De rivier Rio Tinto is letterlijk en figuurlijk de rode draad van deze blog. We starten bij de bron: het mijnbouwgebied Minas de Rio Tinto en volgen hem totaan het eindpunt bij Huelva.
Onze reis gaat daarna nog verder en we komen bij toeval in het verrassend mooie en gezellig Osuna terecht.
Het is weer een video met veel kleur en afwisseling en we ontsnappen nog maar net aan een gevaarlijke situatie. Ga gauw kijken, dan hoef je niet langer in spanning te zitten.
 |
| genieten van de Spaanse winterzon |
30-11 Minas de Riotinto
…
Hier vlakbij is een enorm gat waar hard gewerkt wordt om mineralen te delven. Enorm van diep, want heel groot qua oppervlakte is het niet. Het ziet er heel bijzonder uit met al die kleuren en die wegen die aan de binnenkant om het gat heen cirkelen zodat de vrachtwagens met hun lading naar boven kunnen rijden. Op een plek is de halve wand ingestort. De wegen liggen ook onder het puin. Hopelijk was daar niemand aan het werk op dat moment.
We lopen weer terug naar de camper. Vlak voor we bij de weg terug zijn, zien we een bord staan. Verboden toegang in de middag tot half 5 vanwege explosies. Het is nu 5 uur! Dus wij liepen daar op die tijd. Gewoon op een wandelpad hoor. Listig dat dat bord alleen hier aan deze kant staat.
Gelukkig halen we veilig de camper en hebben verder een relaxte avond.
 |
| een reuzen gat - de minas de Riotinto |
01-12 Minas de Riotinto
Jippie, het zonnetje is er weer. En hij lijkt de kou in de ochtenden ook sneller weg te krijgen. Komt dat omdat we inmiddels nog zuidelijker zitten? In elk geval doet het ons besluiten in de ochtend al op pad te gaan.
We lopen een rondje door het stadje, allereerst langs het mijnmuseum. Daarna lopen we helemaal door naar de andere kant, waar ook zo’n “kuil” is waar ertsen worden gedolven. Helaas heb je er ook hier geen goed zicht op.
Als laatste lopen we even langs de Dia voor een vers brood en wat fruit. Overmorgen gaan we weer groot inkopen. Bepakt en bezakt lopen we terug naar de camper, waar we lekker brunchen.
Daarna hebben we een gemoedelijke middag met weinig bijzonders. Eerste van de maand, dus dan doen we altijd onze administratie. Ik had ook nog even beetje in het zonnetje willen zitten met een boek, maar er komt helaas wat bewolking opzetten.
We zitten lekker rustig in de camper als we ineens een enorme explosie horen. De camper staat te schudden op z’n wielen. Niet veel later volgen explosie 2 en 3. De schrik slaat ons om het hart. Dit is precies het tijdstip dat wij daar gisteren liepen. Had toen dus ook kunnen gebeuren. Daar moet je toch echt niet aan denken! Dus zeker niet morgen op zoek gaan naar die ene cache die achter een afsluiting ligt. Waar we overigens ook niet van plan hoor. Maar morgen gaan we nog wel wat meer van dit gebied bekijken.
 |
| we kijken op de mijnen |
02-12 Minas de Riotinto - Nerva
We worden wakker met regen, dus maken geen haast met opstaan. Tegen de tijd dat we aan onze koffie en thee zitten, is het alleen maar erger geworden. Maar het valt mee. Rond 11 uur wordt het droog en wij gaan rijden.
Onze eerste stop is bij een uitzichtspunt hier vlakbij vanwaar we over de mijnbouw kunnen kijken. De vele kleuren die we zagen toen we hier aankwamen, vallen nu erg tegen door het donkere weer. Maar desondanks bijzonder om het nu wat dichterbij te zien. We zien de grote volgeladen trucks de berg opzwoegen. Ze blijven af en aan rijden. Helaas staat er een ijskoude wind, dus heel lang blijven we hier niet staan.
We rijden weer een stukje verder naar de plek waar de trein start. Niet dat we meegaan, maar we willen ook hier even kijken. Eerst bij de hopen stenen die ze niet meer nodig hebben. Hier ook weer al die kleuren, het ziet er echt heel bijzonder uit. We zien hier ook een truck die z’n stenen dumpt. Gewoon van bovenaf aan de rand naar beneden donderen. Dat dat niet een keer gigantisch gaat schuiven is een wonder.
 |
| zoveel kleuren ... |
03-12 Nerva - Palos de la Frontera
Vannacht wat regen en wind gehad, maar alles is over getrokken tegen de tijd dat wij opstaan. Niet veel later verlaten we deze plek.
We hebben een niet zo interessant dag, want de VanLife-administratie moet gebeuren. Niet alleen moeten we lossen en water innemen, maar ook boodschappen doen en onze kleding wassen. En met het reizen erbij, kost dat ons gewoon de hele dag.
Uiteindelijk komen we rond 17.00 op onze overnachtingsplek aan - en dan moeten we de was nog opvouwen en het bed opmaken. Maar we zijn er helemaal klaar voor om morgen naar het event te reizen, dat vrijdag begint. Het is nog maar een klein stukje, dus dat gaat prima voor elkaar komen.
Na het eten wassen we snel af, want vanavond hebben we een kampvuur. Een digitaal kampvuur wel te verstaan. We gaan kletsen met een groep gelijkgestemde VanLifers. Voor het eerst dat we aan zoiets meedoen. Heel benieuwd.
Inmiddels zijn we weer uitgelogd. Het was heel bijzonder om een keer te doen en zeker voor herhaling vatbaar. Het was alleen heel erg jammer dat ons internet na een tijdje heel slecht werd en we daardoor de verbinding steeds verloren. Op een gegeven moment zijn we er daarom uitgestapt. Hopelijk komt er nog een keer zo iets en staan we dan op een betere plek.
 |
| digitaal kampvuur |
04-12 Palos de la Frontera - La Rabida
Vandaag lopen we eerst een rondje door het park waar we staan en zo ook naar de oever van de Rio Tinte. Een soort moeraslandschap, want de rivier zelf zie je hier helemaal niet. Even verderop komen we de schaapskudde met hun herder en hond tegen, vergezeld van flink wat geiten en vogels. We zagen ze gisteren ook al vanuit de verte toen we aan kwamen rijden met de camper. We sluiten de ronde af met een stukje dorp, waar we een prachtig kerststalletje zien in een kerk. En dan gaan we gauw terug , want er komt een behoorlijk donkere lucht aan en we voelen de eerste spetjes.
Dan wordt het tijd de camper klaar te maken voor vertrek.
We gaan richting het eventterrein om te kijken of we daar een plekje kunnen vinden. We hebben een paar opties en de eerste ziet er direct prima uit. Optie 2 ziet er ook goed uit, maar de voorkeur gaat uit naar 1. Maar we rijden toch nog even verder, direct naast de locatie waar het Maze gehouden wordt. En daar staan ze hoor! Er staan nu al een stuk of 10 campers. Het ziet er ook prachtig uit met boompjes naast de vakken, alsof het voor ons gemaakt is. We zien direct Nederlands, waar we al een kletsje mee gemaakt hebben. En er zijn Duitsers, Finnen, Belgen en een camper uit Andorra. Leuk hè?
Heel benieuwd wat deze dagen ons gaan brengen. Morgen eind van de middag start het officieel. Maar tot die tijd zullen we ons niet vervelen, want er liggen hier honderden, nee ik denk wel duizenden caches.
 |
| wandeling bij Palos de la Frontera |
05-12 La Rabida
Vandaag een heerlijk cacherondje gehad en daarmee gelijk de omgeving hier verkend. Het is hier erg mooi en parkachtig aangelegd. Veel groen, wandelpaden, palmbomen. Helaas zijn er werkzaamheden aan de steiger dus we hebben geen mooi zicht op de Rio Tinto.
Het laatste deel van de caches kunnen we niet bereiken. Daar hebben zwartgeblakerde bomen het pad geblokkeerd. Vind ik niet zo heel erg. Dan kunnen we nog net even een bakkie doen voordat we naar het eerste event gaan.
Een echt event is het niet, het is bedoeld om de kaartjes voor de komende dagen af te halen. Maar zo ontstaat er toch een gezellig samen zijn. We komen met diverse Nederlanders aan de klets. Met de Spanjaarden gaat het een stuk moeilijker. Behalve een toegangsbandje en -kaart, krijgen we een tasje vol spullen mee. Diverse kaarten van de omgeving, een notitieblok en een pen. En last but not least een tshirt van de omgeving hier. Alles wat we vanmiddag bezocht hebben, staat erop. Het schip, de toren, het klooster en het gebouw waar we naast staan en morgen het Maze is. Erg leuk!
Er is nog een avondprogramma ook. Onze buurtjes komen nog vragen of we meegaan, maar we besluiten af te haken. Anders wordt het een beetje erg veel. We hebben nog een paar dagen met events in het vooruitzicht, dus we laten het hier even bij en hebben samen een rustige avond.
 |
| Columbus zijn Santa Maria |
06-12 La Rabida
We hebben een drukke dag, want de belangrijkste events zijn vandaag. We starten met het maze en komen direct al veel bekenden tegen. Onder andere onze vrienden van DDThee. De laatste keer dat we hen zagen, had de man van het stel een ernstig ongeluk gekregen tijdens een event, dus we zijn echt heel erg blij hem weer zo fit aan te treffen! Maar het was natuurlijk ook heel leuk gedurende de dag vele andere van onze vrienden te zien en te spreken. Ongelofelijk hoeveel mensen er voor een paar daagjes een vlucht hierheen genomen hebben!
Eerst het maze dus. Het is heel mooi aangelegd met veel weetjes over geocaching. Kleinschaliger dan het laatste maze dat wij bezochten (Kings and Queens in Assen) en ook niet in de vorm van een doolhof (maze). En het was de hele ochtend heel rustig, dus je kon alles goed bekijken.
Dat kwam mooi uit, want er lagen hier diverse adventure labs in de vorm van een spelletje. Die kostten nogal wat tijd, dus het was heel fijn dat er geen rijen stonden. Ze waren ook allemaal heel erg leuk gemaakt. Er lag zelfs een geocache uit Barcelona genaamd het huis van DNF. Die kon je ook loggen (en het was tevens een AL). Het zou zomaar kunnen dat ik daarmee een nieuwe provincie op de kaart heb! We hebben door de spelletjes ook kennis gemaakt met diverse Spaanse CO’s die we kenden van Instagram of waar we al caches van gelogd hebben. En ook degene die deze events geïnitieerd heeft. Leuk om ook wat Spaanse geocachers te kennen!
Dan wordt het tijd naar het CITO te gaan, dat iets verderop in de botanische tuin plaatsvindt. Bij dit event gaan we met z’n allen vogelhuisjes bouwen. Het is er gigantisch druk en het is dringen om de benodigdheden voor een vogelhuisje te bemachtigen. Het blijken bouwpakketten te zijn die je in elkaar kunt zetten. Door een van de orga zelf gemaakt met het CITO logo erop. Erg bijzonder wat we hier allemaal krijgen tijdens deze gratis events. Helaas gaat het groepsverband hier wel een beetje verloren, want bijna niemand gaat het huisje in elkaar zetten. Terwijl de orga wel alle tools ervoor (lijmpistolen) heeft klaar gelegd. Ook wij ontdekken pas later dat het zo bedacht is. Bovendien hadden we dan met 2 vogelhuisjes in de camper gezeten, nu zijn het nog platte bouwpakketten.
Aansluitend maken we een ronde door de botanische tuin, waarmee we dan officieel de block party kunnen loggen (het logboek tekenden we gisteren al). Er liggen hier ook tientallen adventure labs, waarvan vele antwoorden niet erg makkelijk te vinden zijn. We doen er een aantal, maar lang niet allemaal. De tuin zelf is erg mooi aangelegd op diverse niveaus met veel water en palmbomen. En vele grote sprookjesfiguren.
Inmiddels is het bijna 14 uur. Spaanse lunchtijd. We lopen naar een restaurantje hier vlakbij waar het gisteren erg druk was, meestal een goed teken. Een menu del dia blijkt hier 15 euro te kosten. Het bestellen gaat weer een beetje moeilijk, omdat ze niets op een kaart hebben staan, maar het menu wordt voorgelezen. Dus we kiezen allebei iets wat we kunnen verstaan: paella vooraf, dorade (een hele!) en cheesecake als dessert. Met brood en een drankje erbij. En het smaakte weer prima.
Aansluitend lopen we op het gemak terug naar de camper en hebben verder een rustige dag. Wel nog met veel gezelligheid, want er komen nog diverse mensen onze adventure labs spelen en zo hebben we nog een paar leuke gesprekken. En weer wat woodies kunnen ruilen. Wat een leuke dag was dit weer!
 |
| event time! |
07-12 La Rabida - Niebla
Op tijd uit de veren vandaag, want we hebben van nieuwe geocachevrienden (hier leren kennen) gratis toegangskaarten gekregen om het museum met de oude schepen te bezoeken. En dat lijkt ons wel wat!
Het start om 10 uur en we lopen toevallig gelijk op met een paar andere geocachers. Die vragen direct: zijn jullie DNF? We herkennen jullie van de foto’s. Daardoor raken we leuk en langdurig aan de praat. Zij komen uit Zwitserland en reizen veel, heel veel. Niet met de camper maar in hotels. Het was een bijzonder gesprek. Zij sprak een paar woorden Engels, maar geen Duits. Ze is Franstalig. Hij sprak geen Engels maar redelijk Duits. Dus op een gegeven moment waren er 3 talen door elkaar heen. Het was erg grappig en het waren leuke mensen.
Daarna zijn we dan toch eindelijk - gedeeltelijk met z’n vieren - de schepen gaan bekijken. Je mocht er echt in en op. Heel leuk! De organisatie van de events had deze kaartjes beschikbaar gesteld, ook voor een paar andere highlights hier in de omgeving maar wij hadden ze niet besteld. Leuk om ze dan alsnog te krijgen.
Daarna zijn we nog even door het maze gelopen. We wilden nog een beetje extra filmmateriaal hebben. En daarna was het etenstijd en hebben we even op het gemakje in de camper gezeten.
Na het reisklaar maken van de camper, zijn we naar de botanische tuin gereden. Er zat nog aardig wat volk in het gebouwtje en we zijn nog even naar binnen gegaan. We werden weer flink verwend door de organisatie. Een een of ander Harry Potter dingetje (thema van dit event) dat je in elkaar kunt zetten. En een Spaanstalig kinderboek.
Vervolgens zijn we nog even door de tuin gewandeld en we hebben nog een paar caches net buiten de tuin gedaan. En toen was het toch echt tijd weer verder te reizen.
We zijn naar Niebla gereden, waar morgen om 9 uur het Cito al begint. Het was zeker een half uur rijden over de snelweg, bizar dat dat zo ver weg is. Het duurt tot 10 uur en dan is er om 12 uur een afscheidsevent, ook hier. Rare timing, maar we blijken hier prima te kunnen overnachten, dus ons maakt het niet uit. We gaan het morgen wel zien wie er op komt dagen.
 |
| een MAZE in Spanje |
08-12 Niebla
Als wij nog aan een bakkie zitten, komen de eerste hengelaars (geocachers met hengel) al aan en het is nog niet eens half 9! Ruim voor 9 uur - de officiële starttijd - zijn er al vele cachers en de CO. Wij hebben dan de eerste hengelcache en 2 lablocaties al in the pocket.
Er worden vuilniszakken en handschoenen uitgedeeld en dan gaan we aan de slag. Opruimen is heel hard nodig hier, wat een smerige boel, de details zal ik jullie besparen. Er worden vele vuilniszakken vol opgehaald. Maar goed dat de vuilnisman - midden in de nacht zoals steeds hier - net geweest is.
Dan gaan we nog even met een groep op stap om wat caches te doen. Het merendeel is Portugees - fijn, want die spreken over het algemeen beter Engels dan de Spanjaarden. Er is een Spaanse dame bij die ons herkent van Instagram en graag met ons op de foto wil. Vinden wij natuurlijk ook leuk! En twee Duitsers die we al langer kennen. Er is een hengel mee en een ladder en die hebben we allebei nodig. Mooi weer een paar caches met een hoge waarde gelogd.
Inmiddels is het heerlijk weer geworden. Vanochtend toen we begonnen zat het rond het vriespunt. Fijn voor het afscheidsevent, een picknick. Velen gaan vrij vlot naar huis. Sommigen moeten nog uren rijden; anderen nog een vlucht halen. Wij zitten nog een hele tijd met een groep Spanjaarden hier uit de regio lekker van het zonnetje te genieten. Gelukkig spreekt een aantal van hen Engels, maar veelal wordt er Spaans gesproken. Desondanks hebben we een gezellige tijd.
Rond 3 uur breekt de groep op. Ze gaan in het dorp koffie drinken. Wij besluiten lekker nog even samen van het zonnetje te genieten en zeggen iedereen gedag. Even met een boekje dit gezellige maar drukke (lange) weekend achter ons laten. We hebben ervan genoten maar zijn nu ook weer blij met onze rust. Morgen even nadenken hoe onze reis verder gaat. Vannacht blijven we hier.
 |
| CITO! vuilnis opruimen |
09-12 Niebla
Over vandaag valt er vrij weinig te melden. We hadden behoefte aan een dagje rust, in elk geval ik. Dus we zijn op dezelfde locatie gebleven. Konden we ook even op het gemak een plan maken waar we heen gaan.
We hebben besloten Tarifa toch over te slaan, mede vanwege de regen die eraan komt. We steken schuin door richting Malaga en vanaf daar gaan we oostwaarts langs de kust. Daarmee starten we op de plek waar we onze eerste reis gestopt zijn. Toen zijn we vanaf Portugal min of meer totaan Malaga gereden en daarna naar het noorden gegaan.
Vandaag beleven we niet veel meer. Morgen gaat ons reisavontuur weer door. Tot dan!
10-12 Niebla - Osuna
De voorspelde regen is gearriveerd. Ik heb vannacht al veel water horen vallen en als we opstaan regent het nog steeds. Gauw weg hier, want we staan op zand.
Kort voor Sevilla gaan we even van de snelweg af om boodschappen te doen. En lekker brunchen met verse - voor mij bruine - broodjes. Wat betreft het brood heerlijk om weer even bij een niet-Spaanse supermarkt (Lidl) te zijn.
Daarna gaat de reis weer door en komen we door het drukke Sevilla. De snelweg - die daar even geen echte snelweg meer is - loopt dwars door de stad heen. We zijn blij als we de drukte weer achter ons laten.
Daarna rijden we nog een stuk door totaan Osuna, waar we op een van de twee hier aanwezige gratis CP-en gaan staan. Het is dan twee uur en het regent nog steeds en dat gaat nog wel eventjes door. Het heeft min of meer de hele dag geregend maar wij hebben geluk gehad met 2 min of meer droge momenten. Bij vertrek, toen GEorg de fietsen heeft gecontroleerd, mijn nog steeds lekke band heeft opgepompt en wat uit de garage gehaald. En tijdens de boodschappen, toen we best wel ver moesten lopen naar waar onze auto geparkeerd stond. Morgen schijnt het beter te worden, dus duimen.
 |
| camperplaats Osuna |
11-12 Osuna
Het is heerlijk weer vandaag. Vooral in de ochtend een strak blauwe lucht. In de middag is er wat meer bewolking maar de temperatuur is prima. We gaan lekker aan de wandel om het dorpje te bekijken.
Het is een klein mooi stadje met voornamelijk witte huizen, maar ook mooie oude gebouwen. Volop in de kerstversiering met ook veel kerststerren - de planten bedoel ik. En veel sinaasappelbomen. Er is zelfs een kerstmarkt. Maar je raadt het al: ‘s middags dicht. Dat vind ik toch zo raar in Spanje. Ik kan daar niet aan wennen, erg ongezellig. Maar er is niet alleen kerstmarkt. Er is zelfs een ijsbaan die ons tegemoet glinstert. Ook dicht natuurlijk. Als we wat dichterbij komen, blijkt hij van marmer of plastic te zijn. Wat zullen ze hier dan doen? Rolschaatsen?
We lopen helemaal naar boven naar de kerk die boven het stadje uittorent. Je hebt er een prachtig zicht over het voornamelijk witte stadje beneden. Door het vele wit, vallen de mooie kerken die ook beneden staan extra op.
Vervolgens lopen we door naar de enige geocache die hier ligt net buiten de stad. Een quad haalt ons in. Met 4 honden eraan vastgebonden die meerennen. Zo laten ze hier kennelijk hun hond uit. De cache ligt bij het necrópolis, een bijzondere locatie, vooral omdat je er ook in kunt. Er schijnen zelfs rotstekeningen te zijn, maar die kunnen wij niet vinden. Evenmin kunnen we de cache vinden, dat is veel erger.
Ondanks de domper op het einde hebben we toch weer genoten van deze wandeling en komen met een big smiley op ons gezicht weer bij de camper terug.
 |
| Necrópolis |
12-12 Osuna
We treuzelen een beetje met doorrijden naar Malaga. Daar is veel regen voorspeld, hier zijn de voorspellingen beter. Alhoewel er om 10 uur flink wind opsteekt.
Niet veel later komen de buien ook hier aan, ondanks de voorspellingen dat het droog zou blijven. Ze verpesten tot twee keer toe onze planning. Eerst besloten we tot een rondje na onze brunch, maar helaas: een fikse bui. Daarna hadden we het plan opgevat om rond 17 uur de stad in te gaan. Beetje kerstsfeer proeven. Maar helaas, weer een fikse bui.
We hebben het voor vandaag opgegeven. Morgen zien we wel weer.
 |
| helaas slecht weer ... |
13-12 Osuna
Wat een heerlijke dag vandaag! En zo blij dat we vanwege het weer een beetje getreuzeld hebben en hier nog even gebleven zijn. Vandaag genoten van het stadje Osuna
Maar ik loop een beetje op de dingen vooruit. We zijn eerst met de camper naar de losplaats gereden, het toilet was vol. Gelijk ook grijs water gelost en water ingenomen. Ik vermeld deze bezigheden lang niet altijd. Wat hebben jullie eraan te weten dat ons toilet vol was? Maar zo nu en dank schenk ik er toch even aandacht aan. Want de niet-camperende volger hier, zal zich waarschijnlijk niet realiseren dat je in de camper eigenlijk altijd in je hoofd met dit soort dingen bezig bent. Hoe lang kunnen we nog met het toilet? Hoeveel water hebben we nog? Wanneer is het gas op en hebben we dus geen kachel maar - veel belangrijker - kunnen we niet meer koken en hebben ook geen koelkast meer? Hoe verder naar het zuiden we komen, hoe moeilijker het wordt. Hier zijn veel minder losplaatsen dan in Frankrijk of in het binnenland van Spanje.
Terwijl Georg onze watertank vult - met een jerrycan dus dat duurt wel even - geef ik de camper aan de binnenkant een goede beurt. Met dit natte weer loop je heel gemakkelijk zand naar binnen, maar alles is nu weer spic en span.
Na de VanLife-administratie zetten we de camper weer op de CP en gaan boodschappen doen. Ook daarbij is het altijd nadenken hoeveel we in kunnen kopen. Hoe graag Georg het ook zou willen, dat krat bier en die doos wijn kunnen we echt niet kwijt. Maar met een beetje slim inkopen, kunnen we minimaal een week vooruit zonder blikvoer te eten (dat doen we eigenlijk nooit).
Kort na half 5 verlaten we de camper en lopen Osuna in. Al snel komen we bij de kerstmarkt uit, die nu wel open is en er wordt volop geschaatst. Het is inderdaad een soort plastic waar ze op schaatsen maar wel met - zo te zien - echte schaatsen. Het lijkt echt spekglad, het ziet er volledig uit als echt schaatsen met vallen en opstaan. En wat zal dit slecht zijn voor het milieu! De ijzers van de schaatsen slijpen minieme stukjes plastic van de baan af. Het hele plein ligt er hier vol mee, als een soort stof. Maar leuk om te zien is het wel en de schaatsers hebben veel plezier.
We lopen door verder het dorp in met een zakje hete gepofte kastanjes in onze hand. Wat is het druk, levendig en gezellig! We lopen richting de stierenvechtersarena. De terrassen zitten bomvol en overal is muziek. De bankjes in het park zijn allemaal bezet en er spelen vele kinderen in de speeltuin.
Via een andere route lopen we weer terug naar de kerstmarkt. Alle waymarks hier krijgt GEorg niet gelogd, maar hij komt een heel eind. Want hier ligt maar 1 Geocache, maar meer dan 100 waymarks!
Ik zie een paar mensen een deur in gaan en ben nieuwsgierig. Even gluren wat die daar doen. De deur blijkt naar een pleintje te gaan waar een bijna levensgrote kerststal staat. Heel mooi gemaakt!
Dan staan we voor de uitdaging wat te eten te vinden. Dat valt niet mee in Spanje rond half 7 ‘s avonds. Zelfs op de kerstmarkt kun je geen frietje of broodje scoren. Hooguit een suikerspin of popcorn. Maar iets verderop zit een dönerzaak die we net open zien gaan. Proberen? Wel ja! En niet veel later smikkelen we van een (matige) döner.
Daarna lopen we nog één keertje naar de kerstmarkt. Het is nu goed donker. Nog één keertje van de schitterende verlichting en de kerstmuziek genieten. Blijft raar hoor bij deze temperaturen gewoon in je trui en zomerbroek.
We lopen terug naar de camper en zien dat de kerk waar we langs komen open is. Even binnen kijken. Het blijkt niet alleen een prachtige kerk, maar ook hier is een kerststal, dit keer juist heel miniatuur. Maar echt schitterend gedetailleerd gemaakt, met lichtjes die aan en uit gaan, stromend water, honderden figuurtjes, plantjes, boompjes, huisjes, je kijkt echt je ogen uit. Zo’n mooie kerststal heb ik nog nooit gezien!
Wat een prachtige afsluiting van deze heerlijke avond!
 |
| schaatsen op plastic |
14-12 Osuna
Weerswaarschuwingen voor storm en zware regen aan de kust, dus we stellen ons vertrek nog een dagje uit. Hier is het namelijk heerlijk weer.
We lopen nog een rondje door het gezellige stadje. Kan Georg nog wat waymarks loggen en kunnen we beiden van het heerlijke weer genieten. Lekker in ons tshirt. Even ter verduidelijking: die waymarks hoeven zich niet aan die 160 meter te houden zoals geocaches, dus die liggen vaak bovenop elkaar, waardoor je er gemakkelijk eentje (of meer) over het hoofd ziet. We lopen ook door de Calle San Pedro. Op internet hadden we gelezen dat deze straat door UNESCO uitgeroepen is tot de mooiste van Spanje. Hij was inderdaad indrukwekkend. Het lijken wel paleizen die huizen hier.
Rond een uurtje of drie zijn we weer terug bij de camper. Allereerst halen we de kerstversiering tevoorschijn die ver weggestopt in de garage ligt. We pakken een stoel en zitten nog lekker een uurtje buiten in het zonnetje met een boek en een kletsje met een Duitse buurman. De achterdeur staat nog even open. We hebben de laatste tijd zoveel vocht en kou gehad, dan kan alles even goed luchten. De matras voelt overigens nog perfect droog aan.
Na een tijdje komen er wat wolkjes voor de zon en we verdwijnen naar binnen. Als de zon er niet is, wordt het toch wat frisjes. De stoelen zijn opgeruimd, de achterdeur dicht, we stappen naar binnen en ineens vanuit het niets komt er een stortbui naar beneden. Mazzel gehad.
De rest van de dag beleven we niets bijzonders meer. Morgen laten we het van de voorspellingen afhangen of we doorreizen.
 |
| Osuna heeft mooie gebouwen |
15-12 Osuna - Antequera
We hebben Osuna verlaten. Eindelijk, zullen jullie waarschijnlijk denken. Maar wij vonden het wel lekker even tot stilstand komen.
We zijn van Osuna naar Antequera gereden. We staan op de officiële CP in het stadje. Niet heel romantisch maar wel veilig. De komende 24 uur wordt er namelijk heel veel regen verwacht.
En meer is er eigenlijk niet te melden, want het regende al toen we aankwamen en dat bleef zo. De verwachting is tot morgen vroeg en daarna droog of in elk geval droger. Duimen.
 |
| aankomst in Antequera |
Onze avonturen leggen wij ook vast in vlogs op YouTube. Deze blogs zijn ons reisdagboek; in onze vlogs vind je (veel) meer beeldmateriaal en ook achtergrondinformatie over de plaatsen die we bezoeken. Wij hopen natuurlijk dat jullie ook op YouTube van de partij zullen zijn!
Al onze overnachtingsplaatsen met omschrijving en foto's vinden jullie op de pagina Overnachtingen met de camper. De camperroutes die wij al eerder maakten, vind je hier.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten
Wil je op de hoogte blijven van nieuwe reacties? Zet dan hierboven het vinkje bij "Melding sturen" aan.