Na de stadswandeling van de vorige blog maken we nog een paar schitterende hikes in Pottenstein en daarna in het nabijgelegen Klumpertal.
En dan die mooie overnachtingsplekken! Eentje in the middle of nowhere en de andere in de natuur bij een uitzichtstoren. We willen bijna niet meer weg. Het is genieten met volle teugen in de Fränkische Schweiz.
 |
| bankje met uitzicht |
18-07 Pottenstein
Vandaag gaan we de wandeling maken die door het VVV aangegeven is. Aangevuld met de caches die we onderweg tegenkomen. Maar eerst nemen we afscheid van onze gezellig buurvrouw, die vandaag weer doorreist. Onze wandeling start in het dorp, dus we lopen eerst naar beneden. De poort naar de burcht staat nu open, dus we gluren even naar binnen. Om verder te komen moet je toegang betalen.
De wandeling start makkelijk en horizontaal langs het riviertje. Al gauw slaan we af en gaan de hoogtemeters beginnen. Langs een goed begaanbaar pad, dus het gaat wel vlot. Als eerst komen we langs een enorme grot. Je kunt er een beetje moeilijk inkomen, dus GEorg gaat in z’n eentje poolshoogte nemen. Hier ligt ook een earthcache.
Vervolgens komen we bij een labyrint, waar twee kleine jongetjes onvermoeibaar rondjes in rennen. We zijn hier inmiddels vrijwel boven en het uitzicht is prachtig. We vinden hier ook een tradi. We lopen weer door en komen niet veel later bij de uitzichtstoren aan. Eerst lossen we de mysterie op die hier ligt en vinden hem ook vlot. Dan klimmen we de toren in heb hebben een prachtig uitzicht 360 graden rondom.
De route gaat verder door de open velden. Het zonnetje brand en we hebben het heet. De dag begon fris - we hebben zelfs een vestje meegenomen - maar het is weer echt warm geworden. We gaan hier nog ergens in de bosjes op zoek naar een geocache. En ineens - boem - daar lig ik. Ik maak een flinke smakkerd en m’n telefoon ook. Maar alles is nog heel gelukkig, al ben ik zo geschrokken dat ik nog een tijdje knikkende knieën heb. Er ligt hier een stuk gaas half ingegraven in de aarde, daar ben ik achter blijven hangen. Heel listig. We leggen er een flinke tak overheen voor degenen die na ons komen. De cache vinden we na dit incident nog wel.
We lopen door, totaan de kapel, daar gaat de route naar links. En naar beneden, terug naar de rivier. Dat gaat heel vlot en al snel steken we de rivier over. Door de vallei gaat het terug. Een van de weinige valleien zonder verkeer met alleen een voetpad heb ik gelezen. Het is er erg mooi en we steken het riviertje nog een paar maal over of lopen er parallel aan.
Dan komen we bij weer een Kneipp-locatie aan. We gaan weer lekker even Kneippen. Maar eerst even wat nootjes en flink water drinken. Ons flesje kunnen we hier bijvullen dus dat komt goed uit en ik drink bijna een heel flesje leeg. Het koude voetenbad doet ook echt goed! We waren goed voorbereid en hadden een handdoek bij ons, dus we kunnen met droge voeten in onze schoenen.
Het heeft goed gedaan dit. Met hernieuwde energie - ik ben best moe - lopen we door. Het is nog wel een endje naar het dorp en dan moeten we nog omhoog naar de camper. Maar we besluiten pauze te houden in Pottenstein en daar een hapje te gaan eten. We treffen het perfect. Gezellig op een terrasje midden in het dorp bij de fontein. De ober in Lederhosen en de kaart met locale gerechten. Ik twijfel erg wat ik zal nemen: Käsespätzle of vlees maar kies toch voor het laatste. Met gebakken kaas en spekjes erop, rösti en samen een kleine salade erbij. GEorg heeft vlees met pepersaus met aardappelkroketjes. Genieten! Wat een fijne afsluiting van deze toch al heerlijke dag.
Maar dan moeten we nog naar boven. Kort maar krachtig. Het gaat heel steil en dat valt niet mee met een volle maag. Maar ver is het niet. Al gauw zitten we lekker in de camper en genieten na van deze dag. En het blijkt ook niet gek dat ik moe was. We hebben 12 km en 255 hoogtemeters in de benen! Morgen een beetje rustig aan. Het schijnt ook te gaan regenen.
 |
| voor het Hasenloch |
19-07 Pottenstein
Als we wakker worden, horen we de regen al op het dak tikken. Vandaag lekker lazy Sunday. Jongingbroek en sokken aan - het is flink afgekoeld - en lummelen met ongekamde haren.
Later wordt het droog en komt de zon af en toe door. We gaan op pad voor een klein herstelrondje. Hier vlakbij zijn een paar dingen - waar de meesten speciaal voor komen - die wij nog niet gezien hebben. We starten met een geocache bij een klein kruis. Daarna lopen we door naar een uitzichtspunt. Op de weg erheen komen we langs een kudde geiten en kunnen vanaf boven op onze camper kijken. Na van de view genoten te hebben, gaan we weer door. Wat is het hier druk. Er waren wel 15 mensen bij dat punt. We lopen naar het zogenaamde zangershuisje, dat bovenop een rots staat. Je ziet het vanuit het dorp beneden ook goed staan hadden we al gezien. Het is afgesloten en niet echt bijzonder maar het uitzicht is wel weer prachtig.
We lopen weer naar beneden en komen halverwege het steile pad naar het dorp uit waar we al een paar keer liepen. Dan gaat het terug naar boven naar de burcht en aan de andere kant weer naar beneden. Die traptreden zijn net wat te hoog en een aanslag voor je knieën. Maar we redden het en vinden de laatste cache voor vandaag. We klimmen weer naar boven terug naar de camper. Het was inderdaad een kort herstelrondje, nog geen 3 km. Maar wel 130 hoogtemeters in dat korte stukje. Maar heel blij dat we dat ook nog even gezien hebben en de caches gelogd. Morgen verlaten we namelijk dit fijne plekje.
 |
| Pottenstein van boven |
20-07 Pottenstein - Klumpertal
Al in de vroege ochtend gaan we rijden. Eerst even langs de Norma, voor wat boodschappen. Dan lossen en vervolgens rijden we naar het Klumpertal hier vlakbij.
Na wat gegeten te hebben, gaan we aan de wandel. Hier in het Klumpertal zien we voor het eerst goed waarom het de Fränkische Schweiz genoemd wordt. Enorme rotsformaties met soms bijzondere vormen. Het eerste deel gaat gemakkelijk, min of meer horizontaal over een aangelegd pad parallel aan het riviertje. Het is prachtig groen en er staan veel bloemen.
Dan komen we bij de ruïne van de molen en kort daarop de bijbehorende bassins. Die zijn nog wel in gebruik. Er zwemmen enorme vissen in, ik denk forellen. Kort daarop komen we aan het einde van de uitgezette wandeling. Die gaat namelijk via dezelfde weg terug.
Wij niet! Wij kiezen zelf een interessante route uit en klimmen naar boven richting de rotsformaties en wat uitzichtspunten. En dat wordt het mooiste deel van de wandeling. Groen, smal, soms steil. Een beetje a la Müllertal maar niet met zulke smalle kloven. We genieten weer volop. Ergens halverwege lopen we weer naar beneden, waar we onze oorspronkelijke route kruisen en aan de andere kant weer naar boven gaan. Daarna is het nog een klein, vlak stukje en dan zijn we weer bij de camper. Wat hadden we weer een prachtige wandeling!
We gaan direct rijden, want we staan hier zo scheef dat zelfs lunchen een uitdaging was, laat staan slapen. Volgens het VVV kun je in Pottenstein op P9 overnachten, dus daar rijden we weer heen. Maar er blijken werkzaamheden, dus helaas.
We rijden weer terug naar het Klumpertal waar ik in de app aan de andere kant van het dal een kleine wandel P heb gezien. We moeten een flink stuk over een smalle grindweg waar je geen mensen tegen komt. Dat belooft wat! En dan komen we bijna aan op de locatie. Ik zie al een auto staan. Wat? Een auto? Er staan er we een stuk of 10, wie had dat verwacht hier. Eigenlijk staat het gewoon vol. Er staan er twee zelfs in de berm geparkeerd. Dat besluiten wij ook te doen. De wandelaars zullen straks wel terug komen en dan hebben we plek.
Het blijken echter geen wandelaars te zijn, maar via ferrata beklimmers. Rond etenstijd komen de eersten terug. Maar we moeten nog wel tot een uurtje of half 8 wachten voordat iedereen weg is en wij ons plekje op kunnen zoeken. Maar dan staan we ook echt perfect. Helemaal alleen, midden in de natuur, het is hier doodstil. Er komen zelfs geen wandelaars of fietsers meer langs.
 |
| we're on the top of the world ... |
21-07 Klumpertal
Brrrrrr wat was het koud vannacht. Zelfs met m’n trui en joggingbroek aan. Toch maar weer de extra deken uit de garage halen. Toch start ik buiten de dag op. De boswachter komt een paar keer langs rijden. Kennelijk is het helemaal prima om hier zo midden in de natuur te overnachten. Na het sporten drink ik op het gemak m’n thee. Maar ik wordt langzamerhand steeds kouder. GEorg ook, dus we besluiten de kachel aan te doen. Het is 21 juli, het moet niet gekker worden!
In de middag gaan we weer aan de wandel. We staan hier vlakbij een cacheronde. We starten makkelijk via de vallei. Aan beide kanten zijn soms bijzondere rotsformaties te zien. De vallei zelf is mooi groen en staat volop in bloei met van alles en nog wat.
Op een gegeven moment verlaten we de vallei, gaan omhoog en parallel terug. Daar worden de rotsformaties nog mooier en vooral frequenter. De caches liggen steeds op mooie plekken en zijn goed te vinden. Het is weer een schitterende wandeling en we vinden alle caches. Het is ook prima wandelweer. De hele middag in ons tshirt gelopen.
Terug bij de camper besluiten we - ondanks het slechte internet - nog een nachtje te blijven staan. In tegenstelling tot gisteren staan we namelijk helemaal alleen. Af en toe komt er een wandelaar of fietser langs maar that’s it. Wat is het hier heerlijk rustig. Daar genieten we lekker nog even van.
‘s Avonds gaat de kachel weer aan en we hebben ook mijn extra deken weer uit de garage gehaald. Het zal wel weer een koude nacht worden. Laat in de avond komt er nog een busje dus helemaal alleen staan we niet meer.
 |
| ook daar ligt een geocache |
22-07 Klumpertal - Tüchersfeld - Hohenmirsberg
En koud was het! Wel lekker geslapen. We doen alweer de kachel aan. Zelfs al blijven we hier maar kort. We rijden namelijk terug naar Pottenstein om te lossen en brood te halen. En we doen daar even wat achter de computer, want het bereik was erg slecht op ons mooie plekjes. Na even op het gemak geluncht te hebben, rijden we door.
De reis is niet erg lang, we gaan naar Tüchersfeld, een klein dorpje iets verderop. Schijnt een heel mooi dorpje tegen de rotsen aan te zijn met een museum over de Fränkische Schweiz. Dat gaan we niet bezoeken, maar het dorpje zelf wel. Heel veel stelt het niet voor. Alleen dat museum staat mooi tegen de rotsen, maar veel meer is er niet te beleven. Voor we verder gaan, klimmen we nog even naar de burcht. Althans: zo staat het aangegeven. Maar er staat alleen maar een vlag bovenop de rotspunt. De route erheen is pittig, verrassend lang, maar ook verrassend mooi. Vooral het einde waar je over trappetjes langs en ook door de rotsen heen loopt naar de top. Dit hadden we toch niet willen missen.
Terug bij de camper gaan we direct rijden. Er staat een bordje dat je hier niet mag overnachten. Geen officieel bord, maar we gokken het er toch maar niet op. Maar dat blijkt geen probleem, want echt nog geen 2 minuten van de route naar de volgende bestemming af, heeft Georg een topplek voor ons gevonden. Bovenop een berg met een prachtig uitzicht, een uitzichttoren en een groeve. Georg loopt nog even een rondje. Ik heb geen zin meer.
We staan hier heerlijke rustig. Af en toe komt er een auto, maar de P is enorm groot, dus dat stoort helemaal niet. Een fijne plek om de nacht door te brengen. En gelukkig is de avond ook niet meer zo koud.
 |
| altijd gaat het naar boven ... |
23-07 Hohenmirsberg
Ook de nacht was niet koud. M’n tweede deken heb ik weggelegd. We zijn laat wakker - althans Georg - en als we opstaan is het bewolkt en winderig.
We rommelen wat in de camper, ik heb 2 video’s klaargezet en we hebben een plan gemaakt voor de komende tijd. Twee video’s, want er komt zondag een extra video online, een korte. We hebben een keertje wat anders gemaakt als een vlog. En wat betreft ons plan: we gaan nog een klein beetje verder naar het noorden om Bayreuth te bezoeken en dan zakken we af richting zuidoosten, waar we Tsjechië willen schampen en in elk geval kort bezoeken. Of we er langer blijven of Oostenrijk langer aan gaan doen, hebben we nog niet besloten.
Halverwege de middag gaan we nog even aan de wandel. Het zonnetje is een beetje doorgebroken en het is eigenlijk best lekker. We starten met de klim de uitzichttoren in, waar we een mooi zicht hebben over het stadje en over de steengroeve. Vervolgens lopen we een rondje door de velden, langs een kapelletje met een geocache, door het dorp en terug weer door de velden en langs de steengroeve. Een leuk en afwisselend rondje met niet zoveel kilometers, noch hoogtemeters.
Verder hebben we een rustige middag en avond. Stonden we hier de laatste nacht alleen, vanavond krijgen we gezelschap van twee andere campers. Eentje is net zo groot (of klein) als de onze en daar komen twee dames en maar liefst vijf honden uit.
We hebben besloten nog een dagje te blijven. Het is een lekker plekje.
 |
| kleine pauze |
24-07 Hohenmirsberg
In de ochtend is het nog fris maar in de middag is het heerlijk weer. Ik trek m’n korte broek aan en we gaan aan de wandel. De andere kant uit deze keer door de natuur met een lange omweg naar een geocache die hier ligt. Het is een heerlijk relaxte wandeling over mooie paden met niet veel hoogtemeters.
Tot we bij de cache aankomen. Die ligt ver van de gebaande paden en het laatste stuk gaat erg steil omhoog. Georg gaat het laatste stuk alleen want ik ben een beetje bang dat ik hier moeilijk weer naar beneden kom. Maar hij vindt hem! Echt een ouwetje, uit 2004, leuk voor de statistieken. Het laatste stukje gaan we langs de weg en zo zijn we weer vlot bij de camper.
We hebben verder een relaxte tijd. GEorg heeft z’n haar geschoren en gewassen. Ik heb het alleen gewassen. Ik had vanochtend al een teiltje met koud water klaar gezet en dat was heerlijk warm geworden. Dat was genieten en het voelt weer lekker fris en volumineus.
Veel meer maken we hier niet mee. Tegen de tijd dat we naar bed gaan, staan er een stuk of 8 campers. Morgen gaan we reizen.
 |
| mooie parking bij de uitkijktoren |
25-07 Hohenmirsberg - Bayreuth
Vandaag gaan we dit heerlijke plekje verlaten. Het lijkt hier inmiddels wel een camperplaats. Een stuk of 10 campers en enkelen zitten ook buiten te ontbijten. We gaan op tijd weg, want we willen naar een officiële gratis camperplaats in Bayreuth en daar kan het weleens druk worden in het weekend.
We hebben onderweg nog een paar stops. Allereerst bij een P langs de snelweg om onze vuilnis kwijt te raken. Dan aan de rand van Bayreuth om te tanken en laten we daar nou ook een Aldi zien. Dus ook de boodschappen worden gedaan. Maar we gaan eerst een plekje opzoeken voor we aan het lekkere verse, nog warme brood beginnen.
De camperplaats is enorm groot en vol, maar we vinden nog wel een plekje. Helaas in de zon en het wordt weer warm vandaag (28 graden). Maar de plek is prima. Een grasveldje voor de deur en mooi lang. Dan kan de achterdeur open, dat scheelt een hoop qua temperatuur. De schaduwplekken zijn erg kort en scheef. En bij de rivier, dus waarschijnlijk muggen. Maar ach, er is overal wel wat. Wij zijn erg tevreden met deze gratis plekken die de gemeente ter beschikking stelt.
Vandaag ondernemen we niets meer. Morgen gaan we het stadje verkennen.
 |
| de grote camperplaats in Bayreuth |
Onze avonturen leggen wij ook vast in vlogs op YouTube. Deze blogs zijn ons reisdagboek; in onze vlogs vind je (veel) meer beeldmateriaal en ook achtergrondinformatie over de plaatsen die we bezoeken. Wij hopen natuurlijk dat jullie ook op YouTube van de partij zullen zijn!
Al onze overnachtingsplaatsen met omschrijving en foto's vinden jullie op de pagina Overnachtingen met de camper. De camperroutes die wij al eerder maakten, vind je hier.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten
Wil je op de hoogte blijven van nieuwe reacties? Zet dan hierboven het vinkje bij "Melding sturen" aan.