Staat onze camper vastgeroest in Wiltz? We zijn er in elk geval nog steeds en het weer levert ook zijn bijdrage aan de roest.
We beleven in deze vlog een processie van Fatima. Verder worden we in het bos met dino’s geconfronteerd en we belanden bij een sanatorium. Zoiets verwacht je toch niet als je op stap gaat?
Maar de verrassingen blijven ons achtervolgen, evenals de regen.
 |
| op het plein van Fatima |
14-05 Wiltz
Het weer wil maar niet opknappen. Nog steeds koud en veel regenbuien. De app voorspelt ook niet veel goeds vanmiddag voor de processie naar Fatima bovenop de berg. Nou ja, we gaan het zien. Eerst maar even de kachel aan en de ochtend thuis blijven.
Kort voor 12 uur schijnt het zonnetje zowaar een beetje. Georg is niet meer te houden en zet onze lunchspullen alvast op tafel. Mijn laptop wordt ingebouwd en ik voel me opgejaagd. Evenzo bij de laatste happen die ik naar binnen werk: Georg zit z’n schoenen al aan te trekken. Als je niet wilt, ga ik wel alleen. Hoho, natuurlijk ga ik mee, maar mag ik nog even doorslikken?
We lopen het weggetje van de camperplaats uit en het feestgedruis komt ons al tegemoet. Een paar marktkraampjes, maar vooral etenstentjes, heel veel etenstentjes. Van een simpel patatje, tot een broodje worst, maar ook halve kippen op een BBQ en zelfs een heel zwijn aan het spit. En churros, veel churros. Wij mogen een stukje kip proeven, het smaakt overheerlijk, maar ja we hebben al gegeten. Wel een beetje spijt van maar aan de andere kant: nu houden we ons geld in ons zak. Wel geven we geld uit aan churros. Ieder één grote dikke, gedoopt in suiker met kaneel, mmmmmmmm…..
Dan wordt het langzamerhand tijd voor de processie. We hebben al even uitgezocht hoe de route naar boven gaat en we besluiten ons op te splitsen om goed te kunnen filmen. Ik ga bij de uitgang van de kerk staan, waar de mis nu aan de gang is en van waaruit de processie straks gaat beginnen. Georg gaat elders langs de route een plekje zoeken.
We moeten vrij veel geduld hebben, maar dan start het toch eindelijk. Een groep kleine padvinders dragen Fatima en er lopen allerlei geestelijken en hoogwaardigheidsbekleders mee. Ik zie niet alles, omdat bij mij de stoet geformeerd wordt en ook steeds stil staat. Hier is ook nog geen muziek. Dan gaan de dranghekken open en iedereen loopt achter Fatima aan. Het zijn echt heel veel mensen, maar alles gaat in een gemoedelijke sfeer. Ik probeer de stoet voor te komen, ze lopen vrij langzaam, maar dat lukt me niet. Maar dan zie ik ze wel mooi nog een keertje langstrekken.
Ik besluit - als de stoet voorbij is - een andere route naar boven te lopen. Ik ben vast sneller en dan kan ik de aankomst boven vastleggen op video. En wat een toeval, daar komt Georg ook aan. We lopen een heel stuk samen naar boven en ook daar splitsen we weer op. En we zijn ruim op tijd om de stoet vanaf boven de berg op te zien lopen. Ook dat staat op camera! Het is echt heel bijzonder om te zien hoeveel mensen hier mee lopen. Het zijn er honderden en waarschijnlijk wel duizenden. Er schijnen jaarlijks 20.000 mensen op deze happening af te komen vertelde iemand uit het dorp ons.
En dan vinden we het welletjes. Het gebed boven geloven we wel en ook de processie naar beneden. Wij lopen terug naar de camper en zeggen tegen elkaar dat het al weer een leuke dag was en dat we veel geluk hebben gehad met het weer. Ja, we hebben een paar flinke buien over onze hoofden gehad met zelfs hagel en onweer, maar ze duurden maar kort. Tegen de tijd dat we weer bij de camper zijn, is onze kleding bijna weer opgedroogd.
We zitten nog niet binnen of de sluizen gaan open. Arme processiegangers, die moeten nog naar beneden en willen waarschijnlijk nog feesten. Wij wilden ook nog een lekker broodje scoren, maar dat skippen we. We bakken onze zalmfilet en eten er een spinazie salade bij, ook smullen.
En morgen? Waarschijnlijk blijven we nog een dagje. Er zijn hier nog wat wandeltjes en er is nog een kasteel met labs waar we nog niet waren. Voor de grotere hikes in de bergen is het weer te slecht en instabiel. Officieel mogen we hier maar 1 nacht staan, maar - behalve gisteren - is er steeds zoveel plek nog voor anderen dat we dat maar niet al te nauw nemen.
 |
| start van de processie |
15-05 Wiltz
De zon schijnt zowaar als we opstaan! Wat een geluk. We wachten even de middag af, dan stijgt de temperatuur nog een beetje en wij gaan op pad. Voor het eerst gewoon in onze trui. Wel nemen we voor de zekerheid een poncho mee. Vandaag volgen we een route via Komoot die ons langs kunstwerken van dinosauriërs zou moeten voeren. We zijn benieuwd!
We starten langs de rivier hier vlak naast. Zo dichtbij, maar we liepen er nog niet een keer. Daarna gaat het langs de kerk en de berg op, de weg die de processie ook nam. Het grappige is dat we daardoor langs de andere kant bij Fatima aankomen en zien dat hier een kruisweg omhoog gaat. Leuk om die ook nog even naar boven te lopen.
Dan gaat de route verder een stuk bergaf. Dit is de weg die we al eerder namen. Het is raar weer. Ik trek wel 10x m’n trui aan en uit. Al snel slaan we af naar links, door het bos naar beneden richting rivier. En hier zien we ook al gauw de eerste houten kunstwerken staan. Mooi gemaakt. Niet veel later komen we ook bij de dino’s, die reusachtig groot zijn. Dat moeten enorme bomen geweest zijn!
Dan is het niet ver meer terug naar de camper, maar wij besluiten een extra lus te maken voor een cache. Die schijnt bij de ruïne van een sanatorium te liggen. Moeten we wel weer bergop en flink ook. We hijgen ons kapot maar dan zijn we weer boven en vinden de cache ook vlot. Door de bomen zie ik de ruïne ook, dus we volgen het pad verder naar beneden en komen bij de ruïne uit die eigenlijk die eigenlijk een monument is. Het is nooit verder gekomen dan de fundering, omdat de bouwer overleed.
Na dit gezien te hebben vervolgen we onze route nu echt richting camper. Het pad loopt over de camping, hebben we die ook gelijk even gezien. Er staat een bijzondere camper maar we treffen er niemand aan. Wel komen we aan de klets met wat jongelui die ons zwaar bepakt inhaalden. Nu liggen ze hier uitgeput op een grasveld. Ze hebben er 20 km op zitten. Wij slechts 8 maar wel met de nodige hoogtemeters.
Moe maar voldaan komen we niet veel later bij ons thuis op wielen aan. Even relaxen en dan lekker koken. We proberen een nieuw recept uit. Gebakken wrap Griekse stijl. En GEorg heeft er een biertje bij gebrouwen hier in het dorp. Wat een top dag was dit met eindelijk weer een keertje zon en iets minder koud.
 |
| de dino heeft haar lief |
16-05 Wiltz
Alweer zon! Maar het is helaas van korte duur. Al gauw komt er bewolking en tegen de tijd dat we op pad willen, ziet het er zelfs wat dreigend uit. Regenjassen mee dus.
We wandelen deze keer richting Hoch Wiltz, allereerst naar het kasteel. En dat hebben we geweten ook. Eigenlijk is het vlakbij, maar het is een flinke klim omhoog. We doen er een adventure lab. Leuk dat je zomaar gratis naar binnen kunt. Nou ja, niet echt naar binnen, maar wel in de tuinen en op de binnenplaats. Ze zijn er geluidstesten aan het doen, kennelijk is er vanavond een concert.
We lopen weer door, deze keer door het centrum van Hoch Wiltz. Het ziet er wat gezelliger uit dan beneden, maar het blijft een beetje een doods stadje. Het is notabene zaterdag van een lang weekend en het is hier uitgestorven. We lopen naar een openbare tuin, waar nog een lab ligt. Poeh, dat laatste stuk is nog even een steil klimmetje zeg! Maar dan zijn we er. Hij is mooi aangelegd op diverse niveau’s met veel waterpartijen. De lab is erg saai, want van 4 van de 5 vragen zijn de antwoorden gegeven. Wat een ongein.
We lopen een klein stukje terug naar beneden en hebben nog een uitstapje voor een cache. Hij ligt bij een legertank en we vinden hem vlot. Vervolgens gaan we weer een heel stuk bergaf, voor de bonus van de lab van het kasteel. Op de achtergrond horen we de muziek die ze aan het testen zijn. Het klinkt zo een stuk beter dan toen we dichtbij waren, toen was het heel hard. De bonus ligt een beetje saai in de vangrail maar is vlot gevonden.
En dan gaan we het laatste stuk naar beneden richting camper. We zijn er vlotter dan verwacht en we hebben het droog gehouden. Het was leuk om ook het bovenste gedeelte van Wiltz nog even te bekijken!
 |
| kasteel van Wiltz |
17-05 Wiltz - Esch-sur-Sûre
Als we wakker worden blijkt de camperplaats helemaal vol te staan. Hoog tijd voor ons om te vertrekken. Officieel mag je hier namelijk maar 24 uur staan. Maar het was steeds zo leeg hier dat we ons daar niet veel van aangetrokken hebben. We stonden tenslotte niemand in de weg. Maar nu is het tijd plaats te maken voor anderen.
We slaan nog even een paar boodschappen in en we eten nog wat en dan maken we de camper reisklaar. Maar eerst nemen we nog even afscheid van onze vriendelijke buren. Dag lieve mensen, tot een volgende en goede reis terug naar huis. Ook lossen we nog even grijs en zwart water en dan gaan we op zoek naar drinkwater. Dat is hier namelijk kapot. Maar we hebben boven bij Fatima een kraan gezien, dus daar gaan we eerst maar eens even kijken. En jawel, met een tank vol heilig water verlaten we Wiltz.
De reis gaat naar Esch-sur-Sûr, waar we een plekje vinden op ruim een kilometer van het dorp. In het dorp mag je namelijk niet overnachten. Hier overigens officieel ook niet. Het is niet zo’n gezellige plek, want hij is langs de doorgaande weg. Hopelijk is daar niet veel verkeer vannacht. De plek zelf is eigenlijk wel prima. Het is een soort picknickplek in het groen vlak naast het meer van Haut Sûre.
We willen vandaag een beetje rustig aan doen, dus we ondernemen niets meer. Wel hebben we de hele middag TV. Eerst komt er een club van ik denk wel 30 sport-golfjes met ronkende motoren en vooral uitlaten. Er worden diverse video’s en foto’s gemaakt en er hangt een gezellig sfeertje. Maar geen van hen wil op de foto met z’n golf naast onze camper. Dat willen ze ineens wel als er een club Porches enzo ook op deze P terecht komt. Dan gaan ze ineens allemaal buurten. Gek hè?
Verder beleven we niet veel meer vandaag. Het is slecht weer en het regent veel. Volgens de app blijft het zo de hele nacht. Hopelijk morgen beter.
 |
| tientallen VW Golf in een sporteditie |
Onze avonturen leggen wij ook vast in vlogs op YouTube. Deze blogs zijn ons reisdagboek; in onze vlogs vind je (veel) meer beeldmateriaal en ook achtergrondinformatie over de plaatsen die we bezoeken. Wij hopen natuurlijk dat jullie ook op YouTube van de partij zullen zijn!
Al onze overnachtingsplaatsen met omschrijving en foto's vinden jullie op de pagina Overnachtingen met de camper. De camperroutes die wij al eerder maakten, vind je hier.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten
Wil je op de hoogte blijven van nieuwe reacties? Zet dan hierboven het vinkje bij "Melding sturen" aan.