op de pagina Overnachtingen met de camper. De camperroutes die wij al eerder maakten, vind je hier.
Gerelateerde blogs/pagina's
Meest gelezen blogs afgelopen 30 dagen
Geen opmerkingen:
Een reactie posten
Wil je op de hoogte blijven van nieuwe reacties? Zet dan hierboven het vinkje bij "Melding sturen" aan.